ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Αλίκη Πανοπούλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Εχω αναφερθεί ξανά στο πόσο δυσκολεύεται ο υπέρβαρος να αρνηθεί, να χρησιμοποιήσει το «δεν» και να το δηλώσει. Δυσκολεύεται να το δηλώσει, γιατί δεν έχει μάθει να του επιτρέπεται. Σε ποιον όμως δυσκολεύεται να το δηλώσει; Στους άλλους;

Οχι, κατ’ αρχάς στον εαυτό του αδυνατεί να το πει (δευτερευόντως στους γύρω του), κι αυτό είναι απαραίτητο να το έχει αντιληφθεί στη διάρκεια της θεραπείας αδυνατίσματός του.

Αν στραφεί και κοιτάξει μέσα του, θα διακρίνει ότι ποτέ δεν ψελλίζει «Δεν μπορώ να κάνω δίαιτα» ή «Δεν αντέχω να κάνω δίαιτα». Απλώς φεύγει από τη δίαιτα. Τη διακόπτει. Δεν λέει ποτέ στον εαυτό του «Δεν θέλω να κάνω δίαιτα». Και αν πάμε και στα πιο πέρα της ζωής του, ίσως δούμε πόσες φορές δεν αρνείται όλα αυτά που του ζητούνται, απαιτούνται απ’ αυτόν ή του επιτάσσουν οι συνθήκες της ζωής του, όπως ο ίδιος πιστεύει.

Να, λοιπόν, κάτι πολύ χρήσιμο που έχει να διαπιστώσει ο άνθρωπος με διαταραχή βάρους (με παραπάνω βάρος) στην τιτάνια δοκιμασία της απίσχνανσης όταν βρίσκεται: Να συνειδητοποιήσει και να παραδεχτεί ότι δεν μπορεί και δεν αντέχει να μην τρώει -όσες φορές δεν αντέχει- τις γεύσεις που επιθυμεί, τις γεύσεις που έχει ανάγκη ή τις γεύσεις που έχει συνηθίσει από μικρό παιδί. Να το λεκτικοποιήσει μέσα του, για να μπορέσει έτσι να το πει και να το κουβεντιάσει με τον ειδικό υγείας με τον οποίο συνεργάζεται. Γιατί με αυτόν τον τρόπο θα αρχίσουν να μειώνονται οι πολυφαγίες του. Λίγο παράδοξο δεν μοιάζει να είναι; Πώς συνδέονται οι παραδοχές με τις πολυφαγίες άραγε;

Μα οι ίδιες οι πολυφαγίες ή τα τσιμπολογήματα δεν είναι μια άρνηση της δίαιτας, αφού χαλάνε τη δίαιτα; Οι πολυφαγίες δεν είναι ένα «δεν» μεταμφιεσμένο, κρυμμένο και ανυπόφορο για τον παχύσαρκο, που εμφανίζεται όταν παύει να το καταστέλλει και εμφανίζεται ως πολυφαγία, ενοχοποιώντας τον αβάσταχτα;

Αντί να πει στον εαυτό του «ΔΕΝ κάνω δίαιτα, έχω το δικαίωμα», αυτό το «δεν» το μεταφέρει σε μια πράξη. Στην πράξη κατάποσης της τροφής, που τη βιώνει σαν πράξη κλοπής. Γεμάτος λοιπόν τύψεις και ενοχές, ξανασυμμαζεύει το «δεν θέλω του» και αδιαμαρτύρητα συνεχίζει το μαρτύριό του. Ξαναμπαίνει σε αυστηρότερη -πιθανόν- απαγόρευση τροφής.

Υπάρχει λύση; Η πρώτη πάντως βοήθεια για τη λύση είναι η συμμαχία. Δηλαδή η αμοιβαία συγκατάθεση. Ποιοι καλούνται να συμμαχήσουν, να συμφωνήσουν σε κάτι αμοιβαίο; Σε μια κοινή αντιμετώπιση;

Τρεις είναι οι απαραίτητοι σύμμαχοι: η λογική πλευρά του διαιτώμενου (που όλο κριτικάρει και απαξιώνει), η εσωτερική διατροφική, συναισθηματική πλευρά του διαιτώμενου (που όλο αισθάνεται ότι φταίει) και φυσικά ο ειδικός που τον βοηθά να αδυνατίσει.

Με ποιο τρόπο γίνεται αυτό; Πρέπει και οι τρεις να καταλάβουν ότι αν ο παχύσαρκος δεν έρθει σε επαφή με τις ανάγκες του, αρχικά τις διατροφικές, εν προκειμένω τις βουλιμίες του, δεν θα προχωρήσει προς το αδυνάτισμα. Θα είναι κάθε φορά θέμα χρόνου να τα παρατήσει.

Εχει να επιτρέψει τις φορές που δεν αντέχει να είναι σε πρόγραμμα να τρώει «άλλα αντ’ άλλων», όπως ο ίδιος λέει, γιατί μόνο μέσα από αυτή την τακτική θα ανακαλύψει τον δρόμο των δικαιωμάτων του.

Από αυτό υποφέρει ο παχύσαρκος. Δεν έχει δικαιώματα. Κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που κλέβει την τροφή.

Μια συγκατάβαση και μια αντιμετώπιση γεμάτη αγάπη. Αυτό είναι το πρώτο του βήμα. Επονται τα άλλα.

 


Αγριοτριανταφυλλιά

Οι καρποί της αγριοτριανταφυλλιάς, γνωστοί και ως κυνόροδα, έχουν μεγάλη συγκέντρωση σε βιταμίνη C, η οποία σε συνδυασμό με τις φαινολικές ενώσεις ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Αλλοι το ξέρουν ως αγριοτριανταφυλλιά, άλλοι το έχουν ακουστά ως αγριόροδο ή ροδή και κάποιοι άλλοι ως κυνόροδο.

Σε μορφή ροφήματος, τα κυνόροδα παρουσιάζουν αντιβακτηριακές, αντιμυκητιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Χρησιμοποιούνται ως στυπτικό, αντιδιαρροϊκό, για αναπνευστικές οδούς σε βρογχίτιδα, για την πρόληψη και τη θεραπεία του κρυολογήματος, σε αιμόπτυση, ως πηγή βιταμίνης C και εξωτερικώς σε πλύσεις οφθαλμών.

Μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν στην οστεοαρθρίτιδα, καθώς μειώνουν τους πόνους και τη δυσκαμψία των αρθρώσεων, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της εκτέλεσης των καθημερινών δραστηριοτήτων -όπως το περπάτημα, η είσοδος και η έξοδος από το αυτοκίνητο-, χωρίς εμφάνιση ανεπιθύμητων παρενεργειών.

● Πληροφορίες από την ιστοσελίδα: «Η τροφή μας το φάρμακό μας».