Θυμάστε, όταν ήσασταν παιδιά, που φωνάζατε «μαμά, κοίτα!» ή «μπαμπά, κοίτα τι κάνω» και περιμένατε να δουν το «επίτευγμά» σας;
Ζητούσατε να προσέξουν τι είχατε καταφέρει.
Από ένα σάλτο επικίνδυνο, μια μανούβρα φρεναρίσματος με το ποδήλατο, βουτιά στη θάλασσα, ένα πρώτο γλυκό φτιαγμένο από τα χέρια σας ή ένα δέκα με τόνο στα μαθηματικά!
Κι εκείνοι ‒οι γονείς‒ έστρεφαν το κεφάλι ή δεν το έστρεφαν, επικροτούσαν την πράξη, αδιαφορούσαν ή την ψιλοκριτίκαραν. Και όλα αυτά γιατί εσείς δεν είχατε δικό σας σύστημα αξιολόγησης, αφού ήσασταν παιδιά.
Τελικά, μεγαλώνοντας, κρίνουμε τον εαυτό μας με το σύστημα αξιολόγησης που μας έκριναν.
Βλέπουμε ή δεν βλέπουμε, επικρίνουμε τις πράξεις μας, εκτιμάμε ή όχι τον κόπο που καταβάλαμε με τον ίδιο τρόπο που το έκαναν και οι γονείς.
Είναι η κληρονομιά μας
Εχω συναντήσει πολλούς καταπληκτικούς ανθρώπους που τους θαυμάζεις γι’ αυτά που έχουν καταφέρει, για τις δεξιότητες που έχουν αναπτύξει, για την πρακτικότητα, την αποτελεσματικότητά τους στην επίλυση θεμάτων, τις αντοχές και τη δύναμη που επιδεικνύουν στη ζωή τους.
Ως επί το πλείστον καταπληκτικούς ανθρώπους με διαταραχή βάρους οι οποίοι πολύ συχνά σιγομουρμουρίζουν: «Τίποτα δεν καταφέρνω, δεν αντέχω να κρατήσω τη δίαιτα, είμαι άχρηστος».
Σαν να ακυρώνονται τα πάντα, και μοναδική ένδειξη δύναμης και αξίας φαίνεται πως είναι το αποτέλεσμα μιας δίαιτας, το αδυνάτισμά τους. Το «αν είμαι αδύνατος» κυριαρχεί ως απόδειξη ικανότητας.
Μέσα στα χρόνια διαπίστωσα πως οι περισσότεροι άνθρωποι με επιπλέον βάρος κουβαλούν μέσα τους ένα μη πραγματικό σύστημα αξιολόγησης του εαυτού τους.
Γυναίκες με συγυρίσματα, πλυσίματα, μεγάλωμα παιδιών, επαγγελματική καριέρα, άνδρες με πολλές οικογενειακές υποχρεώσεις, αρκετές φορές με δύο δουλειές, έλλειψη ύπνου χωρίς να μπορούν να εκτιμήσουν τη διάσταση των υπερβάσεών τους, το μέγεθος των κόπων τους.
Και νομίζω ότι ένας από τους λόγους της ανάληψης όλων αυτών των ευθυνών και των υπέρμετρων υποχρεώσεων μοιάζει να είναι το ότι περιμένουν να αναγνωριστούν και να εκτιμηθούν οι πράξεις τους από «Κάποιον».
Το αδυνάτισμα βασίζεται στο κατά πόσο ο υπέρβαρος θα δημιουργήσει νέο σύστημα αξιολόγησης.
Μέσα από την ενασχόληση με τον εαυτό του να αναπτυχθεί η προσωπική του κρίση, να αξιολογηθεί από τον ίδιο και όχι να αγωνιά πώς φαίνεται στους άλλους, πώς τον αξιολογούν οι άλλοι.
Είναι βαρύνουσας σημασίας η ενασχόλησή του με τα γεύματά του. Αφού συνειδητοποιήσει, φυσικά, και επιλέξει ο ίδιος να ασχοληθεί με αυτά.
Η εύρεση των υγιεινών γευμάτων του είναι το πρώτο κριτήριο αξιολόγησης.
Πίσω από το «τρώω βρώμη ή ταχίνι με μέλι για πρωινό» κρύβεται κόπος.
