Τον τελευταίο, φευ, καιρό όλοι ομολογούνε πως λάθη κάναν και κοιτούν πώς θα συγχωρεθούνε.
Συγγνώμη ζήτησε η ΕΡΤ που αντί για τις ειδήσεις σ’ έβαλε εκόντα – άκοντα να παρακολουθήσεις κομματική εκδήλωση και είδες τον Αλέξη να ανεβαίνει στη σκηνή μαζί μ’ άλλους πέντ’ έξι να πει, απολογούμενος, εις τη μεσαία τάξη πως θα την έχει στο εξής μη βρέξει και μη στάξει.
Συγγνώμη από τον ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε κι η Τασία με μία –μάλλον κυνική θαρρώ– απολογία ομολογώντας πως κι αυτή ως κλασική μανούλα την κόρη της εφρόντισε με μια μεταταξούλα.
Ποιος δεν θα το’ κανε, άλλωστε; Ζεις σ’ άλλο γαλαξία; Ετσι κι αλλιώς την πλήρωνες! Σιγά τη φασαρία…
Κι ο Βούτσης που καμιά ενοχή ώς χθες δεν είχε νιώσει «κάναμε λάθος» φέρεται κι αυτός να ’χει δηλώσει.
Ολοι «συγγνώμη σού ζητώ», μας λεν, «συγχώρεσέ με τώρα πικρά τ’ ομολογώ, μα ξαναψήφισέ με!»
(Μόνο η Τασία αποχωρεί απ’ την πολιτική… Τι κεραμίδα φοβερή ήταν, Θεέ μου, αυτή!)
Τόσες πολλές συγγνώμες πια που να ζητούν τους βάζουν για τελευταία μετάληψη, θαρρώ, τους ετοιμάζουν…
Κι αν είν’ γενναίο πού και πού συγγνώμη να ζητιέται το «Κύριε ελέησον» το πολύ κι ο Πλάστης το βαριέται.
Ασε που απ’ το ύφος τους, συγγνώμη, δεν μπορώ να τους πιστέψω, βρε παιδιά, κι εγώ τ’ ομολογώ.
Κι άλλωστε, «στην πολιτική» θα λέγαν στο Love story «το θέμα είν’ να μη χρειαστεί να λες συνέχεια sorry…».
