Κάποια πολύ σοβαρά πράγματα, πολύ περισσότερο όταν αυτά έχουν να κάνουν με το μέγιστο αγαθό της ελευθερίας και της δημοκρατίας, δεν πρέπει να τα ξεχνάμε, ακόμη κι αυτές τις δύσκολες εποχές που διανύουμε λόγω κορονοϊού. Και με τα 53 χρόνια από την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών είπαμε να ανασύρουμε ένα επίσημο έγγραφο που δείχνει ότι ακόμη και τρία χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, επί κυβερνήσεων της Ν.Δ., συνεχίζονταν οι παρακολουθήσεις της δραστηριότητας αριστερών αλλά και ευρύτερα δημοκρατικών πολιτιστικών και φοιτητικών συλλόγων και άλλων φορέων.
Ηταν μια θλιβερή εποχή, των πρώτων μεταπολιτευτικών χρόνων, κατά την οποία μυστικοί της Ασφάλειας, συνεχίζοντας τη δραστηριότητά τους όπως και επί χούντας, παρακολουθούσαν και κατέγραφαν κάθε κίνηση «άκρως επικίνδυνων διά την δημόσιαν τάξιν και ασφάλειαν» υπόπτων οργανώσεων, όπως ο… Φοιτητικός Ομιλος Θεάτρου και Κινηματογράφου του ΑΠΘ. Το ίδιο συνέβαινε με συναυλίες έργων «κομμουνιστών συνθετών», όπως ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Μάνος Λοΐζος, ο Διονύσης Σαββόπουλος και ο Μίκης Θεοδωράκης, αλλά και θεατρικών παραστάσεων με χαρακτηριστικότερη περίπτωση το ποιμενικό ειδύλλιο του Περεσιάδη «Γκόλφω», «διασκευασμένον προς την προπαγάνδαν των κομμουνιστών και των συνοδοιπόρων των».
Το επίσημο έγγραφο που παραθέτουμε, χαρακτηρισμένο «Απόρρητο», είχε συνταχθεί στις 13 Αυγούστου 1977 από το Γραφείο Εθνικής Ασφαλείας της Διεύθυνσης Χωροφυλακής Πιερίας και απευθυνόταν προς το υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Να θυμίσουμε δε ότι πολιτικοί προϊστάμενοι στο υπουργείο αυτό ήταν, αμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας, αρχικά ο Σόλων Γκίκας (24 Ιουλίου 1974 – 5 Ιανουαρίου 1976) και στη συνέχεια οι Γεώργιος Σταμάτης (5 Ιανουαρίου 1976 – 28 Νοεμβρίου 1977) και Αναστάσιος Μπάλκος (28 Νοεμβρίου 1977 – 10 Μαΐου 1980), στελέχη όλοι της Ν.Δ.
Σχετικά τώρα με το «διασκευασμένον προς την προπαγάνδαν των κομμουνιστών και των συνοδοιπόρων των» έργο ΓΚΟΛΦΩ, ένα βουκολικό δραματικό ειδύλλιο του Σπύρου Περεσιάδη, αυτό γράφτηκε και πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ακράτα το 1893.
Το έργο μιλάει για τη φτωχή και ορφανή Γκόλφω, μια όμορφη νεαρή βοσκοπούλα που ξενοδουλεύει, γνωρίζει τον έρωτα στα μάτια του βοσκού Τάσου. Κι ενώ την πολιορκεί το αρχοντόπουλο της περιοχής, εκείνη αρνείται τις προτάσεις του και παραμένει πιστή στους όρκους αγάπης που έχει ανταλλάξει με τον Τάσο.
«Ερυθρός δάκτυλος» πίσω από την άρνηση της βοσκοπούλας;
Προφανώς τα σαΐνια της Ασφάλειας ίσως να είχαν μυριστεί ότι η άρνηση της βοσκοπούλας στον τσέλιγκα να οφειλόταν σε δάχτυλο… ερυθρών κύκλων, σκοτεινών δυνάμεων και πρακτόρων της Μόσχας. Φυσικά το γεγονός ότι την παράσταση της Γκόλφως την είχε παρακολουθήσει στις 26 Ιανουαρίου 1913, στη Θεσσαλονίκη, στο θέατρο «Εδέμ», ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδος Ελευθέριος Βενιζέλος, ήταν ίσως ψιλά γράμματα για τους συντάκτες του «απόρρητου» αστυνομικού εγγράφου.
Εχει επίσης ενδιαφέρον να αναφερθεί ότι η συναυλία και η θεατρική παράσταση του ΦΟΘΚ στο Αιγίνιο, τον Ιούλιο του 1977, είχαν οργανωθεί από την Εκπολιτιστική και Λαογραφική Κίνηση Αιγινίου, η οποία, σύμφωνα με τη Διοίκηση Χωροφυλακής Πιερίας «επηρεάζεται από τον δήμαρχο Αιγινίου, υποψηφίου βουλευτού του ΠΑΣΟΚ και τον κομμουνιστήν του ΚΚΕ Εσωτ., καθηγητήν Γκιργκούδην Ιωάννην».
Σημειώνουμε ότι τότε δήμαρχος Αιγινίου, που αναφέρεται στο έγγραφο των Κλουζό της Ασφάλειας, ήταν ο δημοσιογράφος και εκδότης Τάσος Τερζής, ο οποίος καθώς ήταν ιδιαίτερα αγαπητός και με πλούσιο έργο προσφοράς προς τους συνδημότες του, αυτοί τον εξέλεγαν συνεχώς επί 11 έτη στον δημαρχιακό θώκο, από το 1975, τις πρώτες δηλαδή μετά την πτώση της χούντας δημοτικές εκλογές, έως το 1986.