Η εύρεση κατάλληλης τροφής είναι μια πράξη (αρχικά επίτευγμα για τον άνθρωπο που κάνει δίαιτα) και πίσω από αυτή την πράξη κρύβεται το «σκέφτηκα τι θα φάω, οργάνωσα, προμηθεύτηκα, ετοίμασα». Το «έκανα προτεραιότητα το γεύμα μου». Αυτή είναι η ικανότητά του. Δεν αποτελεί ικανότητα να συγκρατείται να μη φάει, ώστε να μη χαλάσει τη δίαιτά του.
Αραγε είναι τυχαίο που αρκετοί άνθρωποι δεν καταφέρνουν να εφαρμόσουν ούτε ένα κατάλληλο γεύμα από την εβδομαδιαία διατροφή τους;
Ή κάποιοι άλλοι μπορούν μόνο ορισμένα;
Σαν να μην είναι οι ίδιοι άξιοι κόπου, ενώ το να κοπιάσουν για να οργανώσουν γεύματα για την υπόλοιπη οικογένεια είναι σημαντική προτεραιότητα.
Πάντα προτείνω ως πρώτο βήμα την εύρεση όλων των τροφών που τους αναλογούν μέσα στην ημέρα ‒φρούτα, σαλάτες, όσπρια ή ψάρια, δημητριακά κτλ.‒, αν και μπορεί να μην είναι κατάλληλα μοιρασμένα μέσα στην ημέρα, αρκεί να τα καταναλώσουν, έστω κι αν ζοριστούν να τα βρουν. Καλούνται να αξιολογήσουν εκ νέου τον πολύτιμο κόπο που έχουν να προσφέρουν στον εαυτό τους.
Στο τέλος της εβδομάδας αυτό που κατάφεραν, με όποιο τρόπο κι αν το κατάφεραν, είναι απαραίτητο οι ίδιοι να το αξιολογήσουν, σύμφωνα με την κρίση τους και όχι με τον γνώριμο τρόπο που αντιμετωπίζουν τον εαυτό τους. Οπως το «δεν κατάφερα τίποτα, δεν είναι σημαντικά τα γεύματα».
Ακόμη κι αν οι πολυφαγίες που εμφανίζονται χαλούν την αρμονία ή την τελειότητα που επιζητούν για μια άψογη διατροφή χωρίς παρεκκλίσεις.
Με τον ίδιο τρόπο χρειάζεται να ασχοληθούν με τον ύπνο και την ξεκούρασή τους. Να τα διασφαλίσουν. Οπως και τη διασκέδασή τους.
Αξιολόγηση αναγκών ονομάζεται το ταξίδι προς το αδυνάτισμα και αξίζει να κουραστεί κανείς για τον εαυτό του.
Το φαρμακείο της φύσης
Οι καρποί της αγριοτριανταφυλλιάς, γνωστοί και ως κυνόροδα, έχουν μεγάλη συγκέντρωση σε βιταμίνη C, η οποία σε συνδυασμό με τις φαινολικές ενώσεις ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Το κυνόροδο θα πρέπει να βραστεί ώστε να αποδώσει τη βιταμίνη C (αφέψημα), αλλιώς θα πρέπει να παραταθεί ο χρόνος παρασκευής του εγχύματος (έως 30 λεπτά).
■ Σε μορφή ροφήματος, τα κυνόροδα παρουσιάζουν αντιβακτηριακές, αντιμυκητιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Χρησιμοποιούνται ως στυπτικό, αντιδιαρροϊκό, για αναπνευστικές οδούς σε βρογχίτιδα, για την πρόληψη και τη θεραπεία του κρυολογήματος, σε αιμόπτυση, ως πηγή βιταμίνης C και εξωτερικώς σε πλύσεις οφθαλμών.
■ Μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν στην οστεοαρθρίτιδα καθώς μειώνουν τους πόνους και τη δυσκαμψία των αρθρώσεων, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της εκτέλεσης των καθημερινών δραστηριοτήτων ‒όπως το περπάτημα, η είσοδος και η έξοδος από το αυτοκίνητο‒, χωρίς εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών.
Οι πληροφορίες είναι από την ιστοσελίδα Η τροφή μας το φάρμακό μας.
