Μεσίστια η σημαία στο προεδρικό μέγαρο σε ένδειξη πένθους για τους εκτελεσμένους συντάκτες του «Charlie Hebdo», και το προσωπικό του μεγάρου συγκεντρώνεται για να κρατήσει ενός λεπτού σιγή.
Την ίδια στιγμή ο Ολάντ βλέπει μπροστά του δύο μεγάλες ευκαιρίες. Από τη μία να… αναστηλώσει τη δημοτικότητά του που έχει καταρρεύσει και γι’ αυτό κάλεσε σε σύσκεψη εκπροσώπους της Βουλής και της Γερουσίας. Από την άλλη -και σε συνδυασμό με την ανόρθωση του προεδρικού του προφίλ- επισκέφτηκε την περιφέρεια του Παρισιού μαζί με τον υπουργό Εσωτερικών Μπερνάρ Καζνέφ και συναντήθηκε με τον υψηλόβαθμο αστυνομικό Ζακ Μερίκ για να δώσει κατευθύνσεις ώστε να μην επαναληφθούν παρόμοια περιστατικά και να τονωθεί το αίσθημα ασφάλειας των Γάλλων.
Το τι περιλαμβάνει η συνταγή Ολάντ για την ασφάλεια δεν χρειάστηκε να περιμένουμε για να το μάθουμε. Στο πλαίσιο της έρευνας για τη σύλληψη των δραστών, όπου δυστυχώς έχασε τη ζωή της ακόμη μία αστυνομικός, η αντιγραφή της λογικής Λεπέν είναι εμφανής: πολυάριθμες ομάδες αντρών των ΜΑΤ και… συναφών υπηρεσιών, οπλισμένες λες και θα πάνε να πολεμήσουν στη Συρία ή το Ιράκ και με τη συνοδεία αστυνομικών σκύλων -προφανώς όχι για λόγους φιλοζωίας-, περιπολούν στους δρόμους μετατρέποντας την πρωτεύουσα οπτικά σε εμπόλεμη ζώνη και πρακτικά στην πιο αστυνομοκρατούμενη ευρωπαϊκή πόλη.
Την ίδια στιγμή η ρητορική όλων -πλην Αριστεράς- των πολιτικών βρίθει από ισλαμοφοβικά και ρατσιστικά σχήματα, ακριβώς ό,τι πολεμούσαν σε όλη τους τη ζωή οι εκτελεσμένοι συντάκτες του «Charlie Hebdo» από τους ανεγκέφαλους φανατικούς.
Οτι οι Αγγλοι είναι… ανάποδοι το καταλαβαίνεις και από τον τρόπο που οδηγούν. Ετσι μπορεί να μην εκπλαγείς που τηρούν… δύο λεπτά σιωπής. Αλλά ότι τα στελέχη της Σκότλαντ Γιαρντ βγήκαν έξω από το αστυνομικό κτίριο για να πενθήσουν τους φανατικά πολέμιους της αστυνομικής καταστολής εργαζόμενους στο περιοδικό, δεν γίνεται να το αγνοήσεις.
Το ρεσιτάλ πολιτικής υποκρισίας, βέβαια, δεν περιορίστηκε στη Γαλλία. Η Ανγκελα Μέρκελ έσπευσε στη γαλλική πρεσβεία του Βερολίνου για να υπογράψει στο βιβλίο συλλυπητηρίων και να εκφράσει τη λύπη της για τον θάνατο 10 αναρχικών, αριστεριστών και γενικά εχθρών κάθε θρησκείας και καταπίεσης -προσωπικά δεν είμαι σίγουρος για τα αισθήματά της, ούτε καν για τα δύο θύματα αστυνομικούς που προστάτευαν τα γραφεία της σατιρικής εφημερίδας.
Θα τρίζουν τα κόκαλά τους. Ενώ αν μάθαιναν ότι το κτίριο του εκδοτικού κολοσσού Αξελ Σπρίγκερ, που εκδίδει σχεδόν ό,τι κίτρινο και ακροδεξιό τυπώνεται στη χώρα, συμμετέχει στις εκδηλώσεις πένθους θα… ήθελαν να αναστηθούν για να… αυτοκτονήσουν.
Ευτυχώς, όμως, η υποκρισία είναι μόνο η μία πλευρά. Η άλλη και πιο σημαντική είναι αυτό που διέδωσε σε όλο τον κόσμο το βάρβαρο χτύπημα στην ελευθερία της σκέψης και του λόγου: ένα παγκόσμιο κύμα καταδίκης αλλά και αποφασιστικότητας για αντίσταση.
Από την Κοπεγχάγη…
Μέχρι τη Λίμα…
ΗΠΑ
…Και το Σαν Φρανσίσκο
