Πιο μαύρη μαυρίλα δεν γίνεται. Στις 17 Μαρτίου η χώρα έχει εκλογές και μιλιούνια υπερορθόδοξοι Εβραίοι βγήκαν στον δρόμο για να στηρίξουν το Ιουδαϊκό Κόμμα της Τορά -ή κάπως έτσι, όπου Τορά είναι κατ’ αναλογία το Ευαγγέλιό τους. Κι όταν μιλάμε για μαυρίλα δεν αναφερόμαστε μόνο στο προφανές, αλλά και στις πολιτικές και ιδεολογικές απόψεις.
Επειδή χλομό το βλέπω να ταξιδέψετε στο Τόκιο, και ακόμα πιο χλομό να σας καλέσει ο αυτοκράτορας να επισκεφθείτε το παλάτι του, είπα να σας δώσω μια εικόνα της λίμνης που περιστοιχίζει το αυτοκρατορικό τσαρδί. Τι τα θέλετε, παλιοζωή-παλιόκοσμε περνάνε οι αυτοκράτορες…
Η κυβέρνηση έκλεισε ένα καταφύγιο για εκτοπισμένους στο Μοκαντίσου και οι δυστυχείς που φιλοξενούνταν, εκεί αναγκάστηκαν να φορτώσουν όπως όπως τα υπάρχοντά τους σ’ ένα αγροτικό και να αναζητήσουν αλλού μια σταγόνα ζωής. Μέσα απ’ αυτή την αναζήτηση μπορεί να βρεθούν μέχρι και στη χώρα μας, αλλά εμείς ξέρουμε ότι πρόκειται για εγκληματίες που ήρθαν εδώ με κακό σκοπό και αυτό που τους πρέπει είναι να τους μπουζουριάσουν σε κάποιο κέντρο κράτησης.
Οποιος νομίζει ότι το ραπ έχει ακόμα έστω και το παραμικρό από την αρχική επαναστατική του ταυτότητα, πλανάται πλάνην οικτράν. Οι Public Εnemy και οι πολιτικοποιημένοι στίχοι τους αποτελούν μακρινό παρελθόν. Σήμερα το ραπ, στην καλή εκδοχή του, εξυμνεί τη βία των συμμοριών και το εμπόριο ναρκωτικών με κεντρικό σύνθημα «πλούτισε ή πέθανε προσπαθώντας» και στην άλλη εκδοχή του, που συχνά διαπλέκεται με την προηγούμενη, εξυμνεί τον σεξισμό, αντιμετωπίζοντας τις γυναίκες σαν κ..ους που λικνίζονται. Ετσι, υποτίθεται εμβληματικοί καλλιτέχνες, σαν τον Snoop doggy dog, ξεφτιλίζονται συμμετέχοντας σε σόου με εσώρουχα στο Παρίσι, αλλά ευτυχώς για τους ίδιους δεν το ξέρουν, οπότε καμαρώνουν ανάμεσα στις πλημμελώς ενδεδυμένες κορασίδες.
Ο συνεπής πολιτικός από την κάλτσα φαίνεται. Ο ηγέτης του ευρωσκεπτικιστικού κόμματος UKIP, Νάιτζελ Φάραντζ, ο οποίος δεν θέλει να ακούει κουβέντα για ευρώ και ευρωζώνη, ακόμα και στις κάλτσες έχει το λογότυπο της βρετανικής λίρας και αισθάνεται εθνικά και νομισματικά υπερήφανος, πάνω-κάτω και μέσα-έξω.
Η Μπόκο Χαράμ, όπως γνωρίζουμε από τα δυτικά ΜΜΕ, είναι μια εγκληματική οργάνωση βάρβαρων τζιχαντιστών, που αρέσκεται να απάγει μαζικά κορίτσια. Ως εκ τούτου τα στρατεύματα του Τσαντ που την καταδίωξαν εντός νιγηριανού εδάφους, προφανώς αποτελούνται από ευγενείς μαχητές της ελευθερίας. Ετσι, όταν συνέλαβαν τον εικονιζόμενο υποτίθεται μαχητή της Μπόκο Χαράμ, του έδωσαν το παρατσούκλι «ο χασάπης», επειδή είχε κόψει πέντε λαρύγγια και στη συνέχεια τον παρουσίασαν στους φωτορεπόρτερ με εμφανή στο πρόσωπό του τα σημάδια του πολιτισμού τους και της αγάπης τους για την ελευθερία, ακόμα και αν είναι μπλε μαρέν.
Εχουμε και εμείς τον καημό μας με την κρίση, αλλά μη νομίζετε, ακόμα και οι πολίτες των χωρών που δεν τους έχει αγγίξει η ύφεση, έχουν κι αυτοί τα δικά τους. Πάρτε, για παράδειγμα, τους τρεις Καναδούς οι οποίοι βαριούνται τόσο πολύ, που συμμετέχουν σε διαγωνισμό για το καλύτερο παγωμένο χτένισμα. Αν αναρωτιέστε για τους όρους του διαγωνισμού, είναι απλοί. Μπαίνεις σε μια πισίνα με θερμαινόμενο νερό στους 40 βαθμούς Κελσίου, την ώρα που η θερμοκρασία του αέρα είναι στους -30 και αυτομάτως το μαλλί αποκτά αυτή την υπέροχη φόρμα, που στη δύσκολη μπαίνει και στο ουίσκι για παγάκια.
Δεν ξέρω αν είναι η πιο πρωτότυπη, αλλά σίγουρα κερδίζει το πρώτο βραβείο τής «έμεινα κάγκελο» προεκλογικής συγκέντρωσης, αυτή του υποψήφιου για επανεκλογή προέδρου Ομάρ Χασάν αλ Μπασίρ. Οχι τόσο για τη δική του εμφάνιση, όσο επειδή οι οπαδοί του συμμετέχουν με το μακιγιάζ και τα ρούχα της φυλής τους και χωρίς να αποχωρίζονται τις αγαπημένες τους καμήλες. Και στη Δύση οι διανοούμενοι ψάχνουν να βρουν τους όρους για τη συμμετοχή των πολιτών στα πολιτικά δρώμενα. Ιδού…
Φωτογραφίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ REUTERS
-320x213.png)
