ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Κορίνα Βασιλοπούλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Οποιοσδήποτε άλλος εκτός από τον Νετανιάχου και τον Μπεν-Γκβιρ», έγραφε χθες, ημέρα των εκλογών, στο κύριο άρθρο της η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, απευθυνόμενη στους έχοντας σώας τας φρένας ψηφοφόρους, σε μια ύστατη προσπάθεια να αποτραπεί η διαφαινόμενη από όλα τα γκάλοπ άνετη νίκη του διεφθαρμένου και υπόδικου πρώην ακροδεξιού πρωθυπουργού και, ακολούθως, η επιστροφή του στην εξουσία, με δεκανίκια τα ακραία σιωνιστικά κόμματα.

Απ’ ό,τι φαίνεται, όμως, η έκκληση της Haaretz έπεσε στο κενό. Τα πρώτα έξιτ πολ (τα τελικά αποτελέσματα αναμένεται να ανακοινωθούν αύριο Πέμπτη) έδειχναν το ακροδεξιό μπλοκ του Νετανιάχου, το οποίο απαρτίζεται από το κόμμα του, το Λικούντ, το κόμμα «Θρησκευτικός Σιωνισμός», τον Ενωμένο Ιουδαϊσμό της Τορά και το Σας να πιάνουν το όριο των 61 εδρών στην Κνεσέτ, την ισραηλινή Βουλή, που απαιτείται για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Ορισμένα έξιτ πολ, μάλιστα, έδιναν στον συνασπισμό του σκότους 62 έδρες.

Για όσους, λοιπόν, αναλυτές ανησυχούσαν για έναν νέο κύκλο ακυβερνησίας και πολιτικής αστάθειας, καθώς η χθεσινή ήταν η πέμπτη κατά σειρά εκλογική αναμέτρηση μέσα σε λιγότερο από τέσσερα χρόνια, φαίνεται πως το επίφοβο αδιέξοδο λύνεται, αλλά με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Η μόνη πιθανότητα, σύμφωνα με τα επόμενα επικαιροποιημένα έξιτ πολ, να χάσει από μία έδρα την αυτοδυναμία ο ακροδεξιός συνασπισμός, θα ήταν να μπει στο Βουλή το αραβικό κόμμα «Μπάλαντ».

Οι Ισραηλινοί προσήλθαν μαζικά στην κάλπη, για να επαναφέρουν στην εξουσία μια από τις πιο ακραίες και βρόμικες πολιτικές φιγούρες που κυβέρνησαν ποτέ τη χώρα τους, με μια συμμετοχή ρεκόρ, που ώς τις 8 το βράδυ (οι κάλπες έκλεισαν στις 10) είχε φτάσει στο 66,3%, το υψηλότερο ποσοστό από το 1999. Αν αυτές οι εκλογές περιστράφηκαν ουσιαστικά γύρω από το διακύβευμα «ναι ή όχι στον Νετανιάχου», οι πολίτες έδειξαν ξεκάθαρα τη βούλησή τους.

Από μόνο του το Λικούντ φαινόταν να κερδίζει 30-31 έδρες, ενώ ακολουθούσε με 24 το κεντρώο Γες Ατίντ (Υπάρχει Μέλλον) του απερχόμενου πρωθυπουργού Γιάιρ Λάπιντ. Τρίτη σημαντικότερη δύναμη αναδείχθηκε ο «Θρησκευτικός Σιωνισμός» με 14 έδρες, 13 για την Εθνική Ενότητα του απερχόμενου υπουργού Αμυνας, Μπένι Γκαντς, από 10 και 7 αντίστοιχα οι άλλοι δύο ακροδεξιοί σύμμαχοι του Νετανιάχου, ενώ πέντε και τέσσερις έδρες αντίστοιχα έδειχναν να κερδίζουν τα αραβικά κόμματα Ράαμ και Χαντάς-Τα’αλ. Οσες δηλαδή και το Εργατικό Κόμμα που έχει γίνει σκιά του παλιού του εαυτού και το αριστερό Μερέτς.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει (όχι για καλό) ο Iταμάρ Μπεν-Γκβιρ, συμπρόεδρος του «Θρησκευτικού Σιωνισμού». Το όραμα του Μπεν Γκβιρ, ο οποίος είχε καταδικαστεί στο παρελθόν για τη ρατσιστική αντιαραβική ρητορική του, για το Ισραήλ είναι ο εφιάλτης κάθε στοιχειωδώς δημοκρατικού ανθρώπου. Θέλει να απελάσει από το Ισραήλ τους «ανυπάκουους» αραβικής καταγωγής πολίτες, φιλοδοξεί να αλλάξει τον ποινικό κώδικα, να αποδυναμώσει τη δικαιοσύνη, να σκληρύνει ακόμα περισσότερο την πολιτική της χώρας του απέναντι στους Παλαιστίνιους, να θέσει την αστυνομία υπό τον έλεγχο του υπουργικού συμβουλίου, να επιβάλει τη θανατική ποινή στους τρομοκράτες (αν και ο νόμος υπάρχει σε ισχύ, ο τελευταίος που εκτελέστηκε ήταν ο αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος, Αντολφ Αϊχμαν, το 1962), να κατοχυρώσει την ασυλία για τα μέλη του ισραηλινού στρατού, να επιβάλει ποινές μακροχρόνιας φυλάκισης και «εθελοντικού επαναπατρισμού» στους παράτυπους μετανάστες.

Και, για το τέλος, κάτι που αφορά ιδιαίτερα τον Νετανιάχου: να ενεργοποιήσει έναν νόμο που απαγορεύει τις ποινικές διώξεις κατά υπουργών. Αυτό το «μπουμπούκι» αναμένεται να αναλάβει το υπουργείο Εθνικής Ασφάλειας σε μια κυβέρνηση υπό τον Νετανιάχου, όπως ανέφερε χθες το live blog της Jerusalem Post, καθώς το ζήτησε επίσημα σε συνέντευξη Τύπου την Κυριακή.

Επόμενο, ορισμένοι να βλέπουν σε όλα αυτά μια σοβαρή απειλή για το δημοκρατικό πολίτευμα. «Αν θριαμβεύσει ο Νετανιάχου, αυτές θα είναι οι τελευταίες μέρες του κράτους του Ισραήλ, όπως το γνωρίζουμε τα τελευταία 75 χρόνια», έγραψε λίγο πριν από τις εκλογές η αρθρογράφος της Yediot Ahronot, Σίμα Κάντμον. Οσο για το τι σημαίνει αυτός ο «θρίαμβος» για τους άμοιρους τους Παλαιστίνιους, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.