Παραστάσεις για… πιστούς

Με τη Μαρία Παπαγεωργίου οι εργαζόμενοι της «Εφ.Συν.» έχουμε αποκτήσει μία ιδιαίτερη σχέση. Πιστεύω πως το ίδιο πάνω-κάτω πρέπει να συμβαίνει και με εσάς τους αναγνώστες. Από τότε που η εφημερίδα μας ανέλαβε την κυκλοφορία του τελευταίου της άλμπουμ «Αλληλογραφία», πέρυσι τον Απρίλιο, γίναμε μία οικογένεια με την αγαπημένη και χαρισματική αυτή τραγουδοποιό. Η «Αλληλογραφία» λοιπόν, ένα εξαιρετικό CD με διασκευές σε τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη.

Από αυτή τη Δευτέρα 18 Μαρτίου και για τις επόμενες 4 Δευτέρες η Μαρία θα βρίσκεται στον «Σταυρό του Νότου – Club», επιστρέφει στον χώρο δηλαδή που λίγα χρόνια πιο πριν, πάλι κάθε Δευτέρα, έστησε μία σειρά από καταπληκτικές παραστάσεις που την έκαναν ευρέως γνωστή, τοποθετώντας την στον χάρτη της αθηναϊκής νύχτας. Αγαπημένος «Σταυρός του Νότου» επομένως, πολλές οι μνήμες από εκεί. «Μετά από 6 χρόνια και περίπου 70 παραστάσεις, τον λες και δεύτερο σπίτι» συμπληρώνει η ίδια η Μαρία.

Υπάρχει άλλωστε κι ένα άλμπουμ της, ζωντανά ηχογραφημένο, με τίτλο «4 χρόνια Δευτέρα».

Είναι άλλο, διαφορετικό, το κοινό τις Δευτέρες και άλλο τα Σάββατα; «Δεν έχω παίξει Σάββατο στην Αθήνα, το αποφεύγω και με αποφεύγει» λέει, γελώντας. «Αλλά και ως θεατής μπορεί κανείς να καταλάβει ότι οι καθημερινές έχουν μια διαφορετική οπτική και αισθητική. Το Σάββατο ακόμα ο κόσμος ξεδίνει άγαρμπα, θέλει να διασκεδάσει και όχι τόσο να ψυχαγωγηθεί. Από την άλλη η Δευτέρα είναι μια μέρα δύσκολη για κάποιον να παρακολουθήσει θέαμα. Θα το κάνει μόνο αν το θέλει πολύ. Γι’ αυτό οι Δευτέρες όλα αυτά τα χρόνια μού προκαλούν υψηλό αίσθημα ευθύνης απέναντι στους ακροατές μου».

Μαζί με έξι αφοσιωμένους συνεργάτες της και με ανανεωμένο πρόγραμμα που περιλαμβάνει παλιά, νεότερα και ολοκαίνουργια, ακυκλοφόρητα τραγούδια, η Μαρία μάς υπόσχεται «μία συναισθηματική εμπειρία, βαθιά κι αληθινή από αυτές που θυμάσαι για καιρό και δεν θέλεις να χάσεις». Τονίζει δε πως το πρόγραμμα είναι «γραμμένο στο χέρι».

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι το εννοεί, μιλάει στην κυριολεξία.

«Οντως, δεν τυπώνω ποτέ τα προγράμματα, τα γράφω στο χέρι για όλους στη σκηνή. Ετσι μαθαίνω τη σειρά, μιας και δεν έχω στίχους και αναλόγιο μπροστά μου. Επίσης, αν έχω όρεξη παίρνω την κιθάρα και παίζω κάποιο τραγούδι που σκέφτηκα εκείνη τη μέρα, αλλάζοντάς το λίγο».

Θα ακούσουμε επιλογές της προσωπικής της δισκογραφίας, διασκευές, παραδοσιακά τραγούδια και ξένα κομμάτια. Φυσικά θα υπάρχουν και αποσπάσματα από την «Αλληλογραφία».

