Μας κακομαθαίνουν με χιούμορ

Καλησπέρα σας. Ονομάζομαι Ντρόμπνι. Πατήρ Ντρόμπνι. Είμαι παπάς σε αυτήν εδώ τη χαριτωμένη κομμουνιστική χώρα όπου από τα 4.000.000 κατοίκους της, τα 3.975.000 είναι άθεοι, περίπου 24.000 είναι άθρησκοι και οι υπόλοιποι χίλιοι είναι Εβραίοι. Οπως καταλαβαίνετε, το ποίμνιό μου είναι κάπως… περιορισμένο.

Αυτή εδώ είναι η πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Πριν από έξι χρόνια ήρθα εδώ να ζητήσω άσυλο κυνηγημένος από την κομμουνιστική αστυνομία.

Εξω από αυτούς τους τοίχους ήταν 4.000.000 κομμουνιστές αποφασισμένοι να με σκοτώσουν. Δύο πράγματα μπορούσα να κάνω: ή να μείνω εδώ στην ασφάλεια που μου προσέφερε η πρεσβεία ή να βγω έξω και να προσπαθήσω να πετύχω τον μεγαλύτερο μαζικό προσηλυτισμό της Ιστορίας. Από τότε φιλοξενούμαι σε αυτή την ωραία πρεσβεία!

Στο θεατρικό εργαστήρι Δήμου Βύρωνα οι πρόβες διεξάγονται με εντατικούς ρυθμούς καθώς η ημέρα της παράστασης πλησιάζει. Η πολυπληθής ομάδα των ερασιτεχνών ηθοποιών υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της σκηνοθέτιδος και επικεφαλής από το 2000 του εργαστηρίου Λίλιαν Δημητρακοπούλου δίνει τον καλύτερο εαυτό της. Και το απολαμβάνει στον μέγιστο βαθμό.

Η πρόβα διακόπτεται συχνά-πυκνά από τα γέλια των ηθοποιών καθώς ουδείς μπορεί να μείνει ανεπηρέαστος από το δηλητηριώδες χιούμορ του θεατρικού έργου του Γούντι Αλεν Don’t Drink the Water (Μην πίνεις το νερό) που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ το 1966.

Στη συνέχεια και συγκεκριμένα το 1969 το θεατρικό έργο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη, ενώ το 1994 ακολούθησε και τηλεοπτική εκδοχή του κειμένου. Και τι ακριβώς σατίριζε τον καιρό εκείνο ο ιδιοφυής Γούντι Αλεν; Μα τον Ψυχρό Πόλεμο.

«Επιλέξαμε αυτό το έργο καθώς θεωρήσαμε ότι παρά τη λήξη ιστορικά του Ψυχρού Πολέμου το έργο αίφνης έγινε εκ νέου επίκαιρο. Και τώρα ζούμε έναν ψυχρό πόλεμο, μόνο που αυτή τη φορά είναι περισσότερο ύπουλος, λιγότερο ξεκάθαρος», σημειώνει η κ. Δημητρακοπούλου στην «Εφ.Συν.».

Η πρόβα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση παρά την προχωρημένη ώρα. Πάμε πάλι ξανά και ξανά. Η σκηνοθέτις παρεμβαίνει, διορθώνει, διευκρινίζει και ενίοτε ξεκαρδίζεται στα γέλια μαζί με τους μαθητές ηθοποιούς της που το υψηλό επίπεδο ερμηνείας τους εντυπωσιάζει. Μια ομάδα δεμένη, μια κοινότητα ανθρώπων που έχουν αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς μέσω της κοινής καλλιτεχνικής τους έκφρασης.

Μια ομάδα που εργάζεται σκληρά και ανελλιπώς παρίσταται καθημερινά στις πολύωρες πρόβες. «Μα τι είναι αυτό που σας παρακινεί σε αυτή την καθημερινή και κοπιαστική κατάθεση ψυχής;», ρωτάμε σε ένα διάλειμμα της πρόβας.

«Η καθημερινότητα όλων μας είναι δύσκολη. Η διαδικασία που γίνεται εδώ μας αποφορτίζει. Είναι το φυσικό αγχολυτικό μας», απαντούν.

