Μέσα από αυτούς τους διαλόγους με τους πελάτες μου και ακούγοντάς με να κάνω το καθημερινό μου «κήρυγμα», μπόρεσα να σχηματοποιήσω τον δεύτερο τύπο παχυσαρκίας.
Ακόμα και ο φυλακισμένος στον οποίο έχουν στερήσει το δικαίωμα της ελευθερίας και της δράσης σιτίζεται τουλάχιστον τρεις φορές την ημέρα στην τραπεζαρία της φυλακής (ο κανόνας των τριών γευμάτων), προαυλίζεται τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα (ο κανόνας της χαλάρωσης), ασχολείται πιθανά με κάποιο άθλημα ή κάνει γυμναστική στο κελί του (ο κανόνας της γυμναστικής και της κίνησης), μπορεί να ψυχαγωγηθεί παρακολουθώντας τηλεόραση (ο κανόνας της διασκέδασης) και εφόσον τα φώτα σβήνουν νωρίς, μπορεί να εξασφαλίσει τουλάχιστον οκτώ ώρες ύπνου (ο κανόνας του ύπνου).
Ο Δημήτρης Π., που είχα απέναντί μου εκείνο το πρωί και άκουγε τούτη την αναφορά μου στις υποχρεώσεις του, ήθελε να χάσει τα δώδεκα κιλά που είχε αποκτήσει σταδιακά τα τελευταία οκτώ χρόνια. Πάντα είχε λίγο παραπάνω βάρος, αλλά τώρα δεν μπορούσε να το αντιμετωπίσει κάνοντας ό,τι έκανε παλιότερα.
Νέος άντρας, παντρεμένος με τρία παιδιά, δούλευε ως αρχιτέκτονας και δούλευε πολύ. Οταν τον έπιαναν οι κρίσεις πολυφαγίας, συνήθως το βράδυ που γύριζε σπίτι ύστερα από μια κοπιαστική μέρα, έτρωγε ό,τι έβρισκε μπροστά του.
«Δεν μπορώ», μου έλεγε, «να περιοριστώ. Ακόμα κι όταν δεν έχω βουλιμία, καταναλώνω μεγάλες ποσότητες τροφής. Πρέπει να τις περιορίσω και να χάσω βάρος, καθώς αυτό έχει αντίκτυπο στην υγεία μου. Τώρα, στα σαράντα μου, μπαίνω σε μια επικίνδυνη φάση για έμφραγμα. Λίγο λόγω της αυξημένης χοληστερίνης και του οριακού σακχάρου και λίγο λόγω της κληρονομικότητας από τον πατέρα μου».
Δούλευε πολλές ώρες και είχε λίγες ευκαιρίες διασκέδασης -πόσο μάλλον χαλάρωσης-, με τα παιδιά που απαιτούσαν τη συνεχή φροντίδα και παρουσία του.
Τη διατροφή του την έκανε με πολύ επιμελημένη εγκράτεια, αλλά δεν ήταν ευχαριστημένος.
«Νομίζω πως πρέπει να περιορίσω κι άλλο τις ποσότητες. Ναι, δεν έχω κρίσεις πολυφαγίας, αλλά…»
Μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι δεν έμενε ποτέ ευχαριστημένος ούτε από τη δουλειά του – δραστηριότητα που ασκούσε με την ίδια επιμέλεια και συνέπεια. Οταν κάτι δεν του άρεσε, τα ξανασχεδίαζε και τα ξανάρχιζε όλα από την αρχή: λειτουργούσε με τελειομανία.
Καθώς ο αυτοπεριορισμός και η τελειομανία ήταν στοιχεία των συμπεριφορών του, έχανε τα κιλά με ευκολία. Εχοντας απλώς ακούσει τους κανόνες και τους στόχους του, είχε περάσει το πρώτο τρίμηνο χωρίς να επιτρέπει στον εαυτό του να ικανοποιεί τις βουλιμίες του… […]
[…] «Αν δεν περιοριστώ πώς θα αδυνατίσω;»
«Δεν έχετε άλλο τρόπο διαφυγής και εκτόνωσης έξω από την τροφή. Αν την περιορίσετε κι εκείνη, τι σας μένει να κάνετε;»
«Δεν μου φαίνεται λογικό να έχω βουλιμίες», μου απαντούσε.
Η μεταφορική έννοια του ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥ μου ήρθε κατά νου και θέλησα να μιλήσω μαζί του για τον συναισθηματικό του εαυτό, για τον άνθρωπο που θα ήθελε να τρώει περισσότερο κι από όλα χωρίς να δουλεύει συνεχώς, για τον άνθρωπο που θα ήθελε να μην κάνει τίποτα από όσα έκρινε ότι όφειλε να κάνει, αλλά και για τον ΔΕΣΜΟΦΥΛΑΚΑ που έκρυβε μέσα του και ο οποίος τον εξανάγκαζε να λειτουργεί όπως λειτουργούσε.[…]
[…] «Ακόμα και οι φυλακισμένοι έχουν τις μικρές αποδράσεις τους στη διασκέδαση και στη χαλάρωση, στην εκτόνωση και στη γυμναστική, έστω και μέσα στον χώρο της φυλακής. Εσείς ούτε αυτά δεν παρέχετε στον εαυτό σας. Αντιθέτως, καταστέλλετε ακόμα και αυτή τη μικρή απόδραση στην πολυφαγία. Χρειάζεται, λέτε, να είστε μαζί φυλακισμένος και δεσμοφύλακας; Το γνωρίζω ότι έτσι σας έμαθαν, αλλά τι θα λέγατε να αρχίζαμε με μια πρώτη απόδραση; Το φαγητό θα είναι κάτι σαν μια διήμερη άδεια, σαν μια μικρή αναστολή».
Με κοίταξε και μου είπε: «Λογικό μου ακούγεται».
? Απόσπασμα από το βιβλίο μου «Εγώ και η ανάγκη μου για τροφή», Εκδόσεις Opera, 2014.
Δημητριακά
Ως πλήρης τροφή, τα δημητριακά πρέπει να περιέχουν και τα τρία μέρη του σπόρου: πίτουρο, φύτρο, ενδοσπέρμιο.
Αντιθέτως, τα επεξεργασμένα δημητριακά περιέχουν μόνο το ενδοσπέρμιο, μειώνοντας έτσι στο 90% την περιεκτικότητά τους σε θρεπτικά συστατικά.
Τα δημητριακά ολικής αλέσεως αποτελούν μία από τις καλύτερες πηγές σύνθετων υδατανθράκων που απαιτούνται για την παραγωγή ενέργειας.
Είναι χαμηλά σε λιπαρά, έχουν πολλές φυτικές ίνες, αυξάνουν το αίσθημα του κορεσμού.
Διαθέτουν υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, φυτοθρεπτικά συστατικά και αντιοξειδωτικά.
