Με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί ολόκληρη η υφήλιος την εφαρμογή της εκεχειρίας στη Συρία, που ξεκίνησε στις 7 το απόγευμα χτες και –αν όλα πάνε καλά– θα παραταθεί τουλάχιστον ώς το τέλος της εβδομάδας.
Στην πραγματικότητα, οι μάχες και οι βομβαρδισμοί συνεχίστηκαν ώς και την τελευταία στιγμή, ιδίως στα περίχωρα του Χαλεπιού και της Δαμασκού, καθώς και οι δύο πλευρές προσπάθησαν να κερδίσουν έστω και λίγα μέτρα εδάφους πριν το ηλιοβασίλεμα – και σε μερικές περιπτώσεις, ιδίως στο Χαλέπι, η ανταλλαγή πυρών συνεχίστηκε και μετά τις επτά: ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι παρατηρητές διατηρούν επιφυλάξεις για τη βιωσιμότητα των ρωσο-αμερικανικών ειρηνευτικών σχεδίων, δεδομένου ότι ο «Στρατός της Κατάκτησης» (Αχραρ αλ-Σαμ), η ισχυρότερη στρατιωτικά –αυτή τη στιγμή– οργάνωση- ομπρέλα των ανταρτών, απέφυγε ώς και την τελευταία στιγμή να προσυπογράψει την εκεχειρία.
Αγνωστο παραμένει και πότε θα ξεκινήσει ο ανεφοδιασμός των πολιορκημένων περιοχών του Χαλεπιού με τρόφιμα και φάρμακα, καθώς δεν έχει εξασφαλιστεί ακόμη η συμφωνημένη «αποστρατιωτικοποίηση» της λεωφόρου Καστέλο, που οδηγεί στις ανατολικές συνοικίες. Περίπου 300.000 άμαχοι παραμένουν εγκλωβισμένοι στο ανατολικό Χαλέπι.
Πάντως, ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ-Ασαντ εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να στείλει ένα σαφέστατο μήνυμα στους αντιπάλους του, επιλέγοντας να επισκεφτεί ένα τζαμί στην ερειπωμένη από τις μάχες Νταράγια, ένα προάστιο της Δαμασκού που αποτέλεσε «οχυρό» της αντιπολίτευσης για τέσσερα χρόνια πριν ανακαταληφθεί τον Αύγουστο από τον στρατό.
Από την ισοπεδωμένη Νταράγια, λοιπόν, όπου πριν από τον πόλεμο ζούσαν κάπου 250.000 άνθρωποι, ο Ασαντ ζήτησε μεν από όλους τους Σύρους να «στραφούν προς τη συμφιλίωση», αλλά στη συνεχεία ορκίστηκε να «ανακτήσει κάθε σπιθαμή του συριακού εδάφους από τους τρομοκράτες» και να «ξαναχτίσει τη χώρα»…
Με βάση τους όρους της ανακωχής, οι κυβερνητικές δυνάμεις θα σταματήσουν να χτυπούν τους «μετριοπαθείς» αντάρτες, αλλά όχι και το εξτρεμιστικό Μέτωπο Αλ Νούσρα, που πρόσφατα μετονομάστηκε σε Φάτεχ αλ-Σαμ και αποτελεί το βασικό «θύμα» της ρωσο-αμερικανικής συμφωνίας.
Η Αλ Νούσρα, το συριακό παρακλάδι της Αλ Κάιντα, εξακολουθεί να ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας Ιντλίμπ, που βομβαρδίζεται ανηλεώς από ρωσικά και συριακά αεροσκάφη, ενώ εκατοντάδες σκληροπυρηνικοί μαχητές της συμμετέχουν εδώ και εβδομάδες στη μάχη για το Χαλέπι.
Τι θα γίνει, αν αυτοί οι φανατισμένοι και εμπειροπόλεμοι άνδρες, που μόλις «αδειάστηκαν» από τους ώς τώρα προστάτες τους, συνεχίσουν να πολεμούν; Να παραδοθούν πάντως αποκλείεται, όπως έδειξε και η νέα αντεπίθεση που εξαπέλυσαν χτες οι μαχητές της στον Νότο, κοντά στα σύνορα με τον Λίβανο. Πώς θα αντιδράσει, άραγε, η «νόμιμη» αντιπολίτευση, που από την πρώτη στιγμή δείχνει να μην πιστεύει στη σκοπιμότητα της εκεχειρίας; Ολα αυτά μένει να φανούν τις επόμενες ώρες και μέρες.
