Υπόσχεση αδυνατίσματος

Eίχε ξεκινήσει τις διακοπές της, γεμάτη ελπίδες να εκμεταλλευτεί αυτό το εικοσαήμερο παύσης και ανάπαυσης για να ασχοληθεί με το σώμα της, να αποτοξινώσει τον εαυτό της. Μέχρι και γιόγκα για αρχάριους σκεφτόταν να ξεκινήσει μέσω διαδικτύου.

Πόσο πνιγμένη ένιωθε όλο το προηγούμενο διάστημα, με τον βαρύ χειμώνα που διένυσε, με το ατέλειωτο λοκντάουν, την απειλή του κορονοϊού πάνω από το κεφάλι της και με αυτόν τον «φόβο», τον διαρκή φόβο μήπως κολλήσει και αρρωστήσει, μη διασωληνωθεί, μη γίνει πιο αδύναμο το ανοσοποιητικό της, μην πάθει. Επρεπε διαρκώς να προσέχει.

Και όλες αυτές οι οδηγίες που έπρεπε να ακολουθεί, να τρώει φρούτα και λαχανικά, να παίρνει βιταμίνες, να απολυμαίνει το σπίτι, τα χέρια, ό,τι ακουμπούσε, να κρατάει αποστάσεις από τους άλλους – μτρούσε από μέσα της, νοερά, τρία μέτρα για να είναι ήσυχη, αλλά η μοναξιά μεγάλωνε, η θλίψη για τη μοναξιά που ένιωθε όλο και την επιβάρυνε, η απομόνωση που έμπαινε και η μείωση της επαφής με φίλους και συναδέλφους την έκαναν να τρομάζει με το μέλλον.

Επρεπε συνεχώς να προσέχει, σε όλη της τη ζωή έπρεπε να προσέχει να μην παχαίνει, να μην τρώει· και τώρα είχε κι άλλα χίλια πράγματα να προσέχει, να μην αρρωστήσει.

Η «άνοστη» γεύση

Για κείνην οι πολυπόθητες διακοπές είχαν πάρει μια άλλη διάσταση, ζούσε με την προσδοκία του επικείμενου παραδείσου. Χαλάρωση, διασκέδαση, μουσική, χορός, ήλιος, μαύρισμα, θάλασσα, ξενοιασιά, ξεκούραση.

Αδημονούσε να φτάσει η ημερομηνία της απελευθέρωσης, της «εξόδου».

Φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που δεν την απασχολούσε πώς θα δείχνει με το μαγιό της, ούτε θα κρυβόταν σε καμιά απόμερη παραλία. Φέτος θα ασχολιόταν με τον εαυτό της.

Και ήρθε η μέρα της αναχώρησης, αρχές Αυγούστου, κι έσερνε τη βαλίτσα της στην προκυμαία γεμάτη χαρά με την οργάνωση που είχε επιδείξει. Είχε πάρει μέχρι και εξώπλατο βραδινό ρούχο, είχε βάλει στη βαλίτσα της τζελ για τους μηρούς της, ειδικό για το αδυνάτισμα –κάθε μέρα θα έκανε επάλειψη– και ένα μάτσο χαρτιά από παλαιότερες αποτοξινώσεις, σχοινάκι για να κάνει γυμναστική, μέχρι και πράσινο τσάι κουβαλούσε μαζί της.

Το πλοίο την πήγε στο νησί, κατέλυσαν στο δωμάτιο με τη φίλη της και βγήκαν μια πρώτη βόλτα.

Το βράδυ έφαγε την τελευταία πίτσα και παγωτό φιστίκι με σοκολάτα, ήξερε πως από την επόμενη ημέρα ξεκινούσε αποτοξίνωση με φρούτα…

Πρωινό ξύπνημα και αποφάσισε να πάει στη θάλασσα με τα πόδια σαν πρωινή γυμναστική, μαζί με την πετσέτα και τα αντηλιακά πήρε και τάπερ με καρπούζι. Σήμερα μόνο καρπούζι θα έτρωγε.

Η θάλασσα ήταν δροσερή και κολύμπησε αρκετή ώρα, ξάπλωσε στην πετσέτα, διάβασε, έφαγε καρπούζι, μίλησε με τη φίλη της, ξανάφαγε καρπούζι, ξαναμπήκε στη θάλασσα ώσπου αργότερα πήρε τον δρόμο της επιστροφής. Ο ήλιος έκαιγε ακόμα, η κοιλιά της γουργούριζε κι άρχισε να νιώθει εκνευρισμό. Ανέβηκε την τελευταία ανηφορίτσα και κατάκοπη μπήκε να κάνει ντους, στέγνωσε τα μαλλιά της, ντύθηκε και βάφτηκε.

