Ολων η σκέψη και ο νους βρίσκονται στις Βρυξέλλες και με τον ISIS βάρεσε όλη η Ευρώπη μπιέλες.
Υπουλος τρόμος, σκοτεινός, μα δεν θα μας νικήσει και άλλο θέμα αναζητώ να μας απασχολήσει.
Να γράψω για τους πρόσφυγες και για τη συμφωνία που όπως πάει θ’ αποδειχτεί μεγάλη κοροϊδία;
Στην Ειδομένη καρτερούν να κλείσει η αυλαία πώς το ‘πε ο υπουργός να δεις; Α, «όμορφα κι ωραία»!
Μ’ αντί γι’ αυτό, οι ΜΚΟ αποχωρούν και πάνε η ένταση αυξάνεται κι οι άνθρωποι πεινάνε…
Στους φόρους να αναφερθώ; Ο,τι και αν του τάξεις κανείς δεν ξέρει να σου πει πότε θα μπεις στο taxis.
Κι όταν θα μπεις, το τι θα δεις: αυτό είναι το θέμα χίλιους τρόπους σκαρφίζονται για να σου πιουν το αίμα…
Θα γράψω για τον ΕΝΦΙΑ: ιδού δείγμα μεγάλο του πώς γυρίζει μπούμερανγκ ό,τι θαρρείς ρεγάλο.
Μας είπε το λοιπόν το ΣτΕ: στο Σύνταγμα αντιβαίνει μ’ αξίες απ’ το παρελθόν ο φόρος σου να βγαίνει
αφού ό,τι δέκα έκανε, τώρα πέντε δεν κάνει και όποιον σπίτι έχτισε, απόγνωση τον πιάνει.
Μπράβο, είπαμε όλοι μας, εις τη Δικαιοσύνη! Κι ας είν’ το κράτος μπάχαλο, αυτή ορθά θα κρίνει.
Αχ, κούνια που μας κούναγε, κουτόχορτο όλοι τρώμε. Το κράτος μάς την έφερε, εάν δεν απατώμαι.
Ψιλό γαζί, με μέθοδο, μονίμως μας δουλεύει και τρώμε εμείς αμάσητο ό,τι μας μαγειρεύει.
Τι κι αν το ΣτΕ το ανάγκασε αξίες να μειώσει; Το ίδιο βάρος πάνω μας αλλιώς θα το φορτώσει.
Μια απόφαση δικαστική σιγά μην το πτοήσει βρήκε τη λύση κι είν’ απλή: συντελεστές θ’ αυξήσει…
«Σέβονται» μεν τους δικαστές, τα ίδια θα εισπράξουν κι ούτε τους καίγεται καρφί ακόμα κι αν τους κράξουν.
Σώσανε τα προσχήματα, όλοι ευχαριστημένοι εκτός απ’ το υποζύγιο που όλα τα υπομένει
κι είν’ δέσμιο ενός σφάλματος που έκανε μοιραίου θαρρώντας το μπουρδέλο αυτό πως είν’ κράτος δικαίου…
