Τι θυμήθηκα!

«Η Μαριχουάνα (Κάνναβη) στη φυσική της μορφή είναι μία από τις ασφαλέστερες γνωστές ουσίες που δρουν θεραπευτικά στον άνθρωπο. […] Ο καθένας πρέπει λογικά να συμπεράνει ότι υπάρχει αποδεδειγμένη ασφάλεια στη χρήση της κάνναβης όταν αυτή παρέχεται υπό ιατρική επίβλεψη.

Το να οδηγηθεί κάποιος σε διαφορετικά συμπεράσματα θα ήταν παράλογο, αυθαίρετο και πεισματικά αρνούμενο την πραγματικότητα, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα καταγεγραμμένα στοιχεία», διαβάζω στο οπισθόφυλλο του βιβλίου «Το Ιαμα Κάνναβη» (εκδόσεις Κέδρος, 2014) του γιατρού Γιώργη Οικονομόπουλου. Είναι η απόφαση του αρμόδιου δικαστή σχετικά με την αναθεώρηση της νομοθεσίας για την κάνναβη στις ΗΠΑ.

Το πολυπόθητο θεσμικό πλαίσιο για την «Παραγωγή, εξαγωγή και διάθεση τελικών προϊόντων φαρμακευτικής κάνναβης του είδους Cannabis Sativa L περιεκτικότητας σε τετραϋδροκανναβινόλη (THC) άνω του 0,2%» στην Ελλάδα θεσπίστηκε το 2018. Αισίως φτάσαμε στο 2023 και αναμένουμε τα πρώτα σκευάσματα φαρμακευτικής κάνναβης που θα παράγονται σε ελληνικό έδαφος από τη μονάδα της Tikun Olam, ενώ νόμιμα πλέον λειτουργούν καταστήματα με διάφορα σκευάσματα φαρμακευτικής κάνναβης για την ανακούφιση ασθενών.

Επρεπε όμως, πριν φτάσουμε στην παραδοχή της θεραπευτικής δεινότητας της κάνναβης και τη νομιμοποίηση του δικαιώματος των ασθενών στη χρήση της, να ζήσουμε στιγμές απείρου κάλλους, όπως τότε με την καταγγελία του βουλευτή/δημοσιογράφου Μπάμπη Παπαδημητρίου ότι «υπάρχει δυστυχώς μια πλέμπα δημοσιογράφων-ανταποκριτών οι οποίοι έγλειφαν τα παπούτσια των Συριζαίων στα γεμάτα καπνό -χασισοκαπνό κιόλας- γραφεία μέσα στο Μαξίμου», που οδήγησε σε προανακριτική διαδικασία το μακρινό 2019. Τι θυμήθηκα τώρα, ε; Είναι που πέρασε ο Απρίλης που θεωρείται στις ΗΠΑ μήνας ευαισθητοποίησης όσον αφορά τη θεραπευτική δράση της κάνναβης.