Τα κακά παιδιά του Νότου

Κρατάει χρόνια στην ΕΟΔ, την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (ΕFJ), η κόντρα Βορείων – Νοτίων. Αλλοτε μισοκρυμμένη, άλλοτε απροκάλυπτη, την έζησα από κοντά εκπροσωπώντας την ΕΣΗΕΑ.

Από τη μια μεριά, οι άτεγκτοι και οικονομικά ισχυροί (αν χρειαστεί και αρωγοί προς αδύνατους) Βορειοευρωπαίοι και οι σύμμαχοί τους Κεντροευρωπαίοι. Από δίπλα και κάποιοι, ελαχιστότατοι Νότιοι, αφανείς, που μέσα σε μια νύχτα γίνονται επιφανείς, εκλεγόμενοι στο Steering Committee (Δ.Σ.). Αφήνοντας έξω συνδικαλιστές ολκής. Με πρόεδρο πάντα Βόρειο, κυρίαρχοι στην Ευρωπαϊκή, η οποία δημιουργήθηκε το 1994, ως παράρτημα της Διεθνούς Ομοσπονδίας (IFJ), με την οποία και συστεγάζονται στα βρυξελλιώτικα γραφεία.

Από την άλλη οι Νότιοι, οι οποίοι αποκαλούνται και Μεσόγειοι, παρ’ότι δεν είναι όλοι Μεσόγειοι. Με σταθερούς συμμάχους τους Αγγλους, Ιρλανδούς και Ρώσους και κάποιους περιστασιακούς, που ζητούν στήριξη για να δυναμώσουν τη φωνή τους.

Πεισματάρηδες και κάποτε αυθάδεις οι Νότιοι, δεν κουράζονται να διεκδικούν σημαντικό ρόλο στα κεντρικά όργανα, να αρνούνται καπελώματα και να προσπαθούν για περισσότερη δημοκρατία.

Εδώ και κάποια χρόνια, ωστόσο, δεν έχει μείνει απαρατήρητο το ιδιαίτερο ενδιαφέρον των Βορείων για επιρροή και προς Ανατολάς. Με πολιτικές που φτάσανε να καταγγέλλονται ως και «ψυχροπολεμικές», προκαλώντας αναταράξεις, μέχρι και πραγματικές κρίσεις.

Ιστορική η κρίση του 2014. Οταν ξαφνικά, παραμονές ευρωπαϊκού συνεδρίου στη Μόσχα, το οποίο είχε αποφασιστεί από το Steering Committee, o Δανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι «το συνέδριο ματαιώνεται». Αφού είχε γίνει αποδεκτή η ένσταση των Πολωνών (της μιας από τις δύο Ενώσεις) που υποστήριζε ότι «για την κατάσταση στην Ουκρανία ευθύνονται και οι Ρώσοι δημοσιογράφοι, οι οποίοι λειτουργούν ως όργανα προπαγάνδας».

Ακολούθησε χαμός. Ωσπου μετά από μήνες και με έντονες πιέσεις, κυρίως από τους Νότιους και συμμάχους τους, η «ματαίωση» ματαιώθηκε. Αγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, που λέει και το τραγούδι, είχαν κερδίσει μια νίκη.

Στην Πολωνία

Στις περισσότερο ή λιγότερο δυνατές κόντρες και μια φετινή. Στα μέσα Φεβρουαρίου, όταν το Steering Committee αποφάσισε ένα ευρωπαϊκό συνέδριο στο Ντανσκ της Πολωνίας. Την πόλη όπου είχε γεννηθεί το ιστορικό κίνημα «Αλληλεγγύη». Στη χώρα του αφηνιασμένου τώρα διώκτη του Τύπου Γιάροσλαβ Καντίνσκι, που, ως γνωστόν, είναι συνεταιράκι του γείτονα Ορμπαν.

Με διοργανωτές διάφορους θεσμικούς και μη παράγοντες και με το γεμάτο συμβολισμούς σκεπτικό ότι «το Ντανσκ είναι η πρωτεύουσα της δημοκρατίας μέσα σε μια Ευρώπη ενωμένη και ελεύθερη μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1989».

