Φρέι Μπέτο*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ο Φρέι Μπέτο είναι Βραζιλιάνος θεολόγος, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Θεολογίας της Απελευθέρωσης και συγγραφέας του βιβλίου «Ο Φιντέλ και η θρησκεία». Το κείμενο αυτό αποτελεί απόσπασμα από γράμμα που έστειλε για τον θάνατο του Φιντέλ Κάστρο και δημοσιεύτηκε στον κουβανικό ιστότοπο cubadebate.cu. Είναι διάσημη η ρήση του «Ο Φιντέλ είναι αυτός στον οποίο ο Θεός έχει μεγάλη πίστη».

«Εχασα έναν μεγάλο φίλο… Με τον Φιντέλ χάνεται ο τελευταίος μεγάλος πολιτικός ηγέτης του 20ού αιώνα και ο μόνος που κατάφερε να επιζήσει για περισσότερα από 50 χρόνια του έργου του: της Κουβανικής Επανάστασης.

»Χάρη σε αυτόν, το μικρό νησί του έπαψε να είναι το πορνείο της Καραϊβικής που εκμεταλλευόταν η μαφία και μεταμορφώθηκε σε ένα έθνος σεβαστό, κυρίαρχο και αλληλέγγυο, που διατηρεί επαγγελματίες του τομέα της υγείας και της παιδείας σε περισσότερες από 100 χώρες, περιλαμβανομένης της Βραζιλίας.

»Γνώρισα τον Φιντέλ το 1980 στη Μανάγκουα. Το πρώτο που τραβούσε την προσοχή σου μόλις τον αντίκριζες ήταν η επιβλητικότητά του… Οταν έμπαινε κάπου ήταν σαν ολόκληρος ο χώρος να γέμιζε με την αύρα του.

»Ολοι περίμεναν από εκείνον να πάρει την πρωτοβουλία, να επιλέξει θέμα συζήτησης, να κάνει μια πρόταση ή να ρίξει μια ιδέα, όσο εκείνος επέμενε στην αυταπάτη πως ο ίδιος δεν ήταν παρά ένας από τους παρόντες και να μην του συμπεριφέρονται με τελετουργίες και υποκλίσεις…

»Σε κάποια περίσταση ο Κολομβιανός συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, που ήταν στενός του φίλος, τον ρώτησε αν του έλειπε κάτι, και ο Φιντέλ απάντησε: “Η εξουσία να μπορώ να σταθώ ανώνυμος σε μια γωνιά”.

                                                    ….

»Τα συχνά ταξίδια μου στην Αβάνα έκαναν πιο στενούς τους δεσμούς φιλίας μας. Στον πρόλογο που γενναιόδωρα έγραψε για τη βιογραφία μου και κυκλοφόρησε αυτή την εβδομάδα, ο Φιντέλ υπογραμμίζει πως υπερασπίζομαι την Κούβα “χωρίς να παύει να υποστηρίζει απόψεις διαφορετικές από τις δικές μας και διαφωνίες”.

»Τη δεκαετία του ’80, όταν άσκησα κριτική στην Επανάσταση, ο Κομαντάντε απάντησε: “Είναι δικαίωμά σας. Και επιπλέον: είναι υποχρέωσή σας”.

»Κάθε φορά που τον επισκεπτόμουν σπίτι του, μετά που έφυγε από την κυβέρνηση, του πήγαινα μαύρη σοκολάτα -η αγαπημένη του-, κάστανα και βιβλία στα ισπανικά περί κοσμολογίας και αστροφυσικής. Συζητούσαμε για την παγκόσμια πολιτική συγκυρία, τον θαυμασμό του για τον Πάπα Φραγκίσκο, και ιδίως, για κοσμολογία.

»Το γεγονός ότι δύο εξέχοντες κομμουνιστές ενδιαφέρονταν τόσο για την κοσμολογία, είπα στον Φιντέλ, μου θύμισε μια σκηνή από την ταινία “Η Θεωρία των Πάντων”, όπου ο πρωταγωνιστής που υποδύεται τον διάσημο Βρετανό αστροφυσικό Στίβεν Χόκινγκ ρωτάει μια κοπέλα που του αρέσει: “Τι σπουδάζεις;”. Ιστορία απαντά εκείνη. Και αυτός της λέει: “Εγώ σπουδάζω κοσμολογία”. “Και τι είναι αυτό;” ρωτάει η κοπέλα; Και εκείνος απαντά: “Μια θρησκεία για ευφυείς άθεους”.

»Πιστεύω πως ο Φιντέλ, επί δέκα χρόνια οικότροφος θρησκευτικών σχολείων, εγκατέλειψε τη χριστιανική πίστη για να ασπαστεί τον μαρξισμό.

»Εδώ και αρκετά χρόνια έχω τη σαφή εντύπωση πως έγινε αγνωστικιστής. Αρκετές φορές μου ζήτησε, όταν αποχαιρετιόμασταν: “Προσευχήσου για μας”. Εχω τη βεβαιότητα ότι ο Φιντέλ έζησε ευτυχισμένος με τη συνέπεια της ζωής του».