Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Λίγα χρόνια πριν αφήσει τον μάταιο αυτόν κόσμο η Λιλή Ζωγράφου, που ήταν τότε γύρω στα 75, μου είχε εκμυστηρευτεί τον μεγάλο της καημό: «Μου λείπει όσο δεν φαντάζεσαι η Ποντιόν [το μικροσκοπικό πομεράνιαν σκυλάκι της, που μόλις είχε πεθάνει], αλλά, δυστυχώς, δεν μπορώ και δεν πρέπει να πάρω άλλο. Πόσο θα ζήσω πια; Και όταν “φύγω”, τι θα γίνει αυτό;».

Ηταν η πρώτη φορά που με απασχόλησε αυτό το θέμα και ομολογώ ότι συγκλονίστηκα. Η αξέχαστη και σημαντική συγγραφέας είχε δει το πρόβλημα -κάτι που πολλοί αρνούνται να κάνουν- και είχε αποφασίσει να μην πάει κόντρα στην πραγματικότητα.

Το «θέλω» της υποχώρησε μπροστά στο «δεν πρέπει», που υπαγόρευαν η λογική και η Βιολογία: αυτός που θα υιοθετήσει ένα κουτάβι στην ηλικία των 70 ή 75 θα πρέπει να είναι βέβαιος (;) ότι θα ζήσει τουλάχιστον άλλα 15 χρόνια.

Και ότι στα 85 ή στα 90 του θα είναι ακόμα ικανός να φροντίζει όχι μόνο τον εαυτό του, αλλά και τον σκύλο του.

Δηλαδή, να τον πηγαίνει βόλτες, να τον πηγαίνει στον γιατρό, να καθαρίζει όπου τυχόν λερώσει το ζωάκι κ.λπ.

Η Λιλή, που ζούσε μόνη της σ’ ένα παλιό, τεράστιο σπίτι, τα ‘χε βάλει κάτω και, με καθαρό μυαλό, είχε πάρει την απόφασή της.

Τον περασμένο Δεκέμβριο συνέβη κάτι που μου θύμισε εκείνη την ιστορία: Η αγγλική εφημερίδα «Ντέιλι Μέιλ» ξεκίνησε μια εκστρατεία ζητώντας απ’ τους (φιλόζωους) αναγνώστες της να υιοθετήσουν κάποιο ηλικιωμένο αδέσποτο, από τα πολλά που ζουν για χρόνια στα διάφορα «καταφύγια», ξεχασμένα και ανεπιθύμητα, χωρίς ένα γλυκόλογο ή ένα χάδι, περιμένοντας μόνο τον φυσικό θάνατο.

Χωρίς να το λέει, η εφημερίδα έδινε μια λύση στο πρόβλημα των ηλικιωμένων φιλόζωων που λαχταρούν να ‘χουν ένα ζωάκι, μια γλυκιά παρεούλα, χωρίς την αγωνία του «τι θα γίνει αυτό όταν εγώ πεθάνω».

Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να ξέρει πότε θα πεθάνει – και ευτυχώς! Αλλά το να ελπίζει ένας άνθρωπος στα 65 ή 70 ότι θα ζήσει άλλα 5 χρόνια, ε, δεν είναι και παράλογο.

Τα καλά νέα ήρθαν γρήγορα: Δύο μήνες μετά την έναρξη της εκστρατείας εκείνης, η καλή εφημερίδα παρουσίασε μια ντουζίνα περιπτώσεις υιοθεσίας ηλικιωμένων -και έως τότε- ανεπιθύμητων- σκύλων!

Βλέποντας τις φωτογραφίες των ανθρώπων και των σκύλων τους, αλλά και διαβάζοντας τις μικρές τους ιστορίες, καταλάβαινες εύκολα το πόσο σωστή ήταν η πρωτοβουλία της εφημερίδας.

Ξεχωρίζω μερικές περιπτώσεις:

◼ Από το Κέντρο Διάσωσης Ζώων «Τελευταία ευκαιρία», στο Κεντ, μια κυρία 67 ετών υιοθέτησε τον Σάσα, 13 ετών, και τον Τόμπι, 12, που κλείστηκαν στον Κέντρο πριν από έναν χρόνο, όταν πέθανε ο άνθρωπός τους. «Οταν τα είδα στο κλουβάκι τους και τα χάιδεψα, δεν με άφηναν να φύγω. Τα πήραμε και τα δύο στο σπίτι, για να νιώσουν ξανά αγάπη και χαρά. Δεν μπορούσα να τ’ αφήσω εκεί. Και δεν μετανιώσαμε καθόλου. Είναι τρυφεροί, ήρεμοι και αξιολάτρευτοι. Και δεν έχω να αντιμετωπίζω τις αταξίες ενός κουταβιού».

◼ Ενα ζευγάρι συνταξιούχων, κοντά στα 70, υιοθέτησαν τον Μπάρλι, 13 ετών. Τον είδαν στο καταφύγιο «Dog Trust» και τον πήραν μαζί τους, χωρίς δεύτερη σκέψη. Ηδη, στους δύο μήνες που συγκατοικούν, είναι ενθουσιασμένοι. Το ίδιο και η εγγονή τους, που βρήκε ένα θαυμάσιο φιλαράκι. Πιο ενθουσιασμένος, όμως, είναι ο ίδιος ο Μπάρλι!

Μιλώντας εκ πείρας, ένα σκυλί στα 12 ή στα 13 -πολύ περισσότερο στα 8 ή 9- δεν είναι ένα γέρικο πλάσμα.

Τρέχει, παίζει, αν και όχι σαν κουταβάκι – χαίρεται την αγάπη που παίρνει και ξέρει να την ανταποδίδει.

Είναι ένα κανονικό σκυλί, με τα όλα του, που αποφεύγει τις συμπλοκές και, κυρίως, είναι φρόνιμο και υπάκουο.

Και αν δεν παρουσιάσει κάποιο έκτακτο πρόβλημα υγείας, έχει μπροστά του κάποια χρόνια καλής ζωής – αλλά όχι τόσο πολλά ώστε να μας βάζει σε σκέψεις του είδους «τι θα γίνει χωρίς εμένα».

Συνιστώ λοιπόν ανεπιφύλακτα να κάνετε μια βόλτα απ’ τα «καταφύγια» ζώων και σας διαβεβαιώνω ότι θα βρείτε εκεί να σας περιμένει ένα γλυκύτατο πλάσμα, έτοιμο να πάρει την αγάπη σας – και να σας δώσει τη δική του. Και να σας ομορφύνει τη ζωή.

◈ Ο Παναγιώτης Διαμαντής θα παίρνει τα γράμματά σας στη διεύθυνση: Κολοκοτρώνη 8, Αθήνα (στήλη «Εμείς και αυτά»), τα τηλεφωνήματά σας στον αριθμό 211 1045000, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, 11.00-13.00 και τα e-mails σας στη διεύθυνση [email protected]