Και τσουρέκι και βούτυρο με μαρμελάδα βερίκοκο, και τσουρέκι με βούτυρο, γραβιέρα κι από πάνω πιπέρι και μια ανείπωτη χαρά με τη μυρωδιά από τη μαστίχα και από το μαχλέπι που ανακατευόταν με τη γεύση στον ουρανίσκο, την απόλαυση στο βλέμμα και σε όλο το πρόσωπο.
Και συνέχιζε: Κουλουράκια πασχαλινά. Εδώ δεν θα πήγαινε μερέντα; αναρωτήθηκε σε μια στιγμή.
Απάντησε αστραπιαία βουτώντας το πρώτο κουλουράκι μέσα στο βαζάκι με το σοκολατούχο μείγμα.
Μια γουλιά καφέ, μια μπουκιά «παραδείσου» στο στόμα, ένα τελευταίο πλατάγισμα στη γλώσσα, επόμενη γουλιά καφέ μέχρι να αρχίσει να αισθάνεται το στομάχι να γεμίζει.
Επειτα ξεκίνησε τα σοκολατένια αυγουλάκια, τα δάγκωνε ένα ένα και η πραλίνα έσκαγε σαν μικρό γλυκό πυροτέχνημα στους γευστικούς της κάλυκες κι αυτή η γεύση τους την έκανε να τα ξετυλίγει με μανία και να τα βάζει δυο δυο στο στόμα. Πλημμύριζε σοκολάτα και κατάπινε αγαλλίαση.
Πού βρισκόταν; Είχε χαθεί, είχε χάσει την αίσθηση του χρόνου.
Είχε βαρεθεί πια. Δεν την ένοιαζε τίποτα τούτη την «άχρονη ώρα».
Με τόσα προβλήματα και συναισθήματα που είχε να αντιμετωπίσει, δεν την ενδιέφερε πια αν θα αρέσει στους άλλους, αν θα πάχαινε κι άλλο, αν θα χάλαγε το σώμα της περισσότερο, το πώς θα την έβλεπε ο άντρας της, οι άλλες μαμάδες στο σχολείο, η πεθερά της, η μάνα της, η αδερφή της και όλοι οι υπόλοιποι, οι πιθανοί υποψήφιοι ως προς τη λογοκρισία της.
Η Αναστασία ήθελε να «ξεδώσει». Τόσο μεγάλη ήταν η πίεση που βίωνε και την είχε κρατήσει μέσα της.
Ο Leon Kreisler στο βιβλίο του «Η ψυχοσωματική του παιδιού», σε μετάφραση Ελένης Στεργίου από τις Εκδόσεις Χατζηνικολή 1994, αναφέρει σε ένα σημείο:
[…]«Η απαίτηση, η έλλειψη ικανοποίησης του παιδιού καλύπτονται με μια ομοιόμορφη απάντηση για όλα, την ικανοποίηση με τη χορήγηση τροφής. Ετσι συντρίβεται η απόσταση ανάμεσα στην ανάγκη και στην ικανοποίησή της, ουσιώδης απόσταση και χρόνος αναστολής όπου τοποθετείται το ψευδαισθητικό φανταστικό, η εξαΰλωση και, όπως λέει ο Tremolieres, η μεταβίβαση της ηδονής της σάρκας στην ηδονή του πνεύματος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται ψυχικοί μηχανισμοί και συνήθειες που ωθούν το παιδί να λύνει κάθε δυσκολία με το υλικό μέσο της τροφής και όχι με τη συμβολική και τη φαντασιωσική διεργασία».
Είχε έρθει η ώρα του «αλμυρού»
Είχαν περισσέψει κομμάτια χορτόπιτας και κρεατόπιτας, δυο αγαπημένες της γεύσεις. Αρχισε με την πιο λιπαρή, έβαλε το πρώτο μεγάλο κομμάτι στο στόμα της και αισθάνθηκε πληρότητα. Το κρέας και το λίπος την έκαναν «ευτυχισμένη» για όσο κρατούσε αυτό το πανηγύρι της γεύσης. Δεν προλάβαινε να μασά, να καταπίνει, να ξαναγεμίζει το στόμα, αλλά και το φύλλο της πίτας ήταν μοναδικό. Θα μπορούσε να τρέφεται μόνο με πίτες, σκεφτόταν.
Τώρα είχε ανάγκη τυρί. Ισως να άνοιγε και μια μπίρα.
Αρχισε να ρεύεται και αισθάνθηκε το πρώτο φούσκωμα. Καλά, τον αχόρταγο έχω; Δεν έδωσε και πολύ μεγάλη σημασία σε αυτή τη σκέψη. Το ερώτημα αυτό το είχε απαντήσει ήδη κάποια άλλη φορά, ναι, λειτουργούσε σαν αχόρταγη. Δεν την ένοιαζε καθόλου. Εκείνη τη στιγμή γέμιζε. Αργότερα ίσως να έβρισκε με τι γέμιζε.
Παρόλο που δεν είχε άλλο χώρο στο στομάχι της, έβγαλε τη σοκολατένια τούρτα από το ψυγείο. Βαριόταν να σερβίρει κομμάτι σε πιάτο και άρχισε να την τρώει με το κουταλάκι.
«Ε, μετά από αυτό έσκασα», μου είπε.
Η Αναστασία περιέγραφε με πολλές λεπτομέρειες τις κρίσεις πολυφαγίας που κατά καιρούς πάθαινε. Ενώ περιέγραφε και το πόσο δεν ήταν σε θέση, δεν είχε αντοχές να κάνει άλλο δίαιτα. Είχε κάνει τόσο πολλές στη ζωή της και είχε παχύνει άλλες τόσες φορές.
«Νομίζω πως αποκτώ ασφάλεια και σιγουριά τρώγοντας», μου εκμυστηρεύτηκε μια μέρα.
Ηταν δυνατόν να μην της χαμογελάσω;
Ματζουράνα, οriganum majorana
Η μαντζουράνα είναι μια από τις ισχυρότερες πηγές φυσικών αντιοξειδωτικών. Τα δραστικά συστατικά που περιέχει είναι το αιθέριο έλαιο, που αποτελείται από ένυδρο σαβινένιο, λιναλοόλη, καρβακρόλη και άλλα τερπένια, τα φλαβονοειδή, το καφεϊνικό και ροζμαρινικό οξύ και τα τριτερπενοειδή.
Στην Αίγυπτο, τη χρησιμοποιούσαν για να ξεπερνούν το συναίσθημα της λύπης. Ο Ιπποκράτης τη χρησιμοποιούσε σαν αντισηπτικό. Ο Διοσκουρίδης για τους κολικούς και την υδρωπικία και σαν γενικό τονωτικό του οργανισμού.
Τη χρησιμοποιούσαν επίσης σαν χωνευτικό ο Γαληνός, ο Πλίνιος και ο Θεόφραστος.
Συνιστάται για τη ρινοφαρυγγίτιδα και τη φαρυγγίτιδα, έχει αποχρεμπτικές, αντισπασμωδικές και τονωτικές ιδιότητες. Καλή για πονοκεφάλους και αϋπνία, ίλιγγο, ημικρανία.
Πληροφορίες από την ιστοσελίδα «Εναλλακτική Δράση».
