Στην «Εφημερίδα των Συντακτών», στο φύλλο των 5-7 Ιανουαρίου δημοσιεύθηκε το πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα, του φίλου Παναγιώτη Κουτσκουδή, στην αντίσταση του λεσβιακού λαού κατά της προσπάθειας των Αγγλων να αποβιβάσουν στρατεύματα στη Λέσβο τον Δεκέμβριο του 1944. Μας παρουσιάζονται το χρονολόγιο των γεγονότων καθώς και οι πολιτικές συνθήκες της εποχής, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό.
Στο δημοσίευμα επαναλαμβάνεται ένα σφάλμα, όσον αφορά την πατρότητα του ποιήματος «Του ΙΑΜ, του ΙΑΜ τσι γι’ ΙΠΟΝ», το οποίο εσφαλμένα αποδίδεται στον Στρατή Ανεζίνο (καθώς έτσι αναγράφεται στο βιβλιαράκι «Μυτιλήνη Χριστούγεννα 1944», το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1945).
Ομως η πατρότητα των δύο άτιτλων σατιρικών ποιημάτων έχει διευκρινιστεί στην εργασία του συγγραφέα Κώστα Μίσσιου «Δεκαοχτώ γράμματα από τον Αργύρη Αραβανόπουλο», η οποία δημοσιεύθηκε στον τόμο Μυτιλήνη Ε’ το 2004.
Από την αλληλογραφία του Μίσσιου με τους Μίμη Σαραντάκο και Αργύρη Αραβανόπουλο (ΕΠΟΝίτες την προαναφερόμενη περίοδο) προκύπτει ότι συντάκτης των ποιημάτων ήταν ο Αραβανόπουλος.
Αυτός είχε γράψει το μονόπρακτο σκετς «Οι Δημοκρατικοί» όπου υπήρχε και αυτό το ποίημα.
Μεταξύ των άλλων γράφει: «Στα “Χριστούγεννα ’44” που έχεις το φορτώσανε στον Ανεζίνο. Επικρατεί μέχρι σήμερα η συνήθεια κάθε κείμενο σε ντοπιολαλιά να το αποδίδουν στον Αναστασέλλη ή σε κάποιον άλλον Αγιασώτη (καλύτερα να σου βγει το όνομα παρά το μάτι). Τι δεν μου ’φερες στη θύμηση. Η παράσταση δόθηκε στην αίθουσα τελετών της Μασονικής Στοάς, την οποία είχαμε καταλάβει εξ εφόδου, μόλις και φύγανε οι Γερμανοί. Στο ταβάνι, ζωγραφισμένος σκούρος μπλε ο έναστρος ουράνιος θόλος, στην πλατεία όλο το ΕΑΜ και η ΕΠΟΝ, στη σκηνή ο θίασος του Μίμη να αλαλάζει και στο παρασκήνιο εγώ (εκ του ασφαλούς) […] Μετά ποιος είχε δύο κώ… να διεκδικήσει την πατρότητα…».
Ο Αραβανόπουλος έγραψε και άλλα δύο ποιήματα για τις μέρες αυτές της αντίστασης τα: «Στα οδοφράγματα», δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Αντιφασίστας» (22.9.1944) και «Μπλόκια», περιλήφθηκε στη συλλογή «Αρναμους» (1985).