● Ποια ήταν, σε συναισθηματικό επίπεδο, η ανταπόκριση του κόσμου στη συγκεκριμένη δουλειά;

«Είμαι ευτυχής και ευγνώμων για την πρώτη ανταπόκριση. Από εκεί και πέρα, η πραγματική αναγνώριση του αν αυτό είναι ένα έργο που θα αγαπηθεί κι άλλο και θα μείνει, θέλει πολύ χρόνο για να το πούμε με σιγουριά, δεν ήταν ένα έργο για hit. Εγώ εξάλλου ποτέ δεν ήμουν των απότομων αλμάτων προς οποιαδήποτε κατεύθυνση». Στον χώρο θα υπάρχει πάντως το άλμπουμ για να το αγοράσετε αν έτυχε να το χάσετε όταν βγήκε με την «Εφ.Συν.»

● Και τα ακυκλοφόρητα κομμάτια που θα ακούσουμε στον «Σταυρό»;

«Είναι ουσιαστικά τα τραγούδια από τον δίσκο που ετοίμαζα πριν έρθει η πρόταση από τον Μίκη Θεοδωράκη. Τον πιάσαμε πάλι από την αρχή τώρα, είναι σε στίχους και μουσική του επί χρόνια βασικού συνεργάτη μου, Σταύρου Ρουμελιώτη, κι ένα από αυτά μόλις κυκλοφόρησε. Το προσφυγικό, η μοναχική πορεία προς την ολοκλήρωση και ο ανεκπλήρωτος έρωτας είναι μερικά από τα θέματα των τραγουδιών».

● Τι κάνει μια συναυλία να είναι καλή;

«Να έχει καλές πρώτες ύλες. Ξεκινώντας με γνώμονα την αλήθεια και τη βαθύτατη ανάγκη να προσφέρεις συναισθήματα στον ακροατή, πρέπει να κάνεις μια μακριά διαδρομή γνώσης και μελέτης, να βρεις ιστορίες που αφορούν και εσένα και τους ακροατές και να τις σμιλέψεις με αγάπη για να φτάσουμε όλοι σε μια κάθαρση».

Δεν μεσολαβούν ωστόσο και πρακτικά ζητήματα; Εμπόδια;

«Μεσολαβούν φυσικά και είναι ζητήματα που εμποδίζουν τις εν δυνάμει καλές παραστάσεις, να γίνουν όντως καλές στο τέλος», συμφωνεί η Μαρία. «Δεν έχουμε δηλαδή την πολυτέλεια του χρόνου να μάθουμε πράγματα την ώρα που παίζουμε, να τρέξουμε χιλιόμετρα πάνω στη σκηνή και να γίνουμε καλύτεροι. Ελλείψει χρημάτων όλοι ζητούν να αποδείξεις εν μιά νυκτί ότι είσαι καλός σε όλα, πάνω στη σκηνή και πίσω από αυτή, δεδομένου ότι στην αρχή μας πρέπει να κάνουμε και τη δουλειά άλλων πέντε ανθρώπων, πάνω σε αντικείμενα που μπορεί να μην είμαστε όντως καλοί».

● Αλήθεια, σε ποιο είδος τραγουδιού ανήκεις;

«Δεν ξέρω. Αυτό είναι κάτι που ψάχνετε εσείς, εγώ ψάχνω την αλήθεια μέσα στα τραγούδια, από όπου και αν προέρχονται».

▶ Σταυρός του Νότου, Θαρύπου 37, Νέος Κόσμος. Δευτέρα 18 Μαρτίου και για τις επόμενες 4 Δευτέρες. Τηλέφωνο: 210 9226975. Ωρα έναρξης: 21.45. Εισιτήρια: 13€ είσοδος με μπίρα / κρασί – μπαρ 15€ με μπίρα / κρασί – τραπέζι