Στο μεταξύ άρχισε να αναπολεί σουβλάκια, κρέπες και γλυκά, κοιτάχτηκε στον καθρέφτη, είδε την κοιλιά και την περιφέρειά της και έκοψε οποιαδήποτε άλλη σκέψη πέρα από το καρπούζι. Αργότερα έφαγε δυο τρία κομμάτια φρούτου και με τη φίλη αγκαζέ ξεκίνησαν για τη βόλτα στην «περατζάδα». Ενιωθε νηστική και πεινασμένη όταν ξάπλωσε να κοιμηθεί· ήταν μια πρώτη δύσκολη μέρα διακοπών, δεν την πήρε εύκολα ο ύπνος. Το βράδυ σηκώθηκε κι έφαγε μπισκότα που είχε στο κομοδίνο της η φίλη.

Το πρωί ξύπνησε με μια γεύση αποτυχίας, μα ξαναπήγε με τα πόδια στη θάλασσα, μπάνιο, ηλιοθεραπεία, ασκήσεις μέσα στο νερό και μιας και η μέρα είχε κοτόπουλο με σαλάτα, δεν έβλεπε την ώρα να φάει μεσημεριανό. Στη διαδρομή για την ταβέρνα φανταζόταν το τζατζίκι και τις πατάτες τις τηγανητές, το ψωμάκι σε μπουκίτσες να μαζεύει το λάδι από τη χωριάτικη σαλάτα μαζί με κομματάκια από φέτα. Παράγγειλε σαλάτα και κοτόπουλο, έκλεψε μια φέτα ψωμί κι άρχισε να βρίζει τον εαυτό της που δεν είχε αντοχές να είναι συνεπής στο πρόγραμμα αποτοξίνωσης που είχε ορίσει.

Οσο κι αν πάλευε να αντισταθεί, το βράδυ υπέκυψε στην κρίση βουλιμίας. Πολλές πατάτες τηγανητές με σος, τυλιχτά σουβλάκια με μπίρες και κρέπες, με μπισκότα και σοκολάτα.

Τα πρωινά επέμενε και ξεκινούσε μια πιο υγιεινή διατροφή και όλες τις αποτοξινώσεις που γνώριζε, όμως τα βράδια τα καλαμαράκια τα τηγανητά, που μύριζαν παντού, της θύμιζαν ότι είχε φτάσει 20 Αυγούστου χωρίς να έχει καταφέρει να εφαρμόσει τίποτα απ’ ό,τι προσδοκούσε για να αδυνατίσει.

Συνειδητοποιούσε πως με πολυφαγίες είχε αντιμετωπίσει και το λοκντάουν και την απόλαυση των καλοκαιρινών διακοπών.

Τι θα έκανε;

Ισως ο Σεπτέμβρης να ήταν ιδανικός για υποσχέσεις και πραγματοποιήσεις στόχων…

Το φαρμακείο της φύσης

Το μάραθο με επιστημονική ονομασία: Μάραθον το κοινόν – Foeniculum vulgare. Κατά την ελληνική μυθολογία, η γνώση που προερχόταν από τους θεούς του Ολύμπου έφτανε στους ανθρώπους μέσα σε έναν βολβό μάραθου που περιείχε ένα πυρωμένο κάρβουνο. Ηταν γνωστό στην αρχαία Ελλάδα, την Κίνα, την Αίγυπτο και την Ινδία.

● Περιέχει βιταμίνες Α, Β και C, μέταλλα και ένα αιθέριο έλαιο. Περιέχει, επίσης, φυτικές ίνες, μαγγάνιο, potasium, μαγνήσιο, ασβέστιο, σίδηρο, βιταμίνη Β3, Β6, ψευδάργυρο, φώσφορο, κάλιο, νάτριο και νιασίνη. Διαθέτει έναν συνδυασμό φυτοθρεπτικών συστατικών, όπως το φλαβονοειδές ρουτίνη, κερσετίνη, γλυκοζίτες και ένα ιδιαίτερο συστατικό, την ανηθόλη.

3ο τιπ

● Είναι ένα εξαιρετικό ίαμα για το στομάχι και το έντερο. Ανακουφίζει τον τυμπανισμό και τον κολικό, ενώ ταυτόχρονα διεγείρει την πέψη και ανοίγει την όρεξη. Εχει ηρεμιστική επίδραση στη βρογχίτιδα και στον βήχα. Για το άσθμα και τη γρίπη. Εξωτερικά, το αιθέριο έλαιό του ανακουφίζει τους μυϊκούς και ρευματικούς πόνους.

● Οι πληροφορίες είναι από την ιστοσελίδα Εναλλακτική Δράση.