Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο εισαγγελέας και η βουλιμία
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο εισαγγελέας και η βουλιμία

  • A-
  • A+

«[...] δεν έκανα απολύτως τίποτα∙ την εβδομάδα που πέρασε δεν ακολούθησα τίποτα από την υγιεινή διατροφή που είχα∙ βρέθηκα σε τρία τραπέζια, κι όταν στέκομαι απέναντι σε τόση ποικιλία φαγητών δεν μπορώ να με σταματήσω και γίνομαι ανεξέλεγκτη, τρώω απ’ όλα».

Με ένταση στη φωνή και με έναν χείμαρρο λέξεων προσπαθούσε να περιγράψει πόσο δεν κατάφερε να διατηρήσει το πρόγραμμά της, πόσο μεγάλες ποσότητες φαγητού κατανάλωσε.

Συνεχίζοντας, συμπλήρωσε: «Τη μέρα της γιορτής μου έκανα τραπέζι –κι εδώ είναι το πρόβλημα–, συνέχισα να τρώω και τις δύο επόμενες ημέρες από τα φαγητά που είχαν περισσέψει. Εφαγα όλες τις πίτες που είχαν απομείνει και κάθε μέρα δύο ή τρία γλυκά! Τι να πω;». Και ολοκλήρωσε τον ατελείωτο μονόλογό της –που ανυπόμονα βιαζόταν να καταθέσει λες και κάποιος θα τη σταματούσε και δεν θα προλάβαινε να τα πει– ως εξής: «Σαν το ζώο έφαγα! Ολο βλακείες κάνω, δεν καταφέρνω ποτέ να συγκρατηθώ. Θέλω να με κάνω να μη με ενδιαφέρει να τα δοκιμάσω όλα, θέλω να σταματώ και να μου αρκεί το λίγο…».

Και πριν προλάβω να αρθρώσω κουβέντα, ξεκίνησε καινούργιος μονόλογος: «Είμαι πολύ απογοητευμένη από τον εαυτό μου, δεν έχω καμία αυτοπειθαρχία, σαν να είμαι ανίκανη και δεν μπορώ τίποτα να κάνω σωστά».

Μονόλογο άκουγα ή κατηγορητήριο; Και απέναντί μου ποιον είχα; Εναν άνθρωπο που δυσκολευόταν με τη διατροφή του ή έναν εισαγγελέα; Μέσα σε δέκα περιγραφικές προτάσεις είχε αποδοκιμάσει τόσο πολύ τον εαυτό της που αναρωτιόμουν πώς άντεχε τόση επίκριση.

Εδώ είχαμε συνοπτικές διαδικασίες εναντίον της. Απαγγελία κατηγορίας και κατευθείαν καταδίκη. Ενώ η πράξη της ήταν απλώς η μεγάλη κατανάλωση τροφής –και όντως βλέπαμε την παρεκκλίνουσα διατροφική συμπεριφορά, και πράγματι η συνέπεια αυτής της συμπεριφοράς, η υπερφαγία, ήταν να της προσθέτει βάρος στο σώμα–, ωστόσο η αυτοαπαξίωση και η αυτοτιμωρία της είχαν τέτοια ένταση που θα άρμοζαν περισσότερο σε αντίδραση προς μια αληθινά αξιόποινη πράξη. Βέβαια δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς πως, συνήθως, η παράταση της υπερφαγίας μετά το «χάλασμα» της δίαιτας συνδέεται με μια μορφή αυτοτιμωρίας που επιβάλλει κάποιος στον εαυτό του.

