Το νερό είναι ένα δημόσιο αγαθό που διατίθεται στον λαό σε μια προσιτή σε όλους τιμή ή είναι ένα εμπόρευμα που υπόκειται στους νόμους της αγοράς; Αν και ο πρωθυπουργός πρόσφατα σε συνέντευξή του χαρακτήρισε fake news την κατηγορία πως η κυβέρνησή του σχεδιάζει την ιδιωτικοποίηση των υδατικών αποθεμάτων της Ελλάδας, κάποιοι δεν έχουν πειστεί με τις διαβεβαιώσεις του και επιμένουν πως η τελευταία, πριν από τις εκλογές, μεγάλη επίθεση της φιλελεύθερης συμμορίας εναντίον των κοινωνικών αγαθών, όπως είναι η Υγεία και η Παιδεία, θα στοχεύσει ακριβώς στο νερό. Στο νερό!
Το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας λέει πως το νερό είναι η άχρωμη και συνήθως άοσμη και άγευστη υγρή υπό κανονικές συνθήκες πιέσεως και θερμοκρασίας χημική ένωση δύο ατόμων υδρογόνου και ενός ατόμου οξυγόνου, που αποτελεί το κύριο συστατικό λιμνών, ποταμών και θαλασσών.
Η λέξη προέρχεται από το μεσαιωνικό «νερό(ν)», από το «νηρόν», το ουδέτερο του επιθέτου «νηρός», του συνηρημένου τύπου του αρχαίου «νεαρός», που σημαίνει «πρόσφατος, φρέσκος». Το νερό μας είναι ό,τι απέμεινε από τη φράση «νηρόν ύδωρ», δηλαδή «φρέσκο νερό». Οσο για την αρχαία λέξη «ύδωρ», αυτή προέρχεται από τον ινδοευρωπαϊκό όρο *ud-. Από αυτή την πανάρχαιη ρίζα κατάγονται πολλές λέξεις για το νερό, όπως το λατινικό «unda», το γερμανικό «wasser» και το αγγλικό «water».
Η σπουδαιότητα του νερού στη ζωή μας φυσικά αντανακλάται στη γλώσσα: η όμορφη κοπέλα είναι σαν τα κρύα τα νερά, οι τεθνεώτες πίνουν το νερό της λησμονιάς για να ξεχνούν ό,τι συνέβη στη ζωή τους, αλλά το αθάνατο νερό τούς ξαναφέρνει στη ζωή ή χαρίζει την αθανασία στους ζώντες. Οταν πίνουμε νερό στο όνομα κάποιου σημαίνει πως του έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη, αλλά βάζουμε νερό στο κρασί μας όταν συμβιβαζόμαστε.
Είμαστε έξω απ’ τα νερά μας όταν χάνουμε τον προσανατολισμό μας, αλλά όταν προσεταιριζόμαστε κάποιον τον φέρνουμε σ’ αυτά. Κάνουμε μια τρύπα στο νερό όταν ματαιοπονούμε, πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό όταν τα χάνουμε με την παραμικρή δυσκολία και δεν δίνουμε τ’ αγγέλου μας νερό, αν είμαστε στυγνοί τσιγκούνηδες. Ναι, το νερό έχει συνδεθεί σχεδόν με κάθε αίσθημα και ηθική κατάσταση: το αίμα δεν γίνεται νερό στους ακατάλυτους δεσμούς κι όταν διαλύεται μια παρεξήγηση, «ό,τι είπαμε νερό κι αλάτι».
Η Γη μας θα έπρεπε να ονομάζεται Ωκεανός… Δεν είναι τυχαίο που το 70% του ανθρώπινου σώματος είναι νερό, ούτε ότι στο ίδιο ποσοστό η επιφάνεια του πλανήτη καλύπτεται απ’ αυτό. Κι όμως, αυτό το τόσο διαδεδομένο, αλλά και τόσο ουσιώδες για τη ζωή μας στοιχείο είναι στην πραγματικότητα ό,τι πολυτιμότερο μας λείπει: πέρυσι, το 2022, υπολογίστηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας πως γύρω στο 1,5 δισεκατομμύριο άτομα παγκοσμίως δεν έχουν καμία πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό – με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Είναι ευνόητο λοιπόν πως τα αρπακτικά όρνεα της αγοραίας οικονομίας τρίβουν τα χέρια τους, καθώς οραματίζονται ποταμούς υδροδολαρίων να ρέουν προς τις άπατες τσέπες τους, εάν δηλαδή τους επιτρέψουμε να πλουτίσουν από τη δίψα του κόσμου, εμπορευόμενοι ένα δημόσιο αγαθό που θα έπρεπε να προσφέρεται δωρεάν, όπως ο αέρας. Εάν τους αφήσουμε, τα παιδιά μας αύριο θα χρυσοπληρώνουν κάθε τους ανάσα – αν οι επόμενοι πόλεμοι γίνουν για το νερό, οι μεθεπόμενοι θα ξεσπάσουν για τον αέρα.
? Εως το 2020, προστασία και αποκατάσταση των υδατικών οικοσυστημάτων, συμπεριλαμβανομένων των βουνών, των δασών, των υδροβιότοπων, των ποταμών, των υδροφόρων οριζόντων και των λιμνών.
? Εως το 2030, βελτίωση της ποιότητας του νερού, μέσω της μείωσης της ρύπανσης, της εξάλειψης των απορρίψεων, της ελαχιστοποίησης της απελευθέρωσης επικίνδυνων χημικών υλικών, της μείωσης, κατά το ήμισυ, του ποσοστού των ανεπεξέργαστων υγρών αποβλήτων, καθώς και της σημαντικής αύξησης της ανακύκλωσης και της ασφαλούς επαναχρησιμοποίησης του νερού σε παγκόσμιο επίπεδο.
Στόχος για το νερό, Ηνωμένα Εθνη
