ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Της Αλλοπάρ*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Το ταξίδι με το αυτοκίνητο ήταν πάντα μια διασκέδαση για τα μέλη της αγέλης μας διαχρονικά. Βέβαια, για να φτάσουμε στο σημείο αυτό, οι περισσότεροι από μας πέρασαν απ’ το στάδιο του φόβου και του εμετού. Πιο χαρακτηριστική -σύμφωνα με τις διηγήσεις του δικού μας- ήταν η περίπτωση του Αρη, του ιδρυτή της αγέλης μας, το μακρινό 1987:

Με το που έγινε 3-4 μηνών ο Αρούλης τον έβαλε ο δικός μας στο αυτοκίνητο, στο πίσω κάθισμα, για μια βόλτα στον Υμηττό. Απ’ τον Λυκαβηττό έως τους πρόποδες του βουνού όλα πήγαιναν καλά.

Μόλις, όμως, άρχισαν οι στροφές, το Αρουλίνι έβγαλε ό,τι είχε στο στομαχάκι του. Φαίνεται ότι είχε κρατήσει κι άλλα, διότι ακολούθησε και δεύτερος εμετός κατά την επιστροφή. Από τότε -και για 2-3- μήνες- ο Αρης ξέρναγε με το που έμπαινε στο αυτοκίνητο, πριν ακόμα ξεκινήσει.

Είχε συνδυάσει το αυτοκίνητο με τον εμετό.

Η Φέη, άλλο αξέχαστο σκυλί κι αυτό, ήταν διάσημη για τις «ρουκέτες» της, μέχρι να συνηθίσει κι αυτή. Κανένα άλλο σκυλί της αγέλης μας δεν ξέρασε ποτέ μέσα στο αυτοκίνητο.

Ισως γιατί ο Αρης κι η Φέη ήταν τα μόνα -πλην της Λου- που ήρθαν ως κουτάβια στο σπίτι. Ολοι οι άλλοι ήρθαμε ενήλικοι, μαζεμένοι απ’ τον δρόμο. (Ο Ταρζάν, που τον μάζεψαν απ’ τον δρόμο ως κουταβάκι, δεν έχει μπει ποτέ σε αυτοκίνητο! Και η Λου, η μόνη «αγορασμένη» από pet-shop, δεν είχε ποτέ της πρόβλημα).

Για το ταξίδι πάντα προτιμούσαμε τον άνετο χώρο του πορτμπαγκάζ (στα 5πορτα), όπου μπορούσαμε να τεντωθούμε όταν «πιανόμασταν». Ποτέ δεν ταξιδέψαμε στο κάθισμα του συνοδηγού, που ο δικός μας το λέει «κάθισμα του θανάτου»!

Ετσι και χρειαστεί να φρενάρει απότομα, ο σκύλος που κάθεται εκεί, χωρίς ζώνη και χωρίς το τιμόνι να τον σταματάει, θα βγει σαν σφαίρα απ’ το παρμπρίζ.

Καλό είναι και το πίσω κάθισμα, ο «καναπές», που έχει τις πλάτες των μπροστινών θέσεων για προστασία. Ανεβαίνουμε και στην πίσω «εταζέρα», απ’ όπου κόβουμε την κίνηση των άλλων αυτοκινήτων, έτσι, για να περνάει η ώρα.

Βέβαια, σαν το πορτμπαγκάζ (των 5πορτων) δεν έχει. Ειδικά όταν υπάρχει και το ειδικό πλέγμα που το χωρίζει απ’ την καμπίνα, είναι ό,τι καλύτερο, άνετο και ασφαλές.

Και μερικές συμβουλές τώρα:

  • Ποτέ δεν βγάζουμε κεφάλια απ’ το παράθυρο, αν και μας αρέσει πολύ. Μια μέλισσα ή μια ακρίδα μπορεί να μας βρει στο μάτι και να μας το βγάλει.
  • Κάθε 10-15 χιλιόμετρα πρέπει να σταματάμε για τις ανάγκες μας.
  • Ποτέ τα καλοκαίρια, με ντάλα ήλιο, δεν μένουμε στο αυτοκίνητο χωρίς κλιματισμό: Μέσα σε 3-4 λεπτά μπορεί να πεθάνουμε.

* Το Αλλοπαράκι εύχεται καλό καλοκαίρι στους φίλους και στις φίλες της -και καλά κι ευχάριστα ταξίδια με το Ι.Χ. Με λίγη προσοχή, για να γυρίσουν όλοι σώοι και αβλαβείς.