Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Παρασιτώντας
AP Photo
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Παρασιτώντας

  • A-
  • A+

«Γέλιο των παιδιών, διακριτικότητα των σκλάβων, αυστηρότητα των παρθένων, φρίκη των μορφών και των εδώ αντικειμένων, να είστε καθηγιασμένοι με την ανάμνηση αυτής της αγρυπνίας. Να που τελειώνει με αγγέλους φλόγας και πάγου.

Μικρό ξενύχτι μεθυσιού, άγιο! όταν αυτό δε θα ήταν παρά για τη μάσκα που μας χάρισες. Σε βεβαιώνουμε, μέθοδε! Δεν ξεχνούμε ότι δόξασες χθες την καθεμιά από τις ηλικίες μας. Εχουμε πίστη στο δηλητήριο. Ξέρουμε να δίνουμε τη ζωή μας ολάκερη κάθε μέρα.
Να τη η εποχή των Δολοφόνων»

Αρθούρος Ρεμπό, «Πρωινό μέθης», μετάφραση: Αλέξης Ασλάνογλου

Τα «Παράσιτα» του Κορεάτη Μπονγκ Τζουν-χο έρχονται να αρθρώσουν λόγο μέσα σε έναν κινηματογραφικό κόσμο διάτρητο από εκφραστική μεγαλομανία. Για όσο καιρό οι υπερήρωες θα επιμένουν να σώζουν τον κόσμο, ο κόσμος αυτός θα μοιάζει ξένος, απόμακρος, μικρός. Ενας κόσμος ακατανόητων κινδύνων και παρδαλών μεσσιών. Το αντίδοτο δεν μπορεί να είναι μια παραλλαγή του κανόνα προσαρμοσμένη σε άλλη κλίμακα. Γιατί όσο καλή ταινία και αν ήταν το «Τζόκερ», στην πραγματικότητα μας αφηγείται την ίδια ιστορία απλοϊκότητας και θεάματος (με τη συνδρομή βεβαίως μιας καθηλωτικής ερμηνείας και μιας δεξιοτεχνικής σκηνοθεσίας).

Μες στον χαμό της επικράτησης του Γκόθαμ ως πρωτεύουσας του φαντασιακού μας, μια φράση πεταγόταν όλο και πιο συχνά στις κουβέντες τρυπώντας το ενιαίο των καταφάσεων: «Καλά, δες τα Παράσιτα». Και δεν λέω πως οι ταινίες αυτές έρχονται σε αντίθεση (στο κάτω κάτω ο Τζουν-χο έχει σκηνοθετήσει και το «Snowpiercer»). Πως δεν μπορούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να σου αρέσουν ταυτόχρονα (εγώ αυτό έπαθα). Απλώς η χρονική τους σύμπτωση καθώς και η τυχαία συνομιλία που δημιουργείται μεταξύ τους λόγω αυτής έχουν ενδιαφέρον.

Υπάρχει ένα εκφραστικό μεγαλείο στην απλότητα των «Παράσιτων». Στον τρόπο με τον οποίο ξεδιπλώνεται η ιστορία, στον τρόπο με τον οποίο μαθαίνουμε τους χαρακτήρες και αναδύονται τα κίνητρα και οι αντιθέσεις τους. Στον όρους υπό τους οποίους αθωότητα και ενοχή συνυπάρχουν στο ίδιο πρόσωπο. Επίκαιρο και διαχρονικό, οικουμενικό και κορεατικό (βλέπε π.χ. τα μπούνκερ και τη ζωή κάτω από τη γη υπό το καθεστώς του ολέθρου), κωμικό και δραματικό, τα «Παράσιτα» είναι το ελάχιστο που απλώνεται ώστε να συμπεριλάβει τα πάντα. Με μια κινηματογραφική γλώσσα όπου η τοποθέτηση και μόνο της κάμερας είναι ένα σχόλιο αρκετό ώστε να δώσει βάθος στην ιστορία. Το πάνω και το κάτω, το ψηλά και το χαμηλά, το υπόγειο και το σπίτι στον λόφο που γίνονται σύμβολα της τάξης και της εξουσίας, του ελέγχου και της ανόδου.

Εδώ οι αντιθέσεις υπάρχουν με τρόπο απόλυτο και ταυτόχρονα ανεπαίσθητο. Οσο το νερό και η πέτρα. Η αλλαγή του τόνου, που τόσο δεξιοτεχνικά συμβαίνει καθ' όλη τη διάρκεια της ταινίας, δεν είναι απλώς ένα αφηγηματικό τρικ, αλλά ένας κινηματογραφικός τρόπος για να μεταδοθεί όλη η πολυπλοκότητα της ζωής και των καταστάσεων, των κινήτρων και του τυχαίου.