«Εξάλλου», προσθέτουν, «όλη αυτή η διαδικασία μάς έχει εξελίξει. Κατανοείς με μεγαλύτερη ενάργεια τις ανθρώπινες σχέσεις, εξελίσσεσαι συναισθηματικά ο ίδιος και μετέχεις στην ομορφιά και τη δύναμη θεατρικών κειμένων».

Οπως σημειώνουν, επιλέγουν συχνά κωμωδίες, το πλέον απαιτητικό είδος «γι’ αυτή την άφατη ικανοποίηση που αισθάνεσαι όταν το κοινό διασκεδάζει. Ανάγκη πιο επιτακτική από ποτέ σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς».

Παραδέχονται όλοι ότι το πλέον δύσκολο εμπόδιο που ένας ηθοποιός, ερασιτέχνης ή μη, συναντά αφορά την έκθεση στο κοινό. «Η εσωστρέφεια και αιδημοσύνη ήταν χαρακτηριστικό γνώρισμα για πολλά παιδιά της ομάδας», σημειώνει η σκηνοθέτις.

«Ο Κώστας από την ομάδα επί παραδείγματι ήταν τόσο ντροπαλός που μετά τις πρώτες επαφές του με το θεατρικό εργαστήρι εξαφανίστηκε. Τον συνάντησα τυχαία σε μια διαδήλωση και του είπα: Ηρθε η ώρα να επιστρέψεις. Και όταν αυτό συνέβη στο επόμενο έργο ο Κώστας κράτησε τον πρωταγωνιστικό ρόλο», προσθέτει γελώντας.

Παλαιότεροι και νεότεροι σε αυτή την κοινότητα μετέχουν στη χαρά της δημιουργίας και του μοιράσματος αληθινών συναισθημάτων.

Φιλίες ισχυρές, αλληλοϋποστήριξη, έρωτες και ζευγάρια που έχουν δημιουργηθεί όλα αυτά τα χρόνια και μια ωριμότητα που έχει αποκτηθεί όλο αυτό το διάστημα που υπερβαίνει μικρότητες και ανταγωνισμούς.

Το θεατρικό έργο του Γούντι Αλεν υπό τον ελληνικό τίτλο και σε διασκευή της Λίλιαν Δημητρακοπούλου (ηθοποιού του Θεάτρου Τέχνης και σεναριογράφου) «Μας κακομαθαίνετε, κύριε πρέσβη» θα παρουσιαστεί στο Θέατρο Βράχων «Αννα Συνοδινού» το Σάββατο και την Κυριακή 17 και 18 Σεπτεμβρίου στις 9 το βράδυ. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Στο έργο παίζουν οι: Βάσω Βαρβουτσή, Ξένια Γαζέτα, Αλέξανδρος Θεοδόσης, Τίνα Καββαδία-Κελαηδίτη, Μιχάλης Κελαηδίτης, Νίκος Λιναρδάτος, Γιώργος Μανδήτσιος, Βιβή Μήτσουρα, Λεωνίδας Μπακάλης, Κωνσταντίνος Μπαντίδας, Γιάννης Μπαρμπέρης, Ακης Τσακλιώτης, Ρεβέκκα Φελεκίδου, ενώ συμμετέχουν οι Αγγελική Δούκα, Νέλια Καρακώστα, Μαρίνα Μυσιρλή, Νάνσυ Νιωτάκη και Χρυσούλα Τσώτση. Σκηνογράφος της παράστασης, ο Νίκος Καραγιάννης.

Το Θεατρικό Εργαστήρι Βύρωνα ανεβάζει κάθε χρόνο δύο με τρεις παραστάσεις, ενώ παρουσιάζει και όλες τις καλλιτεχνικές διοργανώσεις του δήμου. Τον χειμώνα θα παρουσιάσουν τους «Δίκαιους» του Αλ. Καμί, ενώ προετοιμάζουν και ακόμη μία κωμωδία.

Ο πρεσβευτής, αυτός ο άξιος διπλωμάτης που γνωρίζει με οξυδέρκεια να ερμηνεύει τα παγκόσμια γεγονότα, επιθεωρεί όπως κάθε ημέρα από το παράθυρό του αυτή τη χαριτωμένη κομμουνιστική χώρα: «Πω πω, γέμισε ο κόσμος κομμουνιστές!», μονολογεί με δυσαρέσκεια.