Γυρίσαμ’ απ’ το Eurogroup με την ουρά στα σκέλια κοπήκαν άκαιρες χαρές και καυχησιές και γέλια.
Τα χρονικά μας όρια κομμάτι στριμωγμένα και τα προαπαιτούμενα διόλου δεδομένα.
Πόση εθνική ανάταση μπορεί πια να προσφέρει κι ο έρημος ο σκελετός που βρήκε η Περιστέρη;
Τι έχεις Γιάννη μου φτωχέ; Αυτά που πάντα είχα. Κι οι δανειστές απότομα μας κόψανε τον βήχα.
Ως τώρα καταφέραμε, όντως, να μην πνιγούμε μην το ’χουμε όμως σίγουρο, μας λεν, πως θα σωθούμε.
Μάθημα θα ’πρεπε αυτό σε όλους μας να γίνει: τους όρους βάζει πάντοτε όποιος το χρήμα δίνει!
Κι αν κάποιος βρίσκει άδικο αυτό τ’ αλισβερίσι καλά θα κάνει απ’ τ’ όνειρο εγκαίρως να ξυπνήσει…
Ας καρτερούμε το λοιπόν την τρόικα να δεήσει πίσω να ’ρθεί στη χώρα μας να μας αξιολογήσει.
Σφίξαμε το ζωνάρι μας. Στο παρά πέντε πάλι λέτε να κάνουμε ξανά βουτιά με το κεφάλι;
Χθες το δικό μου βούιξε, κι ας είμαι τόσο πράος σαν άκουσα πως σκάνδαλα ξεσπάσαν και στο ΛΑΟΣ!
Λεφτά απ’ ελικόπτερα φτάσαν, λεν, χέρι χέρι στις δυο offshore που δείχνουνε να ’ν’ του Καρατζαφέρη.
Αρνείται αυτός και αρχηγός θα μείνει εις το κόμμα που απέμεινε τάχα κανείς να το ψηφίζει ακόμα;
Δεν ξέρω τι είναι αληθινό απ’ όλα όσα ακούμε μα στου Εφετείου το σκαμνί τον Ακη μας θα δούμε.
Κι ενώ κάποιοι σε βάρος μας χοντρό παίζανε πόκερ φρούδες ελπίδες στήριξα, μ’ όλους κι εγώ, στο Τζόκερ…
