Της Αλλοπάρ*

Πάντα, πριν από εκλογές, υποψήφιοι δήμαρχοι, βουλευτές και αρχηγοί κομμάτων δείχνουν μια ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι στα ζώα, ειδικά εκείνα που έχουν ανάγκη προστασίας.

Φέτος, που εκτός από δημοτικές, βουλευτικές και ευρωβουλευτικές εκλογές έχουμε μπροστά μας και την αναθεώρηση του Συντάγματος, είναι βέβαιο ότι θα χορτάσουμε από υποσχέσεις για τα θέματα που μας ενδιαφέρουν.

Επειδή, όμως, έχουμε πικρή πείρα απ’ το παρελθόν, καλό είναι να μην τις παίρνουμε τοις μετρητοίς και να κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι εντυπωσιακό αλλά αληθινό: το ένα εκατοστό μόνο απ’ όσα υπόσχονται ότι θα κάνουν υπέρ των ζώων οι υποψήφιοι άρχοντες, αν έκαναν, η Ελλάδα θα ήταν ο παράδεισος των ζώων – και των ανθρώπων που τα αγαπούν. Δυστυχώς δεν κάνουν ούτε κι αυτό.

Οι λόγοι γι’ αυτό το φαινόμενο είναι, πιστεύω, οι εξής δύο:

● Τα ζώα, ως γνωστόν, δεν ψηφίζουν.

● Η ζωοφιλική κοινότητα, απ’ την άλλη, παρά τις προσπάθειες κάποιων αξιόλογων συλλόγων και σωματείων, δεν έχει καταφέρει να έχει μια φωνή τόσο δυνατή όσο θα ήθελε -και θα έπρεπε- να έχει.

Δεν αποτελεί ξεχωριστή «τάξη» ή «κλάδο εργαζομένων», ώστε να αναγκάσει τους δημοτικούς και πολιτικούς άρχοντες να την πάρουν πολύ σοβαρά υπόψη τους.

Θυμάμαι, π.χ., τις υποσχέσεις του Δημήτρη Αβραμόπουλου και της Ντόρας Μπακογιάννη όταν ήταν υποψήφιοι δήμαρχοι Αθηναίων.

Ο πρώτος υποσχόταν ότι «η Αθήνα θα γίνει πρότυπο για το πώς φροντίζει τα αδέσποτά της».

Εγινε δήμαρχος αλλά, πέρα από λίγες ταΐστρες και ποτίστρες -κυρίως στο Κολωνάκι- δεν είδαμε.

Η δεύτερη υποσχόταν «πάρκα για περίπατο των ζώων» και ειδικές σακουλίτσες και φαρασάκια για τα «κακά» τους και άλλα πολλά.

Τίποτα δεν έγινε. Και μείναμε, εμείς και οι άνθρωποι που μας αγαπάνε, να περιμένουμε τις επόμενες εκλογές – και τους επόμενους δημάρχους.

Και σήμερα ακούμε πολλά παχιά λόγια και ωραίες υποσχέσεις. Πολύ φοβάμαι, όμως, ότι το τελευταίο που απασχολεί τους υποψήφιους είναι η υλοποίησή τους προς όφελός μας.

Μάλιστα, στην επιτροπή της Βουλής όπου συζητούνταν οι προτάσεις των κομμάτων για την ένταξη στο νέο Σύνταγμα της προστασίας των ζώων, ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ απέφυγε να δεσμευτεί και επιφυλάχτηκε να τοποθετηθεί στην Ολομέλεια. Γιατί;

Τελικά, όσοι περιμέναμε ότι έφτασε η ώρα να ασχοληθεί η πολιτεία σοβαρά με θέματα προστασίας και ευζωίας των ζώων -όλων των ζώων- θα μείνουμε πάλι με την ελπίδα στο χέρι.

* Η γλυκιά μου Αλλοπάρ -αρχηγίνα, ως γνωστόν, της αγέλης μας- δεν ζητάει πολλά: φροντίδα των αδέσποτων, αυστηρή τιμωρία όσων κακοποιούν ή εγκαταλείπουν τα ζώα, δημοτικά κτηνιατρεία, έλεγχο για την ηθική αντιμετώπιση των ζώων. Οσα, δηλαδή, ισχύουν σε χώρες που θέλουν να λέγονται πολιτισμένες.