Οσοι παρακολουθείτε την τεχνολογία το ξέρετε. Το κανάλι στο YouTube λέγεται «AI Covers Music» και συγκεντρώνει διάσημα κομμάτια της ροκ και της ποπ που με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) ερμηνεύονται από φωνές τραγουδιστών εντελώς άλλων από εκείνους που τα είχαν πρώτοι ερμηνεύσει. Τραγουδιστών βέβαια απρόβλεπτων (αλλιώς δεν θα είχε… «πλάκα»).
Τόσο απρόβλεπτων μάλιστα που ορισμένοι έχουν πεθάνει και αρκετά χρόνια πριν. Κυρίως την τιμητική του έχει π.χ. εκεί ο Φρέντι Μέρκιουρι, ίσως γιατί υπήρξε μια ανεπανάληπτη φωνή και περσόνα της ροκ και πέθανε και πολύ νέος, στα 45 του χρόνια το 1991 από AIDS. Να όμως κι ένα παράδοξο. Ακόμα και μεταθανάτια η διασημότητα του μυθικού frontman των Queen δεν εμποδίζει όσους τον λατρεύουν να «παίζουν» με τη φωνή του χάρη στην ΑΙ. Και καλά πες να τον βάζουν να ερμηνεύει το «Dream On» των Aerosmith. Αλλά το γλυκερό «My Heart Will Go On» της Σελίν Ντιόν και του «Τιτανικού», που προφανώς αν ο ίδιος ζούσε δεν θα ερμήνευε ποτέ;
Ούτως ή άλλως η διαδικασία αυτή είναι ακόμα μια πρωτότυπη εφαρμογή της ΑΙ που αδιαφορεί για τις ηθικές διαστάσεις αυτού που φαίνεται καταρχάς ως άκακο παιχνίδι στο YouΤube. Ενας νεκρός δεν έχει δικαίωμα επιλογής, ούτε βέβαια απαγόρευσης της χρήσης της φωνής ή της εικόνας του. Μπορεί έτσι όχι μόνο να λατρευτεί μεταθανάτια αλλά και να διασυρθεί.
Στα δικά μας μέτρα, θα είχαμε το (ηθικό πρωτίστως) δικαίωμα να αναπαραγάγουμε τη φωνή και το ολόγραμμα π.χ. του Μητροπάνου να δίνει μια ολόκληρη συναυλία ή να τραγουδάει τα «Στρουμφάκια»; Κι αυτό είναι μια ελάχιστη όψη της Τεχνητής Νοημοσύνης που ήδη κάνει επιστήμονες όπως ο καθηγητής Συγκριτικής Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, Τζέφρι Σναπ, στην πρόσφατη συνέντευξή του στις «Νησίδες», να προειδοποιούν για τα δεινά μιας αλόγιστης χρήσης και για τον κίνδυνο ακόμα και έναντι της ίδιας της δημοκρατίας.
Θα πεις, μήπως παραπήρες σοβαρά ένα παιχνίδι που εκτός από τον Φρέντι Μέρκιουρι βάζει και τον Φρανκ Σινάτρα να λέει το «Creep» των Radiohead; Ναι, έχει πλάκα. Αλλά στα σοβαρά παίρνω κάτι που αν τώρα μοιάζει να έχει πλάκα αλλά είναι και creepy και ανατριχιαστικό, στο τέλος της διαδρομής του είναι και βαθιά αντιδημοκρατικό και από πολλές απόψεις επικίνδυνο.
