Μια αγκαλιά για έναν φίλο απ’ τα παλιά!

Η φωτογραφία που δημοσιεύουμε έχει μια πολύ τρυφερή ιστορία. Αυτός είναι και ο λόγος που βραβεύτηκε -μεταξύ 50.000 άλλων φωτογραφιών- ως η Φωτογραφία Αγριας Φύσης της Χρονιάς 2017. Και μαζί της και η Καναδή φωτογράφος που την τράβηξε.

Σ’ αυτήν εικονίζονται, αγκαλιασμένοι, ο κ. Απολινέρ Ντο-Χούντου, εθελοντής της οργάνωσης Ape Action Africa (Ape, αγγλικά, είναι το μεγάλο θηλαστικό, πίθηκος, γορίλας, χιμπαντζής) και η 6χρονη γοριλίνα, η Πίκιν, στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου. Και να η ιστορία τους:

Εξι χρόνια πριν, λαθροκυνηγοί έσφαξαν τους γονείς της Πίκιν για να πουλήσουν το κρέας τους, που θεωρείται πανάκριβη νοστιμιά και αποφέρει σημαντικά κέρδη στους κακοποιούς-εμπόρους που το διακινούν.

Την Πίκιν, που ήταν ένα κοκαλιάρικο γοριλάκι, την άφησαν στο δάσος (στο Καμερούν) να πεθάνει μόνη και απροστάτευτη. Ευτυχώς, εθελοντές της Ape Action Africa την έσωσαν και την πήγαν σ’ ένα μικρό καταφύγιο, όπου και έζησε τα πρώτα της χρόνια.

Κάποια στιγμή, όταν το ορφανό γοριλάκι έγινε 6 ετών, αποφασίστηκε να μεταφερθεί σ’ ένα μεγαλύτερο καταφύγιο, όπου θα ‘χε την άνεση να ζήσει σ’ ένα ελεγχόμενο άγριο περιβάλλον.

Τη νάρκωσαν και την έβαλαν, με έναν συνοδό, στο πίσω μέρος ενός αυτοκινήτου και ξεκίνησαν. Πριν φτάσουν, όμως, η επίδραση του αναισθητικού τελείωσε και η Πίκιν ξύπνησε!

Ανοιξε τα μάτια της, είδε μπροστά της τον άνθρωπο που την είχε σώσει πριν από 6 χρόνια και… έπεσε στην αγκαλιά του, δίνοντάς του ένα σβουριχτό φιλί!

Η φωτογράφος που πήρε τη φωτογραφία, η κυρία Μακ Αρθουρ, θυμάται πόσο φοβήθηκε όταν είδε την Πίκιν να ξυπνάει απ’ τη νάρκωση:

«Καθόμουν στο μπροστινό κάθισμα και ανησύχησα πολύ. Δεν ήξερα πώς θα αντιδράσει η Πίκιν και δεν ήξερα τι να κάνω. Ο Απολινέρ ήταν ψύχραιμος, γιατί την ήξερε από μωρό. Θα τον θυμόταν όμως; Τελικά, όλα πήγαν καλά. Ηταν μια σπουδαία στιγμή!».

Και να σκεφτεί κανείς ότι μιλάμε για ένα άγριο ζώο, περίπου 400 κιλών βάρους και 1,90 μ. ύψους, σε πλήρη ενηλικίωση.

Αξίζει, όμως, να ρίξουμε μια ματιά και στην ιστορία του κ. Απολινέρ, που μοιάζει με της Πίκιν. Νεαρός, 24 ετών, σπουδαστής, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα του, το Τσαντ, λόγω εμφυλίου πολέμου.

Πήγε στο Καμερούν, όπου έγινε εθελοντής στην παραπάνω οργάνωση. Οι ζωές τους συναντήθηκαν για πρώτη φορά σ’ ένα πυκνό δάσος του Καμερούν.

Και, για δεύτερη φορά, στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου. Ενα ακόμα απ’ τα ωραία σενάρια που γράφει η ζωή.