Ποιητής… εκ του προχείρου

Τον Μάιο, εγώ ήξερα, γεννάνε τα γαϊδούρια

αλλ’ όμως φέτος είχαμε κομμάτων γεννητούρια!

Τώρα που ο μήνας έχει πια, με το καλό, τελειώσει

μένει να δούμε το κακό αν μέλλει να τριτώσει

Το πρώτο, η «Ελπίδα» μας, πρωτότοκο καμάρι

με φούμαρα αόριστα πόσες ψήφους να πάρει;

Το δεύτερο μας έπρηξε ώσπου ν’ αποφασίσει

εν τέλει ο Αλέξης μας πώς θε να το βαφτίσει

ΕΛ.Α.Σ. το όνομα αυτού, κι έχω μιαν απορία:

πώς δεν θα το μπερδεύουμε με την αστυνομία;

Αλλοι θα πούνε, φυσικά, αντάρτες πως θυμίζει:

γι’ αντάρτης πρώην πρωθυπουργός το μάτι σάς γεμίζει;

Μα ας μην κολλάμε, βρε παιδιά, εις τις αμφισημίες:

όλα εξαρτώνται τελικά πού μπαίνουν οι τελείες…

Το τρίτο, το καλύτερο, φευ, να βιαστεί δεν θέλει:

αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι

Τώρα, αγουρίδα ο Σαμαράς, βεβαίως, δεν θυμίζει,

είν’ σιτεμένος αρκετά, τι «νέο» να κομίζει;

ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά περνούν μεγάλα ζόρια:

ποιοι θα τους μείνουνε πιστοί και ποιοι τραβάνε χώρια;

Ηρθε η ώρα πια καθείς διά ν’ αποφασίσει

με ποιους θα πάει τελικά, αλλά και ποιους θ’ αφήσει…

Ολο αυτό το μπάχαλο ποιον τάχα θα ευνοήσει;

Μπορεί ψήφους ο Κούλης μας άραγε να κερδίσει;

Εχει αυτός, ώς τις εκλογές, άλλη έννοια στο κεφάλι:

πόσα ακόμη αυτογκόλ προφταίνει, λες, να βάλει;