■ Στη διάρκεια της βόλτας, ο σκύλος μου -10 χρονών πια- μυρίζει και τρώει κόπρανα άλλων σκύλων. Οποτε το βλέπω, τον τραβάω από το λουρί για να τον εμποδίσω, αλλά συνήθως έχει προλάβει να φάει μερικά. Γιατί το κάνει; Εχει κάποια επίπτωση αυτό στην υγεία του;
Μερικοί σκύλοι είναι αλήθεια ότι τρώνε στη βόλτα κόπρανα άλλων σκύλων. Αν είναι εφικτό, θα πρέπει να αποθαρρύνουμε αυτή τη συμπεριφορά μαλώνοντάς τον τη στιγμή που τον βλέπουμε να το κάνει γιατί είναι πιθανή η μετάδοση παρασίτων, ιώσεων και βακτηρίων.
Οι λόγοι που μπορεί να το κάνει αυτό είναι είτε επειδή το φαγητό που τρώει στο σπίτι δεν του επαρκεί, οπότε ψάχνει να βρει οτιδήποτε για να μειώσει την πείνα του, είτε επειδή η τροφή που του δίνουμε είναι κατώτερης ποιότητας και υστερεί σε θρεπτικά συστατικά. Συνεπώς μπορούμε να αυξήσουμε λίγο την ποσότητα της τροφής ή να αλλάξουμε την ποιότητα.
Αν ο σκύλος μας τρώει τα δικά του κόπρανα, μπορούμε να αλλάξουμε αυτή τη συμπεριφορά προσθέτοντας στο φαγητό του λίγα κομμάτια φρέσκου ανανά πριν καταφύγουμε σε φαρμακευτικές μεθόδους επίλυσης του προβλήματος.
■ Ενας γείτονας υιοθέτησε μια νεαρή αδεσποτούλα σκυλίτσα και ο κτηνίατρος στον οποίο πήγε του είπε να τη στειρώσει αφού πρώτα γεννήσει μια φορά. Εγώ στείρωνα τις θηλυκές μου όταν γίνονταν 7 μηνών, πριν γεννήσουν, και όλες ήταν μια χαρά. Τι από τα δύο ισχύει;
Οσον αφορά τη στείρωση των θηλυκών σκύλων, οι περισσότεροι κτηνίατροι πλέον προτείνουν τη στείρωση μετά τον πρώτο οίστρο και όχι μετά την πρώτη γέννα.
Η αλήθεια είναι ότι παλαιότερα υπήρχε αυτή η πεποίθηση, ότι η σκύλα έπρεπε να γεννήσει και μετά να στειρωθεί, αλλά πλέον έχει διαπιστωθεί ότι αυτό δεν παρέχει κάποιο όφελος.
Αν η σκύλα στειρωθεί στην κατάλληλη ηλικία, δηλαδή μετά τον πρώτο ή δεύτερο οίστρο -και όχι νωρίτερα- εκμηδενίζεται η πιθανότητα να πάθει στο μέλλον καρκίνο του μαστού και πυομήτρα.
Επίσης, αν στειρωθεί στην κατάλληλη ηλικία (μετά τον πρώτο οίστρο) και όχι νωρίτερα, τότε η πιθανότητα να πάθει ακράτεια ούρων μειώνεται.
