Η ιστορία των σκλάβων στις ΗΠΑ (Μέρος 3ο)

Το δεύτερο μέρος είχε ολοκληρωθεί με τη Μεγάλη Μετανάστευση των Αφροαμερικανών προς τον αμερικανικό Βορρά. Εκεί φυσικά δεν τους περιμένουν με κόκκινα χαλιά, όμως δεν είναι και σαν τον αισχρό Νότο των νοσταλγών της σκλαβιάς.

Με την άφιξή τους στη Νέα Υόρκη οι Αφροαμερικανοί βρίσκουν στέγη στη φτωχογειτονιά Χάρλεμ, όπου ανθεί ξανά η κουλτούρα τους σε ένα ρεύμα που μένει στην Ιστορία ως «Αναγέννηση του Χάρλεμ». Με κεντρικές φιγούρες τούς, πιτσιρικάδες τότε, τζαζίστες Λούις Αρμστρονγκ και Ντιουκ Ελινγκτον, οι μαύροι βρίσκουν επιτέλους ένα μέρος να εκφράζονται και το αποτέλεσμα είναι συγκλονιστικό.

1919, Το Κόκκινο Καλοκαίρι

Σε όλη την αμερικανική επικράτεια λευκοί φασίστες οργανώνονται σε συμμορίες και εξαπολύουν πογκρόμ κατά μαύρων, τους οποίους ξυλοκοπούν, πετροβολούν, κρεμούν από δέντρα, καίνε ζωντανούς. Εκατοντάδες άνθρωποι δολοφονούνται μέσα σε λιγότερο από ένα δίμηνο.

1920, Το δεύτερο ρεύμα της Κου Κλουξ Κλαν

Οι συμμορίες των λευκών δολοφόνων οργανώνονται και ξαναδίνουν ζωή σε μια οργάνωση που είχε πρακτικά πεθάνει με το τέλος του Εμφυλίου. Το αποτέλεσμα είναι τρομακτικό: κατά το 1924-25 η Κου Κλουξ Κλαν έχει πάνω από 6 εκατομμύρια μέλη, όλοι ένοπλοι, οι οποίοι μετά τις τελετουργίες τους στα δάση με τους φλεγόμενους σταυρούς και τις δάδες βγαίνουν για λιντσάρισμα μαύρων.

Οι μαύροι στον Β’ Παγκόσμιο

Με την αμερικανική εμπλοκή στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο περίπου 130.000 Αφροαμερικανοί περνούν τον Ατλαντικό και πολεμούν για την πατρίδα, Μια πατρίδα που τους συμπεριφέρεται χειρότερα κι από τα ζώα. Κι όμως, η αμερικανική φαντασία τούς επιφυλάσσει κι εκεί μια έκπληξη: ο στρατός χωρίζεται σε τάγματα μαύρων και λευκών, οι μαύροι ρίχνονται πρώτοι σε κάθε μάχη και υφίστανται τα πάνδεινα από τους λευκούς συναγωνιστές τους.

1954: Τέλος του διαχωρισμού στα σχολεία

Με μια απόφαση βαριά σαν Ιστορία το Ανώτατο Δικαστήριο κρίνει αντισυνταγματικό τον αποκλεισμό των μαύρων παιδιών από τις σχολικές αίθουσες των λευκών. Για πρώτη φορά μαύρα και λευκά παιδιά κάνουν μαζί μάθημα.

1955, Η Ρόζα Παρκς δεν σηκώνεται

Η Αφροαμερικανή εργάτρια Ρόζα Παρκς σχολάει από τη δουλειά της στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα και μπαίνει στο λεωφορείο που θα την πάει σπίτι. Κάθεται μπροστά, στις θέσεις που σύμφωνα με τον νόμο «είναι μόνο για λευκούς». Μπαίνει μέσα ένας λευκός και της φωνάζει να σηκωθεί αμέσως. Του λέει ένα μεγαλοπρεπές «όχι» και συλλαμβάνεται. Ακολουθεί μαζικό μποϊκοτάζ των λεωφορείων μέχρι την κατάργηση του ρατσιστικού νόμου.