Αλλωστε, Τζακ, πώς να μην είσαι ευτυχισμένος εκεί;

Ανθρωποι της γραφής στέλνουν γράμμα στον αγαπημένο λογοτεχνικό τους ήρωα. Σύντομα επιστολικά κείμενα, διακειμενικά παίγνια, μεταιχμιακές αφηγήσεις στην κόψη επινοημένης πραγματικότητας και μυθοπλαστικής οικειότητας. Eπιστολογράφος μας, ο Δημήτρης Μαμαλούκας.

Επιμέλεια: Μισέλ Φάις

Γράμμα σ’ έναν (λογοτεχνικό) ήρωα

Προς τον κύριο Τζακ Τόρανς

Ξενοδοχείο Θέα

Κολοράντο, ΗΠΑ

Φίλε μου Τζακ,

Εχω διαβάσει την ιστορία σου εφτά φορές, όμως εκείνη που θυμάμαι πιο έντονα είναι μια νύχτα σ’ ένα παγωμένο σπίτι στη νότια Ιταλία από μια φτηνή έκδοση στα ιταλικά. Ηταν τότε που μίλησες κατευθείαν στην καρδιά μου.

Και με κέρδισες ολοκληρωτικά. Διότι, βλέπεις, μπορεί να μην είχα γράψει τίποτα μέχρι τότε, αλλά μέσα μου ήξερα ότι θα γινόμουν συγγραφέας. Οπως το ήξερες κι εσύ.

Καλέ μου Τζακ, για πολλούς η ιστορία σου δεν είχε καλό τέλος, είναι αλήθεια. Αλλά δεν φταις εσύ. Μ’ αυτό το γράμμα θέλω να σου πω ότι μπορώ να σε καταλάβω όπως μπορούν να σε καταλάβουν κι όλοι οι συγγραφείς.

Ξέρω ότι το μόνο που ήθελες ήταν να γράφεις. Να ’χεις μια γωνίτσα και τη γραφομηχανή σου. Μα κυρίως, την ηρεμία και την ησυχία σου. Να ’σαι εσύ και το βιβλίο σου. Κι όλα τ’ άλλα να ’φευγαν.

Ο πονοκέφαλος, οι λογαριασμοί, οι χαμένες ώρες στη δουλειά, τα καθημερινά προβλήματα. Καταλαβαίνω πώς είναι να φιλοξενείς ένα ολόκληρο σύμπαν, ένα βιβλίο, μέσα σου.

Να πρέπει να τιθασεύσεις τους ήρωές σου, να βάλεις τα πάντα σε τάξη, και γρήγορα, να μη χαθεί η έμπνευση, να μη θολώσει το μυαλό, και ξέρω πόσο βασανιστικό είναι εκείνη τη στιγμή κάτι να σ’ τα χαλάει όλα, ακόμα κι ένα χτύπημα του τηλεφώνου μπορεί να σε στείλει αλλού, να σε στείλει στο διάολο και να χάσεις όσα σκεφτόσουν, όσα θα έγραφες, όσα θα έπρεπε να γράψεις.

Για να πας πιο κάτω. Για να προχωρήσεις. Για να γίνεις συγγραφέας. Για να γίνεις αυτό που πάντα ονειρευόσουν.

Ξέρω ότι η δουλειά στο ξενοδοχείο ήταν η τελευταία σου ευκαιρία. Ή θα έγραφες εκεί ή δεν θα έγραφες ποτέ. Αλλά και πάλι δεν σε άφησαν. Δεν σε σέβονταν, δεν σε υπολόγιζαν. Ούτε η ίδια σου η γυναίκα. Κι έτσι καλά έπραξες όπως έπραξες. Ομως γνωρίζω ότι τελικά εκεί βρήκες τη γαλήνη που αναζητούσες.

Μερικά βράδια ακούω τα πλήκτρα της γραφομηχανής σου και ξέρω ότι γράφεις. Φαντάζομαι ότι μόλις τελειώνεις πηγαίνεις ικανοποιημένος στο μπαρ και πίνεις ένα ποτηράκι με τον επιστάτη. Κι ο μπάρμαν, ο Λόιντ, είναι πάντα κύριος. Αλλωστε, Τζακ, πώς να μην είσαι ευτυχισμένος εκεί; Η πίστωσή σου είναι πάντα απεριόριστη.

Δικός σου

Αναφέρεται στη «Λάμψη» (εκδ. Λιβάνης) του Stephen King

Τελευταίο βιβλίο του Δ. Μαμαλούκα είναι το αστυνομικό μυθιστόρημα «Ο κρυφός πυρήνας των Ερυθρών Ταξιαρχιών», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κέδρος