Τη μεγαλύτερη στενοχώρια για τον αποκλεισμό της Ελλάδας από τον σαββατιάτικο τελικό της Eurovision πρέπει να τον πήραν τα ντελιβεράδικα, τα καταστήματα εστίασης. Ούτε πίτσες, ούτε μπίρες, ούτε σουβλάκια το Σάββατο.
Ναι μεν ο διαγωνισμός θα πραγματοποιηθεί κανονικά, αλλά χωρίς ελληνική συμμετοχή χάνει μεγάλο μέρος από το ενδιαφέρον του.
Και στο Euro βέβαια δεν θα συμμετέχει η Εθνική μας, αλλά θα το δούμε. Ομως, εκεί θα βλέπουμε λίγη καλή μπάλα, αντιθέτως η Eurovision δεν φημίζεται για την καλή της μουσική.
Εμείς, πάντως, χάσαμε. Ως Ελλάδα εννοώ. Το «Utopian Land» με το οποίο συμμετείχε την Τρίτη το βράδυ στον Α΄ημιτελικό το συγκρότημα «Argo» πήγε άπατο. Αναμενόμενο.
Ηταν ένα κομμάτι που δεν ταίριαζε στην Eurovision, καταρχάς, ενώ και η ζωντανή εμφάνιση του συγκροτήματος έμοιαζε τραγική. Αδιάφορη. Δεν είχε κάτι να σε… τραβήξει, η παρουσία του ήταν απογοητευτική.
Ούτε ήχος ούτε εικόνα, ούτε άρτος ούτε και θεάματα. Και η Eurovision είναι πάνω απ’ όλα θέαμα. Εμείς μόνο κάτι ζουρνάδες παρουσιάσαμε κι έναν τύπο που στο τέλος έβγαλε το τίσερτ του.
Πού ήταν ο Σάκης να σχίσει τη δική του μπλούζα του ώστε να τραβήξει όλα τα κοριτσίστικα βλέμματα πάνω του; Μεγάλο μείον. Ενώ, αντιθέτως, η εμφάνιση της Ρωσίας, που θεωρείται ως ένα από τα φαβορί, ήταν εντυπωσιακή. Μάγεψε. Οχι τόσο το τραγούδι όσο η τηλεοπτική εικόνα. Να ενημερώσουμε πάντως πως η Κύπρος προκρίθηκε στον τελικό.
Οπως και να ‘χει την αποτυχία χρεώνεται ο πρόεδρος της ΕΡΤ, Διονύσης Τσακνής. Αυτός επέλεξε να στείλουμε με απευθείας ανάθεση το συγκεκριμένο συγκρότημα και κομμάτι στον διαγωνισμό. Και ουδείς γνωρίζει και πώς έγινε η επιλογή.
Οχι πως ήταν άσχημη ως γενική ιδέα, να αποφύγει δηλαδή το πανηγυράκι του Mad στέλνοντας η ΕΡΤ ένα τραγούδι που η ίδια θα ήθελε. Σωστή ως σκέψη. Ελα όμως που το τραγούδι αποδείχθηκε… μάπα. Και το συγκρότημα φυσικά ήταν πανάγνωστο.
Τόσα χρόνια ασχολούμαστε με τη μουσική, ζήτημα είναι να είχαμε ακούσει ένα-δύο πράγματα γι’ αυτούς. Πήγαν λοιπόν, βγήκαν δεύτεροι στη σκηνή και δέκα λεπτά αργότερα δεν τους θυμόταν κανείς.
Και κάτι ακόμα: τι το θέλαμε το προσφυγικό πρόβλημα και την ευαισθησία μας για το ζήτημα ώστε να ψάξουμε ένα ανάλογο τραγούδι; Πού θα το πωλούσαμε μωρέ αυτό; Στη Eurovision; Ας σοβαρευτούμε λίγο…