Και πάλι Νότιοι και σύμμαχοι διατύπωσαν σφοδρές αντιρρήσεις. Στις οποίες, με μια –όπως πάντα– φωνή πρωτοστάτησαν τα τρία γαλλικά δημοσιογραφικά συνδικάτα όλων των πολιτικών αποχρώσεων (SNJ, SNJ-CGT, CET).

Το συνέδριο έγινε. Με όλο τον ψυχροπολεμικό συμβολισμό του και ηχηρές απουσίες. Πολυποίκιλο και με πλούσια ατζέντα, από την οποία σίγουρα απουσίαζε ο πολιτικός και δημοσιογραφικός όρος «πολωνοποίηση». Και με απόηχο που συνεχίζεται.

Υπόθεση Βabchenko

Το βαρύ, ωστόσο, κλίμα άλλαξε και έγινε σχεδόν εύθυμο χάρη σε μια υπόθεση που έκανε να γελάσει και το παρδαλό κατσίκι στον κόσμο των ΜΜΕ και όχι μόνον.

Οταν στις 29 Μαΐου μεταδόθηκε από το Κίεβο η είδηση ότι δολοφονήθηκε ο πολέμιος του Πούτιν, Ρώσος δημοσιογράφος Arkady Βabchenko. Mε τρεις σφαίρες στην πλάτη, στο κέντρο της πόλης, όπου, όπως είδαμε στην ΤV, θλιμμένοι πολίτες άφησαν λουλούδια και αναμμένα κεριά. Ενώ το διαδίκτυο μας έδειξε και τη φωτογραφία του φερόμενου ως δολοφόνου.

Είδηση την οποία η ΕΟΔ πρέπει να υιοθέτησε χωρίς διασταύρωση, με την αντιπρόεδρό της, Νadezhda Azhgikna, να σπεύδει στη δήλωση ότι «η στυγνή δολοφονία του Arkady Babchenko είναι τρομοκρατική ενέργεια εναντίον της ελευθερίας του Τύπου». Και, υποθέτουμε, να μένει η ίδια όπως και όλη η ΕΟΔ εμβρόντητη την επομένη, όταν ο μυστήριος αντιφρονών του Πούτιν (άλλος υπέρμαχος της ελευθερίας του Τύπου κι αυτός!) κάλεσε δημοσιογράφους σε συνέντευξη Τύπου για να… διαψεύσει τη δολοφονία του.

Ευσταλής, άνετος και χωρίς άλλες εξηγήσεις και ενώ η συμπαιγνία μυστικών υπηρεσιών και λειτουργών των ΜΜΕ θα αποκαλυπτόταν αργότερα. Εξευτελιστική κορωνίδα στην εποποιία των Fake News, το τέλος της οποίας παρακολουθήσαμε διαδικτυακά, τις προάλλες, σε μια θλιβερή αίθουσα δικαστηρίου.

Με τούτα και με άλλα, με την ΕΟΔ να αναστενάζει στα συνέδρια και με τα αρνητικά αποτυπώματα να μένουν έντονα δίπλα στα θετικά, η εικοσιπεντάχρονη ιστορία της συνεχίζεται. Ενώ πολλοί παρατηρούν ότι καθώς τα χρόνια περνούν, όλο και πιο πολύ μοιάζει στη μαμά Ευρώπη.

Στο ετήσιο συνέδριο που έγινε στις αρχές Ιουνίου στη Λισαβόνα, μάθαμε ότι η Ρωσική Ενωση Δημοσιογράφων (RUJ) δήλωσε ότι αποχωρεί από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία, αλλά όχι από τη Διεθνή. Ενώ η Dominique Pradalié, εκπρόσωπος του γαλλικού συνδικάτου SNJ (πρόσκειται στους σοσιαλιστές) και μέλος του Δ.Σ. της ΔΟΔ, ύψωσε φωνή καταγγέλλοντας την έλλειψη δημοκρατίας στους κόλπους της Ομοσπονδίας. Και είπε αντίο, κλείνοντας πίσω της δυνατά την πόρτα.