Ο Πάνος, είπε ο Κοτζιάς, ένσταση μία έχει: ν’ ακούσει στα ελληνικά ο δόλιος δεν αντέχει
στων Σκοπιανών το όνομα όρο «Μακεδονία»! Αν δεν είν’ στα ελληνικά, αντίρρηση καμία!
Πόσες τέτοιες απίθανες ν’ αντέξεις πια δηλώσεις; Δεν προλαβαίνεις ούτε καν τ’ αυτιά σου να βουλώσεις…
Ως και η Μπέττυ έκρινε, σκεφτείτε, τις προάλλες πως σε δηλώσεις έπρεπε, φευ, να προβεί μεγάλες
ως γνήσια αριστερή και ως απλή πολίτης που δεν αντέχει άλλο πια και σπάει τη σιωπή της.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ακούσαμε μ’ αυτή την ευκαιρία, επήρε την κυβέρνηση κι όχι την εξουσία!
Καθένας λέει το μακρύ, λέει και το κοντό του μ’ ακούει κάτι πιο κουφό από τον διπλανό του…
Η Αχτσιόγλου μοναχά άχνα δεν είχε βγάλει όταν το ΠΑΜΕ μπούκαρε στο Υπουργείο πάλι
και της φωνάζαν έξαλλοι σ’ επίδειξη ισχύος κι αυτή τηρούσε η έρημη απλώς σιγή ιχθύος.
Ο κόσμος έχει τρελαθεί με όσα έχει πάθει κι οξύνθηκαν, αλίμονο, τα κάθε είδους πάθη.
Μόνο σ’ εμάς συμβαίνουνε, θαρρείτε, άρες-μάρες; Εδώ, λεν, χιόνι πέφτει πια μέχρι και στις Σαχάρες…
