Τίρανα όπως ΑΘήνα

«Αλτ!» φώναξαν οι αστυνομικοί προς τον νεαρό Κλοντιάν Ράσα, σε έναν έρημο και παγωμένο δρόμο των Τιράνων, προχθές το βράδυ. Το αμέσως επόμενο πράγμα που ακούστηκε ήταν δυο ριπές και το άψυχο σώμα του 25χρονου να σωριάζεται στην άσφαλτο. Αιτία της εκτέλεσης; «Παραβίασε την καραντίνα και δεν σταμάτησε», λέει ο φονιάς. Μία ώρα αργότερα, χιλιάδες Αλβανοί σπάνε τον τρόμο και συρρέουν στην πλατεία Σκεντέρμπεη, όπου στεγάζεται και το πρωθυπουργικό γραφείο. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας τυλίγεται στις φλόγες.

Δώδεκα χρόνια και μία ημέρα νωρίτερα, το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί στην πλατεία Συντάγματος. Η σημειολογία είναι ανατριχιαστική.

Καθώς μαίνεται μία από τις δυναμικότερες αγροτικές απεργίες των τελευταίων δεκαετιών, ενάντια σε νομοσχέδιο-έκτρωμα που θα καταργήσει τα πλαφόν ελάχιστης τιμής πώλησης στα γεωργικά προϊόντα και θα συντρίψει τον πρωτογενή τομέα, τα συνδικάτα των καλλιεργητών φράσσουν με μπλόκα κεντρικούς αυτοκινητόδρομους αλλά και τις γραμμές των εθνικών τρένων. Σε μια στιγμή σπάνιας τρυφερότητας και συντροφικότητας, οι απεργοί κάθονται μαζί και μοιράζονται έναν ναργιλέ, πριν επιστρέψουν πάνω στα τρακτέρ.

Πάντως οι επιβάτες -ή μάλλον επιβάτιδες, καθώς βλέπουμε βαγόνια θηλέων- ενός τρένου που «κόλλησε» στο μπλόκο δεν μοιάζουν να συμμερίζονται την τρυφερή στιγμή πάνω από τον ναργιλέ.

Μια ολόκληρη οικογένεια ανεβαίνει τετρακάβαλο (!) σε μια μικρή βέσπα. Κανείς δεν φορά κράνος αλλά όλοι φορούν μάσκα. Πάνω απ’ όλα η ασφάλεια!

Θέλετε να αγοράσετε χριστουγεννιάτικα είδη; Από τη Δευτέρα που μας πέρασε, μπορείτε. Είναι ασφαλές. Μην κοιτάτε που την προηγούμενη μέρα μπορεί να συλληφθήκατε σε οποιοδήποτε σημείο της Αθήνας μην τυχόν και πάτε να αφήσετε ένα λουλούδι στο σημείο δολοφονίας του Γρηγορόπουλου. Αλλο αυτό.

Δεκάδες πρόσφυγες από την περιοχή Τίγκρε της Αιθιοπίας συνωστίζονται μπροστά σε μια παμπάλαιη τηλεόραση όπου μεταδίδονται νέα από τις συγκρούσεις που μαίνονται στην πατρίδα τους. Είναι πολύ αμφίβολο ακόμα και για τους μπροστινούς το αν βλέπουν και ακούνε καλά, όμως η σιωπή τηρείται απ’ όλους απαρέγκλιτα.

Δυο κοριτσάκια, ξαδελφάκια μεταξύ τους, 4 και 7 ετών, έπεσαν νεκρά από αδέσποτες σφαίρες αστυνομικών καθώς έπαιζαν ανέμελα έξω από το σπίτι τους σε φαβέλα του Ρίο ντε Ζανέιρο. Η αστυνομία δεν είχε καν την ευαισθησία να αναλάβει την ευθύνη για τους θανάτους και να ζητήσει έστω μια συγγνώμη.

Τα επιζώντα ξαδελφάκια προπορεύονται στην κηδεία-διαδήλωση, στην οποία κυριαρχούν συνθήματα για τις ζωές των μαύρων και κατά της αστυνομικής βίας.

Τα μακάβρια «παιχνίδια» του χρόνου δεν περιορίζονται στα Βαλκάνια. Στο παλαιστινιακό χωριό Αλ Μουγάιρ, κοντά στη Ραμάλα, οι διαολεμένες πρώτες μέρες του Δεκεμβρίου έφεραν τη δολοφονία ενός 13χρονου παιδιού από ισραηλινά πυρά, τάχα επειδή «συμμετείχε σε ταραχές». Ο αβάσταχτος πόνος της μητέρας, του πατέρα, των συγγενών και των υπόλοιπων καταπιεσμένων θα κάνει την αντίσταση ισχυρότερη – άλλωστε, οι Παλαιστίνιοι ξέρουν καλύτερα από όλους μας πώς να σφίγγουν τα δόντια.