Ποιητής… εκ του προχείρου

Πριν τις πλημμύρες τις φριχτές είχα χαρεί λιγάκι σαν έμαθα πως μέρισμα θα δώσουν στον κοσμάκη

Ακουσα τον πρωθυπουργό ξανά να λιβανίζει τα λαϊκά μας στρώματα και τις «ελίτ» να βρίζει

αναμασώντας την παλιά γνωστή του καραμέλα πως αυτές μας παρέσυραν στης κρίσεως την τρέλα…

Ξεχάστε τα προβλήματα λοιπόν και ό,τι άλλο και τρέξτε εις την τσέπη σας να βάλτε το ρεγάλο:

ένα-δυο κατοστάρικα, μπορεί πάνω από τρία εγγυημένη, δηλαδή, για όλους σωτηρία…

Μα άνοιξαν οι ουρανοί κι αντί μάννα να ρίξουν χείμαρροι, λάσπες, ρέματα βαλθήκαν να μας πνίξουν

Θέλαν υπερπλεόνασμα κι έτσι δεν δαπανήσαν τίποτα για υποδομές: στην τύχη τις αφήσαν

Μας βρήκε απροετοίμαστους πάλι η θεομηνία κι οι «νίκες» της κυβέρνησης είν’ μάλλον τραγωδία…

Εμπρός σ’ αυτή τη συμφορά όλα τ’ άλλα ξεχνιούνταιΘέματα λίαν σοβαρά παύουν να συζητιούνται:

Αστε την Κεντροαριστερά μονάχη να ψηφίζει και να σταθεί στα πόδια της του κάκου να πασχίζει

Αστε τα εξοπλιστικά που τόσο μας ζαλίζουν: εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν!

Γραμμένο τώρα ο λαός να μην σας πω πού το ‘χει αν είν’ ο Παπαδόπουλος εκπρόσωπος ή όχι…

Μα μια κι ο λόγος το ’φερε, αν είχα ευκαιρία να κάνω επί του θέματος κι εγώ στην ηγεσία

ένα μόνον ερώτημα, πιάνοντας εξαπίνης συγχρόνως και πρωθυπουργό και υπουργό Αμύνης

«Πώς τρέψατε», θα ρώταγα, «σ’ έρμαιο των υδάτων χώρα τέτοιας περίσσειας κι εξαγωγής… βλημάτων;»