Μήπως ο Πνευματικός έχει δίκιο;

«Πρέπει να δούμε την αξιολόγηση των πράξεων. Πόσες απ’ αυτές τις πράξεις που κάνουμε κάθε μέρα χρειάζονται;»… Υπάρχει κάτι λάθος σε αυτή τη φράση; Δεν νομίζω.

Ετσι ξεκίνησε η «κυνική αλλά ανθρώπινη» εξομολόγηση του γιατρού και πρώην, πλέον, υποψήφιου βουλευτή στην Εύβοια με τη Ν.Δ., Σπύρου Πνευματικού. Στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ την έκανε αυτή την «εξομολόγηση», λέγοντας αυτά που πραγματικά πίστευε. Αυτά που, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, έχει συζητήσει και με ασθενείς του σε γενικές συζητήσεις περί του θέματος.

Τα πιστεύει όλα όσα είπε ο κ. Πνευματικός, γι’ αυτό και του έκαναν τεράστια εντύπωση οι αντιδράσεις και ο «θόρυβος» που ξεσηκώθηκε. Με απλά λόγια, είναι σαν να τρώω εγώ σκατά και να μ’ αρέσουν και να έρθεις εσύ, να με δεις, να γουρλώσεις τις ματάρες σου και να μου πεις: «Μα καλά, τι είναι αυτά που τρως;». Κι εγώ απλώς να σου απαντήσω: «Σκατά είναι. Γιατί; Πεντανόστιμα είναι. Τι σου κάνει εντύπωση;»…

Οταν έχουμε συνηθίσει σε μια κατάσταση, όταν έχει κατασταλάξει μέσα μας μια ιδεολογία και όταν έχουμε τη θέση εξουσίας ώστε να μην ακούμε τις φωνές αντίδρασης, τότε προφανώς και θα πέσουμε από τα σύννεφα όταν ξαφνικά αυτές μας οι θέσεις αρχίζουν να μη γίνονται αποδεκτές και να κρίνονται μαζικά. Μέχρι, όμως, να έρθει (αν έρθει και ποτέ) εκείνη η ώρα, εμείς θα ζούμε μακάρια μαζί με τις, ακόμα και απάνθρωπες, ακόμα και φασίζουσες, ακόμα και απαράδεκτες, απόψεις και θέσεις μας.

Ποιες λοιπόν ήταν αυτές οι θέσεις, μέσα στις οποίες ο κ. Πνευματικός στεκόταν μακάριος και υπερούσιος, ως πολύ καλός γιατρός; «Πρέπει να τραβήξουμε μια γραμμή» είπε, αναφερόμενος στους καρκινοπαθείς τελικού σταδίου. «Γιατί; Γιατί είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπορέσουμε να αντεπεξέλθουμε στα έξοδα που χρειάζονται για την αντιμετώπιση των συνανθρώπων. Υπάρχει ένα σημείο που δεν έχεις λόγο να κάνεις κάτι παραπάνω. Θα μου πει κάποιος ότι ο καλός Θεός έχει αποφασίσει διαφορετικά.

Μα, πράγματι, αλήθεια είναι αυτό το πράγμα, στο τέλος της ημέρας όμως τι θα γίνει;», ενώ πρόσθεσε ότι θα πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των ΗΠΑ όπου γίνεται διαλογή ασθενών καταλήγοντας: «Δεν είναι κυνικό, είναι ανθρώπινο»… Μάλιστα. Τάδε έφη ο κ. Πνευματικός, ο πρώην (πλέον) υποψήφιος βουλευτής της Ν.Δ. στην Εύβοια, τον τόπο καταγωγής του, αυτός που δηλώνει τουλάχιστον 2 εκατομμύρια ευρώ στο «Πόθεν Εσχες» του (πόθεν αλήθεια;)… Συμπεράσματα:

