Συσυγάρ

Πριν εκπέσει του αξιώματός του ο τέως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είχε προτείνει τη μετονομασία του κόμματος. Δεν ξέρω εάν η πρόθεσή του ήταν να εξοβελίσει τον ριζοσπαστικό χαρακτήρα του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, εκσυγχρονίζοντάς τον ως Συνασπισμό Σύγχρονης Αριστεράς, αλλά εάν τα είχε καταφέρει θα ανέκυπταν προβλήματα ονοματολογικής φύσης.

Πώς θα λέγαμε το κόμμα μετά το rebranding; Το όνομα ΣΥΡΙΖΑ είναι εύηχο, ευκολοπρόφερτο, ενώ ακούγεται ακριβώς όπως το επίρρημα «σύρριζα», δηλαδή, σύμφωνα με το Μείζον Ελληνικό Λεξικό, «από τη ρίζα», «μαζί με τη ρίζα» ή «ώς τη ρίζα» και συνεκδοχικά «πολύ κοντά σε κάποια επιφάνεια». Με ένα μικρό εννοιολογικό άλμα το όνομα παραπέμπει σε κάτι που είναι πολύ κοντά στη ρίζα, σε στενή επαφή ας πούμε με τον λαό και την κοινωνία, σε κάτι αληθινό, οικείο. Λέμε πως κάποιος κουρεύτηκε σύρριζα, δηλαδή μέχρι τη ρίζα κι αυτή η έκφραση έχει δύναμη, αποφασιστικότητα, δείχνει αφοσίωση σε κάποιο σκοπό –το «σύρριζα» δεν κρύβεται, δεν παραπλανά, είναι ορατό.

Ομως εάν άλλαζε η επωνυμία του πολιτικού προϊόντος, πώς θα λέγαμε μεταξύ μας το κόμμα; Πώς θα το γράφαμε; Ασφαλώς δεν θα χρησιμοποιούσαμε την πλήρη ονομασία –το Συνασπισμός Σύγχρονης Αριστεράς είναι σχοινοτενές και μάλλον κακόηχο με όλες αυτές τις παρηχήσεις του σίγμα. Θα χρειαζόμασταν λοιπόν για τη διευκόλυνσή μας μια ωραία λέξη που θα προέκυπτε από το αρκτικόλεξο.

Εδώ το ζήτημα περιπλέκεται. Επεσαν διάφορες προτάσεις στο τραπέζι: κάποιες, εξωφρενικές έδειχναν σκωπτική διάθεση, για να μην πούμε καθαρή ειρωνεία. Στα σόσιαλ εμφανίστηκε το ΣΥΣΑ (ΣΥνασπισμός Σύγχρονης Αριστεράς). Βέβαια το ομόηχο «σίσα» είναι ένα είδος φτηνού ναρκωτικού που έκανε θραύση στην Ελλάδα τον καιρό της κρίσης. Ηταν η «κοκαΐνη των φτωχών», το αγαπημένο ντραγκ των αστέγων, με βασικό συστατικό τη μεθαμφεταμίνη που όμως νοθευόταν, όπως είχε διαπιστώσει το Γενικό Χημείο του Κράτους, με υγρό μπαταριών, λάδι μηχανής, σαμπουάν και μαγειρικό αλάτι (!), ένα αληθινό δηλητήριο, που έστειλε πολλούς ανθρώπους κυριολεκτικά αδιάβαστους. Προφανώς δεν θα ήταν δυνατόν, ούτε σωστό να επικρατούσε αυτή η δυσώνυμη ονομασία για το συγκεκριμένο ή για οποιοδήποτε άλλο κόμμα εδώ που τα λέμε.

Ενα άλλο «χαϊδευτικό» της νέας ονομασίας ήταν και το ΣΥνασπισμός ΣΥγχρονης ΑΡιστεράς. Αυτό το Συ-Συ-Αρ είναι η ηχητική απόδοση των αρχικών ενός σημαντικού αμερικανικού ροκ συγκροτήματος. Ασφαλώς μιλώ για τους CCR, δηλαδή τους Creedence Clearwater Revival, το μπλουζ και κάντρι ροκ γκρουπ που δημιουργήθηκε από τους αδελφούς Φόγκερτι (φωνή-κιθάρα), τον μπασίστα Κουκ και τον ντράμερ Κλίφορντ το 1967 και διαλύθηκε το 1972 αφού έβγαλε εφτά επιτυχημένους δίσκους που πούλησαν 26 εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στις ΗΠΑ. Αυτό το ΣυΣυΑρ ακούγεται ευχάριστα, πλην όμως μόνο οι κάποιας ηλικίας ροκάδες θα μπορούσαν να εκτιμήσουν τις συμπαραδηλώσεις του.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν κυκλοφορήσει στη διαδικτυακή πιάτσα άλλες προτάσεις για μονολεκτικές αποδόσεις της συντομογραφίας της κασσελακικής πρότασης, εκτός από μία: το Συσυγάρ (ΣΥνασπισμός ΣΥΓχρονης ΑΡιστεράς). Αυτό δεν παραπέμπει πουθενά, όμως έχει, σύμφωνα τουλάχιστον με τους εμπνευστές του, κάποια εξωτικότητα, κάποια ονειρικότητα, σαν να είναι το όνομα μιας μυθικής πόλης όπως η Ξαναντού ή το Ελντοράντο. Φανταστείτε: «Νύχτες μαγικές ονειρεμένες / Αγάπες λάγνες ξεχασμένες στη Συσυγάρ / Τρέχει ο νους μου προς τα περασμένα /Τα βράδια μου τ’ αγαπημένα στη Συσυγάρ…» (συγγνώμη Βασίλη Τσιτσάνη).