Και οι αντιθέσεις έρχονται με έναν τρόπο ευρηματικό να συγκατοικήσουν ταυτόχρονα στον τίτλο της ταινίας. Καθ' όλη τη διάρκεια της προβολής αναζητούμε το ποιος είναι στην πραγματικότητα το παράσιτο του τίτλου. Η πλούσια οικογένεια που ζει εκμεταλλευόμενη και δεν δίνει καμία αξία σε όσους δουλεύουν γι' αυτήν ή η φτωχή οικογένεια που ζει εις βάρος της πλούσιας μέσα από ένα γαϊτανάκι μικρών εξαπατήσεων; Εδώ δεν υπάρχουν αθώοι και ένοχοι, καλοί και κακοί. Μόνο ένα πλαίσιο όπου κάθε τι είναι δυνατόν να συμβεί. Και τελικά, κάθε φορά που το πλαίσιο είναι ασφυκτικό, η απόσταση ανάμεσα στο αθώο παιχνίδι και τη σφαγή μπορεί να είναι το ελάχιστο μιας ξαφνικής καταιγίδας.

Η απλότητα της ταινίας έρχεται να συνομιλήσει με την απλότητα των ιστορικών γεγονότων που την περιβάλλουν στη συγκεκριμένη συγχρονία. Στο πόσο απλό είναι τελικά τα παράσιτα αυτού του κόσμου να εξεγερθούν. Από τη Χιλή μέχρι το Χονγκ Κονγκ, από τον Λίβανο μέχρι τη Γαλλία. Σε απόσταση μιας ξαφνικής καταιγίδας.

Να τη η εποχή των παράσιτων.

tsalapatis.blogspot.gr

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ρέκβιεμ για ένα έγκλημα
Ο «Ιρλανδός» είναι η 6η ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε για το οργανωμένο έγκλημα. Η ταινία παίρνει το βάθος της από την επικοινωνία της με τις προηγούμενες ταινίες του Αμερικανού σκηνοθέτη. Δεν προστίθεται στις...
Ρέκβιεμ για ένα έγκλημα
«Φτερά του έρωτα» - Βιμ Βέντερς
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ο ουρανός πάνω από το Βερολίνο
Ποιο είναι το βάρος της ταυτόχρονης σιωπής του πληθυσμού μιας πόλης; Ενός λεπτού σιγή. Διάρκεια ελάχιστη. Τι γίνεται όμως όταν τα παράλληλα αυτά λεπτά σταθούν στη σειρά; Εκεί συναντάς το δακτυλικό αποτύπωμα...
Ο ουρανός πάνω από το Βερολίνο
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Οταν ο Σεφερλής έφαγε ένα ζωντανό φλαμίνγκο
Η ποίηση των ταινιών του Τζον Γουότερς είναι μια δύσκολη ποίηση. Το 1988 σκηνοθετεί τη γνωστότερη και πιο προσβάσιμη ίσως ταινία του, το Hairspray. Πάντα με ηθοποιούς από τους Dreamlanders. Ανάμεσά τους η...
Οταν ο Σεφερλής έφαγε ένα ζωντανό φλαμίνγκο
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Λουίς Μπουνιουέλ και Μητροπολίτης Αμβρόσιος: Μία συνάντηση
«Δόξα τον Θεό είμαι ακόμη άθεος» έλεγε ο Λουίς Μπουνιουέλ σε μία συνέντευξή του το 1960, προσφέροντας μια υπέροχη ατάκα για τους άθεους αιώνες μας. Πράγματι ο μεγάλος Ισπανός έχει καταγραφεί στην ιστορία των...
Λουίς Μπουνιουέλ και Μητροπολίτης Αμβρόσιος: Μία συνάντηση
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Ενήλικες στις αίθουσες
Προτού καν βγει στις αίθουσες η ταινία του Κώστα Γαβρά «Ενήλικοι στο δωμάτιο», βασισμένη στο βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη, ξεσήκωσε αντιδράσεις. Το imdb, η κατεξοχήν σελίδα κινηματογραφικού σχολιασμού,...
Ενήλικες στις αίθουσες
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ
Οι ήρωες της παρωδίας
Χάζευα προ ημερών την ταινία «The disaster artist» του Τζέιμς Φράνκο. Η ταινία αφηγείται τα γεγονότα πριν και κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «The room», κατά πολλούς της χειρότερης ταινίας που...
Οι ήρωες της παρωδίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας