Μέρες που είναι, είπαμε να γυρίσουμε σιγά σιγά τη θεματολογία επί το θρησκευτικότερον. Οι τρεις καθολικές καλόγριες με το κεράκι και το προσευχητάρι στο χέρι εισέρχονται στον ναό του Αγίου Τάφου στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ. Παρ’ ότι στις ΗΠΑ είναι δεκάδες εκατομμύρια οι φανατικά πιστοί χριστιανοί, η λεζάντα του αμερικανικού πρακτορείου είναι πολύ προσεκτική και περιγράφει τον ναό ως «το μέρος στο οποίο πολλοί πιστεύουν ότι σταυρώθηκε, θάφτηκε και ύστερα από δυο-τρεις μέρες αναστήθηκε ο Ιησούς». Προσέξατε; «Πολλοί πιστεύουν ότι…», δεν παίρνουμε και όρκο…
Και στη χώρα αλλά και σε όλο τον πλανήτη και ειδικά σε κράτη όπως οι ΗΠΑ όπου κατοικούν πολλοί Ιρλανδοί, γιορτάζεται ο προστάτης άγιος του κελτικού λαού, ο Αγιος Πατρίκιος. Ο τουριστικός οργανισμός της χώρας είπε να συνδυάσει τη γιορτή με τη διαφημιστική του καμπάνια και με μια έξυπνη κίνηση που δείχνει παγκόσμια και όχι εθνικιστική οπτική δημιούργησε μια σειρά εικόνων με ιρλανδικά αλλά και παγκόσμια μνημεία όπως ο Πύργος της Πίζας και το Μάτι του Λονδίνου βαμμένα διά του φωτός με το πράσινο χρώμα… κατατεθέν της χώρας, πετυχαίνοντας μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια: Με τις όμορφες εικόνες που δημιούργησαν ικανοποίησαν την αισθητική μας, αλλά τράβηξαν και την προσοχή μας, πετυχαίνοντας έτσι τους διαφημιστικούς τους στόχους. Να αντιγράφαμε καμιά φορά ως Ελλάδα κάτι ωραίο και έξυπνο και τι στον κόσμο.
Μεγάλη Εβδομάδα των Καθολικών, οπότε πώς θα μπορούσε να λείπει ο Πάπας από τις φωτογραφίες των πρακτορείων ακόμη κι αν πρόκειται για λίγο παλιότερη εικόνα, τότε που ο Ποντίφικας είχε επισκεφθεί τη Νάπολη και κάποιος ντόπιος επιχειρηματίας τού προσέφερε μία πίτσα. Βέβαια και ο Φραγκίσκος δεν αρνήθηκε να την πάρει, λέγοντας φέρ’ ειπείν ότι νηστεύει, και γιατί να το κάνει άλλωστε. Το μόνο που οφείλει λόγω σχήματος είναι να αποφεύγει γεύσεις του τύπου alla diavola…
Τα παλικάρια που βλέπετε δραπέτευσαν από αλιευτικό σκάφος στο οποίο κρατούνταν και δούλευαν παρά τη θέλησή τους επί διετία ως σκλάβοι ή το ίδιο με άλλη λέξη, για να το εμπεδώσετε, ως δούλοι. Δεν ξέρω αν κάποιοι πέφτετε από τα σύννεφα ή έχετε ηθικά θέματα που υπάρχουν δούλοι τον 21ο αιώνα, αλλά αν το δείτε από οικονομικής απόψεως και μάλιστα από τη νεοφιλελεύθερη οπτική η οποία ηγεμονεύει ιδεολογικά, πρόκειται για την απόλυτη περιστολή του εργατικού κόστους. Εγώ τι να σας πω, μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση που δεν μας την έχουν πλασάρει ως την απόλυτη μεταρρύθμιση που θα βάλει σε αναπτυξιακή τροχιά την οικονομία μας οι εταίροι και δανειστές μας.
