Πάντα σε θαύμαζα…

Γράμμα σ’ έναν (λογοτεχνικό) ήρωα

Ανθρωποι της γραφής (ποιητές, πεζογράφοι, κριτικοί, πανεπιστημιακοί) στέλνουν γράμμα στον αγαπημένο τους λογοτεχνικό ήρωα. Σύντομα επιστολικά κείμενα, διακειμενικά παίγνια, μεταιχμιακές αφηγήσεις στην κόψη επινοημένης πραγματικότητας και μυθοπλαστικής οικειότητας. Επιστολογράφος μας ο Γιώργος Λίλλης.

Επιμέλεια: Μισέλ Φάις

Αγαπητέ μου Μπίλυ,

έμαθα πως σε περιμάζεψε μια οικογένεια έξω από το Πορτάλες του Νιου Μέξικο. Τα βράδια ονειρεύεσαι τον Μπόυντ. Πόσα χρόνια πάνε που τον έχασες; Εξήντα; Κι όμως μέσα σου δεν έχει αλλοιωθεί η εικόνα του αδελφού σου.

Πάντα σε θαύμαζα κι ας μη σου το είπα ποτέ. Ο τρόπος που αντιμετώπισες την απώλεια. Η στωικότητά σου μπροστά στον θάνατο. Το ξεραμένο αίμα κάτω από το κρεβάτι των γονιών σου, τη λύκαινα που κουβάλησες μερόνυχτα στο άλογό σου, σκοτωμένη βάναυσα και με τα μικρά της παγωμένα στην κοιλιά της, τα κόκαλα του αδελφού σου όταν τα ξέθαψες και τα έφερες πίσω στην πατρίδα.

Στα χέρια σου υπάρχει αρκετό κομμάτι χάρτη για να μελετήσουν οι άνθρωποι. Υπάρχουν ένα σωρό σημεία και θαύματα για να φτιάξεις ένα τοπίο.

Εχω συνειδητοποιήσει εδώ και καιρό τον κορεσμό των υλικών πραγμάτων τα οποία συμπληρώνουν την κενότητα και το μεγαλείο της μοναξιάς μας, σ’ έναν χώρο που μόνοι μας δημιουργήσαμε για να εξασφαλίσουμε μονιμότητα στη θλίψη μας. Εσύ γνωρίζεις τη σημασία αυτών των λόγων. Εσύ ένιωσες βαθιά μέσα σου πώς είναι να είσαι μόνος στον κόσμο. Μέσα στις ερημιές, ρακένδυτος, κι άλλες φορές σε πολυσύχναστες πόλεις, να κυκλοφορείς σαν ζητιάνος, ακόμα πιο μόνος, αναζητώντας απεγνωσμένα μια ταυτότητα έγκυρη.

Η ζωή κρέμεται από μια τόση δα λεπτούτσικη κλωστή και μπορεί να κοπεί με ευκολία, αλλά όλοι όσοι γνώρισα ζούσαν σαν να μην το είχαν κατανοήσει. Αν υπάρχει η αλήθεια, είναι η παρηγοριά ενός αγγέλου που αφού του έκοψαν τα φτερά τον αφήνουν να πιστεύει πως θα του φυτρώσουν καινούργια.

Αν η αλήθεια είναι μονάχα ένα ψέμα που ακόμα δεν φανερώθηκε, τότε αυτή η έρημος που απλώνεται στα ανθρώπινα μνημεία και καταλήγει στην καρδιά μας είναι ο τρόπος να πεθαίνουμε ανώριμοι.

Αναφέρεται στον ήρωα της «Τριλογίας των συνόρων» του Κόρμακ ΜακΚάρθι

Τελευταίο βιβλίο του Γιώργου Λίλλη είναι η ποιητική συλλογή «Αρλεκίνος» (Περισπωμένη, 2015)