Πρόσφατα, η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, παρέδωσε στον Ντόναλντ Τραμπ το μετάλλιό της του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης. Σε ανάρτησή του, ο Τραμπ είχε γράψει σχετικά: «Η Μαρία μού παρέδωσε το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης της για το έργο που έχω κάνει. Μια υπέροχη χειρονομία αμοιβαίου σεβασμού. Σε ευχαριστώ, Μαρία!»
Αυτή η χειρονομία ήταν μια συμφωνία μείζονος γελοιότητας σε τρία μέρη: η αρχική καταρράκωση του κύρους της Επιτροπής του Βραβείου Νόμπελ, που είχε απονείμει το Βραβείο Ειρήνης σε μια πολιτικό η οποία εκλιπαρούσε μια ξένη δύναμη να εισβάλει στη χώρα της, συνδυάστηκε με την ίδια την καταγέλαστη χειρονομία της παράδοσης του εξατομικευμένου, ασφαλώς, Βραβείου στον Τραμπ, σαν να μεταβίβαζε η Ματσάδο τον τίτλο ιδιοκτησίας του αγροτεμαχίου της στον λεφτά της περιοχής, ενώ ο νταλκάς που επέδειξε ο πορτοκαλί ψέκας να λάβει, έστω και δι’ αυτής της πλαγίας οδού, το πολυπόθητο Νόμπελ, ήταν το γκραν φινάλε αυτής της γκροτέσκο φαιδρότητας.
Ομως, ακόμα κι αν ο βασιλιάς είναι όχι απλώς γυμνός αλλά ξεβράκωτος, όλοι μας είμαστε υποχρεωμένοι να επαινούμε τα αόρατα καινούργια του ρούχα. Οπότε είναι ζήτημα χρόνου να τιμηθεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ με το Οσκαρ και τη Χρυσή Σφαίρα Α’ Ανδρικού Ρόλου, να του απονεμηθεί το Χρυσό Κλειδί όλων των πρωτευουσών του δυτικού κόσμου, να εκλεγεί ισόβιος Μίστερ Κόσμος, ενώ, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, ο μη κυβερνητικός οργανισμός Kisstrumpsass Committee πρόκειται να τον ανακηρύξει, σε συνεννόηση με την Αγία Εδρα και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, Θεό Υπηρεσίας (Acting God) της Γης.
Τούτων λεχθέντων, για να μπορέσουμε κάπως να μεταβολίσουμε όλη αυτή τη νομπελοτραμπικοματσαδική γελοιότητα, ας δούμε μερικά πράγματα για το ίδιο το βραβείο και τον άνθρωπο που το θεσμοθέτησε.
Είναι ειρωνικό πως το σημαντικότερο ίσως βραβείο του κόσμου, το Νόμπελ, έχει το όνομα ενός εμπόρου του θανάτου. Ο Αλφρεντ Νόμπελ ήταν Σουηδός χημικός, μηχανικός και βιομήχανος, γιος του Εμμανουήλ Νόμπελ, που εφηύρε την υποβρύχια νάρκη.
Οι Νόμπελ ήταν μία από τις παλιότερες οικογένειες βιομηχάνων στη Σουηδία, που έκαναν μεγάλη περιουσία παράγοντας εκρηκτικές ύλες και πολεμοφόδια, πλουτίζοντας, με άλλα λόγια, από τον θάνατο των άλλων. Να πούμε πως ένα από τα θύματα του Αλφρεντ Νόμπελ, όταν αυτός δεν είχε τελειοποιήσει ακόμα τις εκρηκτικές του ύλες, ήταν και ίδιος του ο αδελφός, ο Αιμίλιος Νόμπελ, που σκοτώθηκε το 1864 μαζί με πολλούς εργάτες, όταν το εργοστάσιο Νόμπελ τινάχτηκε στον αέρα.
Η μεγάλη εφεύρεση του Αλφρεντ Νόμπελ, αυτή που του απέφερε τεράστια κέρδη, ήταν η νεοδυναμίτιδα, ή ζελατοδυναμίτιδα, και η πολεμική άκαπνη πυρίτιδα. Εκτός βέβαια από τις ειρηνικές χρήσεις των εκρηκτικών υλών στις ελεγχόμενες ανατινάξεις στα ορυχεία και στις οικοδομικές δραστηριότητες, οι εφευρέσεις του Νόμπελ έκαναν θραύση, κυριολεκτικά, στα πεδία των μαχών.
Ετσι, ο Αλφρεντ Νόμπελ δημιούργησε μια περιουσία που ξεπερνούσε τα 31 εκατομμύρια σουηδικές κορόνες, ποσό μυθικό για την εποχή. Ενα μεγάλο τμήμα αυτής της περιουσίας διέθεσε για φιλανθρωπικούς και ερευνητικούς σκοπούς σε διάφορα ιδρύματα, ενώ με το υπόλοιπο καθιέρωσε τα φερώνυμα βραβεία. Ο ίδιος ήταν μονήρης και εσωστρεφής, ασχολούμενος στο τέλος της ζωής του με τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία.
Πού να φανταστεί ο δυστυχής πως ένας εσμός δουλικών γραφειοκρατών, μια προδότισσα κι ένας χιτλερίσκος θα αμαύρωναν το όνομά του.
