Αυτός είναι ο κύριος Ντέιβιντ Λίντστοουν ή, όπως τον φωνάζουν όσοι ξέρουν την περίπτωσή του, «Ποταμίσιος Ντέιβ». Είναι 81 ετών και επί τρεις δεκαετίες ζούσε ήσυχα, μοναχικά και ειρηνικά ως ερημίτης στην όχθη του ποταμού Μέριμακ στο Νέο Χάμπσαϊρ, σε μια παρατημένη ξύλινη καμπίνα που συντηρούσε με τα χέρια του.
Πρόσφατα, η αστυνομία άρχισε να τον παρενοχλεί γιατί καταλάμβανε, τάχα, ιδιωτική περιουσία, αν και κανείς δεν διεκδίκησε ποτέ αυτό το σπίτι. Μια μέρα πήγαν να τον ξεσπιτώσουν και αυτός αντέδρασε, οπότε τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν για αντίσταση κατά της αρχής. Τον αποφυλάκισαν με τον όρο ότι θα του πάρουν την καμπίνα, κι όταν αυτός επέστρεψε στην αγαπημένη του όχθη, βρήκε το σπίτι του καμένο. Τώρα ο «Ρίβερ Ντέιβ» έμεινε στον άσο…
Από τις δεκάδες συγκλονιστικές φωτογραφίες που έχουν κυκλοφορήσει από τη σεισμόπληκτη Αϊτή ‒όπου οι νεκροί έχουν φτάσει τους 2.189 και σίγουρα υπάρχουν πολλοί ακόμα κάτω από συντρίμμια‒ αυτές οι δύο με έχουν αφήσει πραγματικά άφωνο. Ενας εθελοντής διασώστης σέρνει το πτώμα ενός παιδιού προς το νεκροταφείο…
Κι ένας πιτσιρικάς, ενώ στριμώχνεται μαζί με εκατοντάδες άλλους για να λάβει μια σακούλα ρύζι από ανθρωπιστική βοήθεια, «σπάει» και βάζει τα κλάματα από την απελπισία του.
Ενας νεαρός προσέρχεται στην εκκλησία του Σώματος του Ιησού, κρατώντας τα λαμπραντόρ κουτάβια του μέσα σε… τάπερ. Στον κήπο της εκκλησίας πραγματοποιείται μία πολύ ιδιαίτερη γιορτή για όλα τα σκυλάκια, προς τιμήν του Αγίου Ρόκκου που θεωρείται προστάτης των σκύλων.
Θαυμάστε κι εσείς, όπως θαύμασα κι εγώ, έναν ήρωα μοτοσικλετιστή ταξιτζή στην πρωτεύουσα Πνομ Πεν που δέχθηκε να μεταφέρει έναν πλανόδιο μανάβη με όλη την πραμάτεια του. Ως μηχανόβιος κι εγώ, του βγάζω το… κράνος από σεβασμό.
Το ίδιο ισχύει και για τον φίλο ρακοσυλλέκτη, ο οποίος μεταφέρει ένα βουνό ανακυκλώσιμες ύλες στην καρότσα του…
