Ο Νώε υπάρχει! Είναι συνταξιούχος ναυτικός, Βολιώτης, κι έχει το εξοχικό του στην Πάλτση, μια πηλιορείτικη παραλία που βλέπει στο Αιγαίο. Μέσα στην πυκνή πλατανιά στις όχθες ενός χειμάρρου, πάνω από την αυλή του σπιτιού του Νώε, ο έκθαμβος επισκέπτης πρέπει να σηκώσει το βλέμμα του για να θαυμάσει ένα εννιάμετρο σκάφος δύο τόνων, το οποίο αιωρείται σε ύψος τεσσάρων μέτρων από το βοτσαλωτό δάπεδο της αυλής, στερεωμένο με αλυσίδες και συρματόσχοινα στα κλαδιά τεσσάρων από τα γιγάντια πλατάνια που περιβάλλουν την κατοικία του καραβοκύρη!
Το καράβι το έχτισε κομμάτι κομμάτι ο κύριος Ιωάννης Ταμίας με τα χέρια του, χρησιμοποιώντας ό,τι είχε στη διάθεσή του, από ξυλεία και έπιπλα που πήρε από παλιά σπίτια μέχρι σίδερα οικοδομής. Από την τσέπη του έβαλε γύρω στα 2.000 ευρώ για ό,τι δεν μπορούσε να εξασφαλίσει δωρεάν, όπως το κόντρα πλακέ θαλάσσης, με το οποίο είναι στρωμένα τα ντεκ του σκάφους.
Σ’ αυτό το ποσό δεν συμπεριλαμβάνονται βέβαια οι άπειρες ώρες σκληρής δουλειάς του ναυπηγού του, ο οποίος ολοκλήρωσε το έργο του δουλεύοντας σχεδόν τρία καλοκαίρια. Και, βέβαια, ο ίδιος ανέβασε σε αυτό το ύψος το σκάφος και το ανάρτησε προσδένοντάς το σε γερά κλαδιά των πλατάνων, με τη βοήθεια κάποιων φίλων του, τους οποίους μνημονεύει σε μια πινακίδα στην είσοδο του πλοίου.
Ομως, ο ρέκτης… αεροναυπηγός δεν περιορίστηκε στην κατασκευή: όλο το καράβι, από τα πλαϊνά του μέχρι το εσωτερικό των τριών καταστρωμάτων, είναι ζωγραφισμένο και διακοσμημένο από το μαγικό χέρι του κυρ Γιάννη.
Ολα τα σύμβολα του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού είναι εκεί, παρόντα: η Γοργόνα και ο Ποσειδώνας, ο Τσολιάς και η Αμαλία, η ελληνική σημαία, δελφίνια, κοχύλια και αστερίες, ο «Τιτανικός» πριν και μετά το ναυάγιο, με τον Ντι Κάπριο και την Κέιτ Γουίνσλετ μέσα, ενώ στο εσωτερικό του πλοίου (που εξοπλισμένο με κρεβάτια, τουαλέτα και νιπτήρα είναι το πιο μυθικό δεντρόσπιτο του κόσμου για τα εγγόνια του), ο κύριος Ταμίας έχει βάλει χριστουγεννιάτικα φωτάκια, σεμεδάκια, μια αφίσα με τον Ζαχαράτο, διαφημιστικά της Κόκα Κόλα, ζωγραφιές με ηλιοβασιλέματα και παραλίες, βαζάκια με βότσαλα κι ένα με μια οχιά διατηρημένη σε… σπίρτο.
Στο βαθύτερο, το ιερότερο σημείο του πλοίου, σ’ έναν μπουφέ που είναι κάπως σαν βωμός, φιγουράρει μια παλιά κορνιζαρισμένη φωτογραφία ενός ωραίου εφήβου: είναι ο ίδιος, ο Ιωάννης Ταμίας παλικαράκι στα δεκαπέντε του.
Δεν έχω ξαναδεί πιο αυθεντικό, πιο πηγαίο, πιο γνήσιο, πιο όμορφο λαϊκό κιτς. Στο έργο της ζωής του κυρίου Ταμία, στο «Boat the Sky Αστέρω», όπως είναι το επίσημο όνομα του σκάφους, ο άνθρωπος αυτός, ο μερακλής πρώην μπετατζής, πρώην ψαράς, πρώην ξυλουργός και βετεράνος ναυτικός, έχει βάλει την ψυχή του όλη, φτιάχνοντας ένα μυθικό δεντροκάραβο, ένα υπέροχο πλοίο που δεν θα πλεύσει ποτέ.
Οταν σε μια πλημμύρα του χείμαρρου το διπλανό σπίτι κατέρρευσε μέσα στα αφρισμένα νερά, όταν κυριολεκτικά πήρε το ποτάμι το σπίτι του γείτονά του, ο Νώε του Πηλίου ήταν έτοιμος για όλα – ευτυχώς, το… ουρανόπλοιο δεν χρειάστηκε να αποδείξει την πλοϊμότητά του.
Οπότε όλα εναπόκεινται στη φαντασία των ανθρώπων. Και γι’ αυτό όμως φρόντισε ο κ. Ταμίας: καθώς περπατάς στο εσωτερικό της αυτοσχέδιας κιβωτού, που δονείται από τα βήματά σου, όπως είναι κρεμασμένη με συρματόσχοινα τέσσερα μέτρα πάνω από το έδαφος, η καρίνα της δηλαδή, γιατί το sun deck, το ψηλότερο κατάστρωμά του, φτάνει στα οκτώ μέτρα, ο κύριος Γιάννης, ο Νώε του Πηλίου, σου λέει χαμογελώντας να μη φοβάσαι, «είναι ο κυματισμός της θάλασσας».
