Λιγότερο από μια ώρα μετά την έγκριση που έδωσε η Βουλή, τα βρετανικά Tornado πραγματοποίησαν τις πρώτες επιδρομές στην Συρία κατά στόχων του Ισλαμικού κράτους.
Τέσσερα μαχητικά απογειώθηκαν από την βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου και έπληξαν, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Αμυνας Μαικλ Φάλον, «με επιτυχία» τις πετρελαιοπηγές Omar στην ανατολική Συρία που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του ISIS.
Το βρετανικό Κοινοβούλιο ενέκρινε με μεγάλη πλειοψηφία 397 υπέρ και 223 κατά, μετά από 10 ώρες ψηφοφορία την ανάληψη στρατιωτικής δράσης και την εντολή για βομβαρδισμό των συγκεκριμένων στόχων έδωσε άμεσα ο υπ. Αμυνας. Ο Φάλον δήλωσε ότι η εκτίμηση των ζημιών που προκλήθηκαν θα γίνει αργότερα, αλλά ο στόχος ήταν να δοθεί «ένα πραγματικό πλήγμα στα έσοδα από το πετρέλαιο στα οποία βασίζονται» οι εξτρεμιστές.
Ο Βρετανός υπουργός επιβεβαίωσε ότι οκτώ ακόμα μαχητικά – δυο Tornado και έξι Typhoons – έχουν σταλεί για ενίσχυση των βρετανικών δυνάμεων στην βάση στο Ακρωτήρι. Κάθε αεροσκάφος μεταφέρει τρεις κατευθυνόμενες με λέιζερ βόμβες μεγάλης ακρίβειας, Paveway, πράγμα που σύμφωνα με τους ειδικούς σημαίνει ότι οι στόχοι ήταν σταθεροί και όχι κινούμενοι.
Οταν ρωτήθηκε εάν υπάρχει χρονοδιάγραμμα της βρετανικής εμπλοκής, ο Φάλον είπε πως «δεν θα είναι σύντομη», αλλά υποστήριξε ότι δεν θα ήταν σωστό να αναλάβουν αυτό το βάρος δυνάμεις άλλων χωρών.Για το θέμα της αποστολής χερσαίων δυνάμεων, είπε ότι ο πρωθυπουργός του Ιράκ έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θέλει δυτικούς στρατιώτες στα εδάφη της χώρας του.
Αντιδράσεις στην Δαμασκό
Οι εφημερίδες στην Συρία προέβαλαν σήμερα τις επικρίσεις του καθεστώτος: «Η Βρετανία δεν ζήτησε την άδεια της κυβέρνησης της Συρίας» γράφει το κρατικό πρακτορείο SANA. «Ο Κάμερον λέει ψέμματα».
Αξιωματούχοι στην Δαμασκό επιμένουν ότι οι Βρετανοί και οι σύμμαχοι τους πρέπει να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ρωσίας και να συντονίσουν τις αεροπορικές επιδρομές τους με τις κυβερνητικές δυνάμεις.
Εάν δεν το κάνουν, προειδοποιούν, τότε απλώς θα αποτύχουν. Το αδιέξοδο για την τύχη του Ασαντ και το μελλοντικό του ρόλο στην διακυβέρνηση της χώρας εξακολουθεί να μπλοκάρει τις πιθανότητες σχηματισμού μιας ενωμένης διοίκησης κατά του κοινού εχθρού.
