Εννέα χρόνια μετά την απόσυρση του από την πρώτη γραμμή της πολιτικής στη Βρετανία και ενώ δεν φαίνεται να χαίρει και πολύ της εκτίμησης των ψηφοφόρων, ο πρώην πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ αρνήθηκε σε συνέντευξη του να αποκλείσει την επιστροφή του, επικρίνοντας τόσο τη γραμμή της συντηρητικής κυβέρνησης όσο και την στρατηγική του νυν ηγέτη των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν.
Προβλέποντας ότι ο κεντρώος χώρος θα κερδίσει πάλι έδαφος στους Εργατικούς, μιλώντας στο Esquire, ο Μπλερ, χωρίς να αποκλείει να έχει ο ίδιος μελλοντικά ρόλο σε αυτή την «άνοδο».
«Δεν ξέρω εάν υπάρχει ρόλος για μένα» είπε. «Υπάρχουν όρια γι αυτά που μπορώ για τον εαυτό μου προς το παρόν. Λειτουργεί αυτό ως κίνητρο; Ναι. Αλλά που θα πάω από εδώ και τι ακριβώς θα κάνω, αυτό είναι ένα ανοικτό ερώτημα. Υπάρχουν τεράστιες αντιδράσεις για την πολιτική θέση που εγώ εκπροσωπώ. Αλλά πιστεύω ότι είναι αρκετά νωρίς για να πει κανείς ότι το κέντρο έχει νικηθεί. Τελικώς δεν πιστεύω ότι θα νικηθεί. Νομίζω ότι θα επιτύχει πάλι. Ο κεντρώος χώρος υποχωρεί, Και αυτή είναι πρόκληση για εμάς. Πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων».
Ο Μπλερ επανέλαβε τη θέση του για την επανεκλογή του Τζέρεμι Κόρμπιν στο κόμμα του οποίου είχε ηγηθεί ο ίδιος επί σειρά ετών, τονίζοντας ότι οι πολιτικές του ηγέτη των Εργατικών μπορούν να οδηγήσουν την Βρετανία πίσω στη δεκαετία του 1960.
«Ειλικρινά είναι τραγωδία για την Βρετανία εάν η επιλογή που έχει η χώρα είναι μια κυβέρνηση Συντηρητικών που οδεύει σε ένα “σκληρό” Brexit και ένα ακραία αριστερό Εργατικό κόμμα που πιστεύει σε μια δέσμη θέσεων που θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν πίσω στο ’60. Οταν τα δει κανείς όλα μαζί (λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι ο ηγέτης των Συντηρητικών δεν έχει εκλεγεί) τότε κάτι πάει πολύ στραβά».
Τα σχόλια αυτά είναι βέβαιο ότι θα θυμώσουν πολλά κομματικά στελέχη που χρεώνουν στον Μπλερ την απογοήτευση της εργατικής τάξης και των συνδικαλιστών με το κόμμα, αλλά και την συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο του Ιράκ στο πλευρό του Τζορτζ Μπους, το 2003.
«Η άκρα αριστερά» των Εργατικών
Οταν ρωτήθηκε για το εάν οι ψηφοφόροι των Εργατικών θα έπαιρναν ποτέ σοβαρά τον Κόρμπιν, ο Μπλερ απάντησε ότι τα προβλήματα του κόμματος έχουν πιο βαθιές ρίζες.
«Το θέμα δεν είναι ο Τζέρεμι Κόρμπιν», απάντησε. «Είναι οι δυο διαφορετικές κουλτούρες σε ένα κόμμα. Η μια είναι η κουλτούρα των Εργατικών ως κόμμα εξουσίας. Και αυτό, ιστορικά, είναι ο λόγος που ιδρύθηκε το κόμμα: να κερδίσει την εκπροσώπηση του στη Βουλή και τελικώς να βρεθεί στην κυβέρνηση.
»Και η άλλη κουλτούρα είναι η άκρα αριστερά, που πιστεύει ότι η δράση στους δρόμους είναι το ίδιο σημαντική με την δράση στο Κοινοβούλιο. Αυτή η κουλτούρα έχει τώρα καταλάβει την ηγεσία των Εργατικών. Είναι ένα τεράστιο πρόβλημα διότι ζουν σε ένα κόσμο που είναι, πολύ πολύ απομονωμένος από τον τρόπο που σκέφεται πραγματικά ο κόσμος. Ο λόγος που η θέση αυτή δεν θα έχει απήχηση στο εκλογικό σώμα δεν οφείλεται στο ότι είναι πολύ αριστερή, αλλά στο ότι είναι πολύ λάθος.
»Ο λόγος που οι πολιτικές τους δεν θα πρέπει να υποστηριχθούν δεν είναι ότι είναι ακραία ριζοσπαστικές, αλλά επειδή συμβαίνει το αντίθετο. Δεν είναι ριζοσπαστικές και δεν θα αποδώσουν. Αυτό που προσφέρουν [ο Κόρμπιν και οι σύμμαχοί του] είναι ένα μείγμα φαντασίας και λάθους».