Παρ' όλα αυτά, ακόμα και στις αξιόποινες πράξεις, η διαδικασία είναι η εξής: «Μόλις πάρει τα στοιχεία της ταυτότητας του κατηγορουμένου ή επιτραπεί η διεξαγωγή της δίκης χωρίς την παρουσία του (άρθρο 340 παρ. 2) και νομιμοποιηθούν οι υπόλοιποι διάδικοι, ο δημόσιος κατήγορος ή ο εισαγγελέας απαγγέλλει με συνοπτική ακρίβεια την κατηγορία· κατόπιν εκείνος που διευθύνει τη συζήτηση ζητεί από τον κατηγορούμενο γενικές πληροφορίες για την πράξη για την οποία κατηγορείται, υπενθυμίζοντάς του ταυτόχρονα ότι θα απολογηθεί αφού τελειώσει η αποδεικτική διαδικασία. Οταν γίνουν αυτά, εκείνος που διευθύνει τη συζήτηση διαβάζει δυνατά τον κατάλογο των μαρτύρων που κλητεύθηκαν και των πραγματογνωμόνων».

Κατόπιν το δικαστήριο αποφασίζει για τυχόν περιπτώσεις συνάφειας ή συναιτιότητας ή χωρισμού της δίκης, σύμφωνα με όσα ορίζονται στα άρθρα 128-131». Με λίγα λόγια υπάρχει δικαίωμα απολογίας, προετοιμασίας υπεράσπισης, ύπαρξης ανθρώπου που σε υπερασπίζεται, δηλαδή δικηγόρου, και ελαφρυντικά.

Με λύπη διαπίστωνα –κάτι που πολύ συχνά το συναντώ– τον πόλεμο που είχε ανοίξει με εκείνη την ίδια και το αδιέξοδο που βίωνε κάθε φορά που αντιμετώπιζε τον εαυτό της με τη συνήθη τακτική της: αυτοπεριορισμός (δίαιτα), ανεξέλεγκτη υπερφαγία, αυτοαπόρριψη, τιμωρία (εγκατάλειψη της προσπάθειας - επαναπρόσληψη των περιττών κιλών).

Το μπέρδεμά του ο υπέρβαρος το βιώνει σαν ευθύνη του, τη βουλιμία του (την αποφόρτισή του) σαν ανικανότητα, τον εαυτό του σαν εχθρό, το αδυνάτισμά του σαν φυλάκιση. Κανείς δεν θα κατάφερνε να υπομείνει για καιρό αυτές τις προϋποθέσεις.

Το πρώτο μέλημα του ανθρώπου με διαταραχή βάρους είναι να βρει δίκαιους λόγους για ό,τι κάνει και ό,τι δεν κάνει, όπως κι αν κάνει δίαιτα, ή όποτε κι αν τη χαλάει, δηλαδή να γεμίσει με χιλιάδες δικαιολογίες για τον εαυτό του, γιατί δεν έχει καμία. Από κατήγορος να γίνει ο δικηγόρος υπεράσπισής του, από εχθρός του να γίνει σύμμαχός του. Πρέπει να το πάρει είδηση: Δεν μπορεί! Δεν αντέχει. Δεν πειράζει! Μόνο όταν το αντιληφθεί αυτό, θα μπορέσει να ρυθμίσει αλλιώς τις ευθύνες του και να αποκτήσει αντοχές. Δεν ξεχνάμε πως για να κάνει κανείς δίαιτα χρειάζεται να στερηθεί και η στέρηση θέλει αντοχές.

Από τη στιγμή που στην πολυφαγία του είναι μπλεγμένη η τροφή του με το συναίσθημά του, είναι ζωτικής σημασίας ο σεβασμός απέναντι σε αυτή τη συμπεριφορά του. Μόνο έτσι θα προχωρήσει στο αδυνάτισμα και στη διατήρηση του βάρους του: όταν νιώσει το «Σέβομαι τις πολυφαγίες μου!».


ΤΙP 1

Η μαντζουράνα, με επιστημονική ονομασία ορίγανον η μαντζουράνα – οrigaum marjorana, συνιστάται για τη ρινοφαρυγγίτιδα και τη φαρυγγίτιδα, έχει αποχρεμπτικές, αντισπασμωδικές και τονωτικές ιδιότητες. Περιέχει θυμόλη, πτητικά έλαια, στυπτικές και πικρές ουσίες και 40% φυτικές ίνες. Περιέχει ακόμη ένα πλήθος θρεπτικών συστατικών, όπως βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία.

