Αν και τα τελευταία χρόνια τα UUVs (υποβρύχια οχήματα χωρίς πιλότο) δεν χρειάζονται πλέον κυβερνήτη προκειμένου να προσεγγίσουν τα βάθη της… αβύσσου, έχουν πάντα ανάγκη από την ύπαρξη του πλοίου-συνοδού προκειμένου να επιχειρήσουν σε μεγάλα βάθη.
Μεταξύ αυτών των σύγχρονων υποβρύχιων κατασκευών περιλαμβάνονται το Echo Voyager και το Echo Seeker της Boing τα οποία μπορούν να παραμείνουν μέσα στη θάλασσα λίγα 24ωρα διαθέτοντας ακτίνα περί τα 1.000 μίλια.
Αυτό σίγουρα συνιστά σημαντική πρόοδο όσον αφορά τις δυνατότητές τους, αλλά δεν τα «απελευθερώνει» πλήρως από το πλοίο-συνοδό.
Κι αυτό επειδή, όπως επισημαίνει ο Λανς Τάουερ, διευθυντής σκαφών γης και θάλασσας της Phantom Works, θυγατρικής εταιρείας της Boing, τα υπάρχοντα βαθυσκάφη αποτελούν ουσιαστικά «προέκταση» του σκάφους που τα συνοδεύει.
«Ηταν λοιπόν απολύτως αναγκαίο», τόνιζε το 2011 ο Τάουερ, «να κατασκευαστεί ένα υποβρύχιο το οποίο θα ήταν απολύτως αυτόνομο και δεν υφίστατο πλέον η ανάγκη ύπαρξης του πλοίου-συνοδού.
Φέτος, πέντε χρόνια μετά τη δήλωση του Τάουερ, ο αμερικανικός κολοσσός παρουσίασε ακριβώς αυτό που οραματίστηκε το στέλεχος της αμερικανικής εταιρείας.
Ονομάζεται Echo Voyager και είναι το πρώτο που μπορεί να εξερευνήσει τον βυθό χωρίς την κοστοβόρο συνοδεία πλοίου.
Εξωτερικά το 51 ποδών (17 μέτρων) υποβρύχιο έχει πολύ μικρές διαφορές από τα παλιότερα «αδελφάκια» του, πέραν του μεγέθους του (το Echo Voyager έχει μήκος 10 μέτρων και το Seeker σχεδόν 6).
Τεχνολογικά, ωστόσο, απέχει έτη φωτός απ’ αυτά καθώς μπορεί να παραμείνει επί έξι μήνες στα βάθη των ωκεανών χωρίς ανεφοδιασμό, χάρη στο υβριδικό σύστημα διαχείρισης ενέργειας το οποίο αυξάνει την ακτίνα δράσης του στα 12.000 χιλιόμετρα.
Οπως και τα άλλα υποβρύχια βαθυσκάφη της Boing, το βάρους 50 τόνων Echo Voyager κινείται χάρη στην ενέργεια που του παρέχουν οι συστοιχίες των μπαταριών ιόντων λιθίου, οι οποίες πλήρως φορτισμένες επαρκούν για λίγα 24ωρα.
Αντί ωστόσο το βαθυσκάφος να πρέπει να αναδυθεί προκειμένου και να τις επαναφορτίσει από το πλοίο-συνοδό, το Echo Voyager εκκινεί μια γεννήτρια πετρελαίου που τις επαναφορτίζει μέσα σε μόλις λίγες ώρες.
Μοναδική ικανή και αναγκαία συνθήκη για να επιτευχθεί αυτό είναι η ανάδυσή του στην επιφάνεια ώστε τα καυσαέρια του ντιζελοκινητήρα να έχουν οδό διαφυγής. Οσο για την κατανάλωση είναι πολύ μικρή αφού απαιτούνται μόνο 4,5 λίτρα καυσίμου για κάθε 12 χιλιόμετρα.
Κατανάλωση αντίστοιχη του ηλεκτροκίνητου αυτοκινήτου Chevy Volt με την ουσιώδη διαφορά ότι το Voyager διαθέτει δεξαμενές καυσίμου χωρητικότητας 4.500 λίτρων.
Οπως επισημαίνουν στελέχη της Boing, οι εν δυνάμει αγοραστές του Voyager μπορούν να ελέγξουν υποβρύχιες υποδομές (δεξαμενές άντλησης πετρελαίου, θεμέλια γεφυρών κ.ά.), να πάρουν δείγματα νερού, να προχωρήσουν στη χαρτογράφηση βαθυμετρικών χαρτών, αλλά και να ερευνήσουν κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Τα πλεονεκτήματά του ωστόσο δεν σταματούν σ’ αυτά που προαναφέραμε, καθώς επιπροσθέτως διαθέτει σύνδεση με τους δορυφόρους μέσω των οποίων στέλνει τις απαραίτητες πληροφορίες και δεδομένα στη βάση.
Μάλιστα αυτό γίνεται μέσω κλασικών εμπορικών interface, χωρίς να απαιτείται ειδικό περιβάλλον λειτουργίας και μετατροπή του λογισμικού προκειμένου να λάβουν τις πολύτιμες πληροφορίες.
Το μοναδικό μειονέκτημα αποτελεί το αυξημένο βάρος και μέγεθος του Voyager, αναγκαίο προκειμένου να χωρέσει το σύνολο του εξοπλισμού.
To βαθυσκάφος μπορεί να επιχειρήσει μέχρι τα 3.700 μέτρα βάθος και ήδη έχει πραγματοποιήσει μία σειρά δοκιμών στη βάθους 11 μέτρων ειδική δεξαμενή της εταιρείας στην παραλία Χάντινγκτον της Καλιφόρνιας. Φέτος το καλοκαίρι θ’ ανοιχτεί σε πιο βαθιά νερά. Η εταιρεία δεν έχει ακόμη ανακοινώσει τόσο την τιμή του όσο και την ημερομηνία που θα αρχίσει η παραγωγή του.
Το μόνο βέβαιο, πάντως, είναι ότι θα «ταράξει τα νερά» στον τομέα της εξερεύνησης των ωκεανών.