α. Οσα είπε τα πίστευε μέχρι τελευταίας λέξης. Το ότι ζήτησε συγγνώμη και τον απέσυραν, με τη σύμφωνη γνώμη του, από τα ψηφοδέλτια έγινε όχι γιατί ανασκεύασε (ποτέ δεν ανασκεύασε. Εκανε λόγο για «λεγόμενα που άφησαν περιθώρια παρερμηνείας, αλλά ποτέ δεν διευκρίνισε τι ακριβώς παρερμηνεύτηκε, ακριβώς γιατί τίποτα δεν παρερμηνεύτηκε). Από τα ψηφοδέλτια απομακρύνθηκε, ακριβώς γιατί αποκάλυψε τι ακριβώς θα κάνει η Ν.Δ. σε σχέση με το δημόσιο σύστημα Υγείας: θα το καταστρέψει.

β. Είχε δίκιο, γιατί αυτό είναι το δικό του (και δικό τους) δίκιο. Ελα όμως που δεν είναι καν ζήτημα «δίκιου»!

γ. Η ανθρώπινη ζωή δεν είναι η υπέρτατη αξία. Αν ήταν, τότε δεν θα έλεγαν κάποιοι πρόγονοί μας «Ελευθερία ή Θάνατος», αλλά «Ελευθερία ή Πάμε σπίτια μας». Υπάρχουν ανώτερες αξίες για τις οποίες αξίζει να δώσει κάποιος ακόμα και τη ζωή του. Μία από αυτές είναι ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή, που σημαίνει σεβασμός και στον θάνατο. Στον θάνατο με αξιοπρέπεια. Στη ζωή με αξιοπρέπεια. Αλλά το αν θα δώσει κάποιος τη ζωή του για τις ανώτερες αξίες που πρεσβεύει, αυτό θα το αποφασίσει ο ίδιος! Κανένας κ. Πνευματικός, καμία Ν.Δ. και καμία Ράλλη δεν θα το αποφασίσει!

δ. Ο Μισέλ Φουκό ήδη από τη δεκαετία του ’60 έχει θέσει όλα τα παραπάνω ζητήματα στη «Γέννηση της Βιοπολιτικής» (στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πλέθρον). Με τον όρο «βιοπολιτική» ο Φουκό εννοούσε «τον τρόπο με τον οποίο επιχειρήθηκε, από τον 18ο αιώνα και μετά, να εξορθολογιστούν τα προβλήματα που έθεσαν στη διακυβερνησιακή πρακτική φαινόμενα όπως: υγεία, υγιεινή, γεννητικότητα, μακροζωία, φυλές». Ο ναζισμός θέλοντας να «καθαρίσει» το πολιτικό «σώμα» από «μολυσματικά στοιχεία» (Εβραίοι, κομμουνιστές, ομοφυλόφιλοι, Τσιγγάνοι κ.λπ.) προχώρησε στη «θανατοπολιτική», δηλαδή στη διαλογή ζώντων επί ποινή θανάτου. Σε μαζικές δολοφονίες δηλαδή.

ε. Επειδή διαβάζω και ακούω πόσο καλός γιατρός είναι ο κ. Πνευματικός και πως δεν είπε και κάτι μωρέ περισσότερο από ό,τι λένε μεταξύ τους οι γιατροί, ας λάβουμε υπόψη μας το εξής: Ο κ. Πνευματικός δεν μίλησε μόνο ως γιατρός. Μίλησε και ως υποψήφιος βουλευτής, δηλαδή εν δυνάμει βουλευτής. Ως εξουσία μίλησε. Ως αυτός που θα έχει τη δύναμη να παίρνει, ως εξουσία (!), απόφαση ζωής και θανάτου επάνω σε ανθρώπους. Και ως τέτοιος κρίθηκε. Γιατί μόνο αν είσαι αδίστακτος εξουσιαστής ή αδίστακτος Θεός ή ναζιστής ή δικτάτορας μπορείς (δεν δικαιούσαι, αλλά μπορείς) να πάρεις τέτοιες αποφάσεις.

Ολα τα παραπάνω ελπίζω να τα έγραψα με σαφήνεια, ώστε να μην υπάρχουν περιθώρια «παρερμηνείας»… Ναι;