ΤΙP 2

Η μαντζουράνα είναι γνωστή από την αρχαιότητα σε Ελληνες, Ρωμαίους, Αιγύπτιους και Αραβες, για τους οποίους υπήρξε το σύμβολο της ευτυχίας. Στην Αίγυπτο, τη χρησιμοποιούσαν για να ξεπερνούν το συναίσθημα της λύπης. Ο Ιπποκράτης τη χρησιμοποιούσε σαν αντισηπτικό. Ο Διοσκουρίδης για τους κολικούς και την υδρωπικία και σαν γενικό τονωτικό του οργανισμού.

ΤΙP 3

Η μαντζουράνα είναι μια από τις ισχυρότερες πηγές φυσικών αντιοξειδωτικών και παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιείται κυρίως σαν αρτυματικό, ωστόσο συχνά χρησιμοποιείται και σαν φαρμακευτικό βότανο. Συνδυάζοντας τη μαντζουράνα με δυόσμο και χαμομήλι, καταπολεμάμε τις φλεγμονές των ούλων και της γλώσσας.*

📍 Οι πληροφορίες είναι από enallaktikidrasi.com

ΝΗΣΙΔΕΣ
Αγαπημένες μου πολυφαγίες
Αρκετές φορές οι πολυφαγίες μας είναι μεταμφιεσμένες ανάγκες. Γι’ αυτό και απαιτούν τον σεβασμό μας. Οταν κανείς πολεμά τις πολυφαγίες του είναι σαν να πολεμά τις «ανάγκες του».
Αγαπημένες μου πολυφαγίες
ΝΗΣΙΔΕΣ
H «Εφημερίδα των Συντακτών» στον κόσμο των βιολογικών
Η προσπάθειά μας μέσα από τις σελίδες του περιοδικού Efsyn Bio να αναδείξουμε τη δυναμική του πρωτογενούς τομέα της χώρας, αλλά και να κάνουμε γνωστή την κουλτούρα που βρίσκεται πίσω από την παραγωγή και...
H «Εφημερίδα των Συντακτών» στον κόσμο των βιολογικών
ΝΗΣΙΔΕΣ
Η τελετουργία της Βουλιμίας
Η πολυφαγία έχει μια λεπτομερή τελετουργία στη διαδικασία βίωσής της. Εχει συγκεκριμένα στάδια, ιδιαίτερη οργάνωση σκέψης, προετοιμασία, έχει συγκεκριμένους κανόνες σε καθορισμένη σειρά.
Η τελετουργία της Βουλιμίας
ΝΗΣΙΔΕΣ
«Μίλα μου για μήλα»
Τα μήλα συμβάλλουν στην καλύτερη διατήρηση της ισορροπίας της εντερικής χλωρίδας, γιατί περιέχουν πηκτίνη, έναν δομικό ετεροπολυσακχαρίτη, δηλαδή έναν τύπο ίνας που δρα σαν πρεβιοτικό.
«Μίλα μου για μήλα»
ΝΗΣΙΔΕΣ
Γήρανση: σύμμαχος ή αντίπαλος του καρκίνου;
Η σχέση μεταξύ γήρανσης και καρκίνου μπορεί να είναι πιο στενή και περίπλοκη απ' ό,τι πιστεύαμε. Στην πραγματικότητα κάποιες πτυχές της γήρανσης των κυττάρων μπορεί να εμποδίζουν την ανάπτυξη του καρκίνου!
Γήρανση: σύμμαχος ή αντίπαλος του καρκίνου;
ΝΗΣΙΔΕΣ
Πολυφαγίες: η λύτρωσή μου
Οταν κανείς νομιμοποιήσει τις πολυφαγίες του, είναι σαν να εμφανίζει για πρώτη φορά τις ανάγκες του και να τις νομιμοποιεί. Εστω και σε αυτή τη μορφή...
Πολυφαγίες: η λύτρωσή μου

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας