Ενας ρακοσυλλέκτης. Μια τρομπέτα κι ένα ντέφι. Η παράσταση αρχίζει στο πλακόστρωτο της νέας παραλίας πίσω από το Βασιλικό Θέατρο. Η Ελένη Γιαννούση κι ο Μάριος Μεβουλιώτης χορεύουν.
Μια καμήλα από σκουπίδια πέφτει σε μια αμμοθύελα.
Ενα πιτσιρίκι που παρακολουθεί την παράσταση στροβιλίζεται στους ήχους της τρικυμίας που έχει ξεσπάσει.
Ο μουσικός Παύλος Μέτσιος χάνεται κάτω από ένα γαλάζιο πανί θάλασσα.
«Φέραμε πέντε ιδέες εμψύχωσης αντικειμένων στο Κρατικό και ο καλλιτεχνικός διευθυντής Γιάννης Αναστασάκης προέκρινε αυτήν. Σίγουρα εμπνευστήκαμε από τη γενικότερη κατάσταση. Διακριτικά παρακολουθήσαμε τους ανθρώπους που συγκεντρώνουν άχρηστα αντικείμενα. Μετά μπήκαμε στο βεστιάριο κι επιλέξαμε ανάμεσα σε πράγματα που ουσιαστικά ήταν για πέταμα. Κάναμε συνεχώς αυτοσχεδιασμούς μέχρι να καταλήξουμε σε μια ιστορία όπως αυτή, ενός ρακοσυλλέκτη που προσπαθεί με κάθε τρόπο να προσφέρει στο παιδί του το δώρο που υποσχέθηκε. Προσπαθούσαμε μέσα από τα αντικείμενα να αντλήσουμε ιδέες. Βάλαμε μια ταμπέλα “Μην πετάτε τα σκουπίδια”, για να συγκεντρώσουμε περισσότερο υλικό» λέει ο Μάριος Μεβουλιώτης, ηθοποιός που ασχολείται το τελευταίο διάστημα και με το κουκλοθέατρο.
Το δώρο δωρίζεται και η αγάπη χαρίζεται, έτσι ονομάζεται το Κουκλοθέατρο του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας, που ταξιδεύει στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης, των περιφερειακών δήμων, αλλά και σε φεστιβάλ.
Το ΚΘΒΕ ενέταξε μετά από πολλά χρόνια στον προγραμματισμό του μια παράσταση κουκλοθεάτρου.
Το «Δώρο» είναι μια σύγχρονη μορφή κουκλοθεάτρου-θεάτρου, στη διάρκεια της οποίας τα αντικείμενα ζωντανεύουν μέσα από τον συμβολικό και χρηστικό τους χαρακτήρα υποκαθιστώντας τις παραδοσιακές κούκλες.
Ο κουκλοπαίκτης εμφανίζεται στο κοινό και ταυτόχρονα παίρνει μέρος στην παράσταση, παίζοντας, χορεύοντας τραγουδώντας, σε ένα έργο που δεν είναι μόνο για παιδιά.
Ο σκηνοθέτης Koldo Vio, οι ηθοποιοί Ελένη Γιαννούση και Μάριος Μεβουλιώτης, ο μουσικός Παύλος Μέτσιος και η Πολυξένη Σπυροπούλου, που έκανε τη δραματουργική επεξεργασία, δούλεψαν ομαδικά για να μεταφέρουν την ιστορία ενός ανθρώπου που ψάχνει παιχνίδι για το παιδί του… στα σκουπίδια, σε μια παράσταση όπου τα άχρηστα αντικείμενα μετατρέπονται σε μαγικά πλάσματα, όπου η μίζερη -συχνά- καθημερινότητα γίνεται μια ιστορία αγάπης.
Οι υπαίθριες παραστάσεις ξεκίνησαν τον Ιούνιο από την Υδρα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Μιαούλεια 2016 και μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη στο Ασβεστοχώρι και την Εξοχή, στον Λαγκαδά και στην Καβάλα, αλλά και σε κεντρικά σημεία της πόλης.
