ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Παύλος Μεθενίτης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Το ότι ένας ακροδεξιός μισόξενος πολιτικός, που οραματιζόταν μια επίγεια κόλαση για όσους μετανάστες γλίτωναν από τα επιβεβλημένα πυρά των συνοροφυλάκων, διορίστηκε υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, μόνο ως άσχημη, κακόγουστη φάρσα εις βάρος των μεταναστών, της κοινής λογικής και του πολιτικού πολιτισμού μπορεί να εκληφθεί.

Επίσης, το να πει κανείς πως έβαλαν τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα ισχύει μεν, αλλά δεν καλύπτει πλήρως τον συμβολισμό αυτής της επιλογής του πρωθυπουργού, ο οποίος, διορίζοντας έναν ακόμα λύκο ως προβατοφύλακα, από τους πολλούς που έχει στεγάσει στο κόμμα του, δίνει εξετάσεις εθνικοφροσύνης στον σκληρό και φαιό πυρήνα της εκλογικής του πελατείας, σ’ όσους έχουν τη φωτογραφία του Παπαδόπουλου στο σαλόνι, νοσταλγώντας την εποχή που κοιμούνταν με ανοιχτά παράθυρα, για να βλέπουν τον χαφιέ της Ασφάλειας στη γωνία και να νιώθουν σιγουριά.

Εάν ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων, όπως είχε πει ο Αγγλος συγγραφέας Σάμιουελ Τζόνσον, η εθνοκαπηλία φαίνεται πως είναι το τελευταίο καταφύγιο ενός ηγέτη σε αποδρομή. Ο κ. Μητσοτάκης, υπουργοποιώντας τον κ. Πλεύρη, ευελπιστεί πως θα γυρίσει το φύλλο, πως θα αλλάξει το αφήγημα. Είναι σαν να λέει, σε δημώδη ελληνική, «οκέι, οι στελεχάρες μου αν δεν είναι εντελώς άχρηστοι και επικίνδυνοι, είναι τρελά λαμόγια, παντελονιάζουν ό,τι μπορούν και δίνουν τα ρέστα σε κάτι ξεπουλημένους για να γίνω και να ξαναγίνω πρωθυπουργός, αλλά δεν πειράζει, φτάνει που είμαστε καραδεξιοί κι ελληνόψυχοι και θα κυνηγάμε τους μαυριδερούς, που τώρα με τον Πλεύρη θα φτύσουν της μάνας τους το γάλα, έτσι κι αλλιώς αυτοί οι λάθρο φταίνε για όλα». Κι έτσι, έχουμε τον κύριο Αθανάσιο Πλεύρη ως υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου. Αυτόν που, προ ετών, είχε πάει στην άδεια, έρημη πλατεία Εξαρχείων με το πρώτο φως της μέρας για να κοκορευτεί, για να κάνει τον γκιουλέκα που τόλμησε και πάτησε το άντρο των αναρχικών, μόνο που όλοι τους κοιμούνταν τέτοιαν ώρα. Κι έτσι έχουμε έναν γιαλαντζί τολμητία, που ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο της Μετανάστευσης και Ασύλου. Κι επειδή αδυνατούμε, προφανώς, να γράψουμε επακριβώς ό,τι πιστεύουμε για το πρόσωπό του, θα πούμε πέντε κουβέντες για το άσυλο.

Το άσυλο, σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, λέει πως είναι, κατά πρώτον, ένας ιερός και απαραβίαστος τόπος. Στη νομική επιστήμη, άσυλο είναι το απαραβίαστο της κατοικίας, η απαγόρευση εισόδου και παραμονής στην κατοικία χωρίς, ή παρά τη θέληση του ενοίκου, εκτός από εξαιρέσεις που ορίζει ο νόμος. Ιδιαίτερη μνεία κάνει το λεξικό στο πανεπιστημιακό άσυλο, που αφορά την απαγόρευση εισόδου και επέμβαση αστυνομικών οργάνων στους πανεπιστημιακούς χώρους χωρίς την έγκριση των πανεπιστημιακών αρχών. Ασυλο είναι ο χώρος που παρέχεται προστασία και ασφάλεια σε καταδιωκόμενα πρόσωπα, είναι το καταφύγιο, το κατάλυμα. Πολιτικό άσυλο είναι το δικαίωμα αλλοδαπού να γίνει δεκτός υπό ειδικούς όρους στη χώρα που ζητεί καταφύγιο, επειδή διώκεται ή αδυνατεί να ζήσει στη χώρα του λόγω πολιτικών συνθηκών. Ασυλο λέμε επίσης το φιλανθρωπικό ή νοσηλευτικό ίδρυμα.

Η αρχαία λέξη «άσυλον» είναι το ουδέτερο του επιθέτου «άσυλος», που σημαίνει ασφαλής, απαραβίαστος, από το στερητικό «α» και το συλώ (λεηλατώ). Είναι ευνόητο πως το άσυλο είναι μια λέξη με ιερό, με άγιο περιεχόμενο. Φαίνεται όμως πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν συμβουλεύτηκε τον ευαγγελιστή Ματθαίο: «Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν».