Ικανοποίηση για την εκλογή του «ευρωπαϊστή» και «μεταρρυθμιστή» Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας εκφράζουν εμμέσως πλην σαφώς τα περισσότερα μεγάλα ευρωπαϊκά ΜΜΕ – έστω και αν αρκετές από τις αναλύσεις τους μοιάζουν κάπως ρηχές για τον Ελληνα αναγνώστη, που προφανώς γνωρίζει καλύτερα την ιδιόρρυθμη… τριγωνομετρία πίσω από τις εσωκομματικές «καραμπόλες» καραμανλικών, μητσοτακικών και σαμαρικών, που οδήγησαν στο (για πολλούς απρόσμενο) τελικό αποτέλεσμα.
Ξεκινώντας από τα γερμανικά ΜΜΕ, βλέπουμε ότι τα περισσότερα δημοσιεύματα εστιάζουν στο γεγονός ότι ο Τσίπρας αποκτά έναν «αξιόμαχο», ακόμη και «επικίνδυνο» πολιτικό αντίπαλο. Σύμφωνα με την εφημερίδα Handelsblatt, με την αλλαγή φρουράς, αλλά και γενεάς, αναλαμβάνει τα ηνία της Νέας Δημοκρατίας ένας νέος πολιτικός που «θέλει να αναμορφώσει το κόμμα, να το ανοίξει στο πολιτικό κέντρο και να κερδίσει ψηφοφόρους νεαρής ηλικίας».

Υπενθυμίζει βέβαια ότι παρά την «αναπάντεχη», όπως τη χαρακτηρίζει, νίκη Μητσοτάκη, «ο Τσίπρας εξακολουθεί να κυριαρχεί, ακόμη, στην πολιτική σκηνή της Αθήνας», αλλά υποστηρίζει ότι σε αντίθεση με τον Τσίπρα ο νέος πρόεδρος της Ν.Δ. φαίνεται ότι διαθέτει ήδη «γερά χαρτιά» στο εξωτερικό, όχι μόνο γιατί μιλά πολύ καλά αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά, με σπουδές στα Πανεπιστήμια Χάρβαρντ και Στάνφορντ, αλλά και επειδή «θεωρείται από τους δανειστές ως σκληρός μεταρρυθμιστής».
Η εφημερίδα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Κυριάκος δεν έχει πολύ χρόνο μπροστά του και ότι η Ν.Δ. είναι βαθιά διχασμένη ανάμεσα στους Συντηρητικούς και τους Φιλελεύθερους. «Για τη δεξιά πτέρυγα του κόμματος, ο Μητσοτάκης θεωρείται νεοφιλελεύθερος, που για την Ελλάδα ισοδυναμεί με ύβρη», γράφει χαρακτηριστικά.
Την πιο ευθύβολη κριτική την ασκεί πάντως σε σχετική ανάλυσή του το Γερμανικό Ειδησεογραφικό Πρακτορείο, το DPA, που αναφέρει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης «αποτελεί παράδειγμα κλασικής ελληνικής παραδοξολογίας, μιας δυσεπίλυτης αντίφασης»… «Ο 47χρονος πολιτικός θεωρείται υπέρμαχος των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών τόσο της χώρας όσο και του συντηρητικού κόμματος της Ν.Δ., αλλά παράλληλα προέρχεται από μια από τις τρεις παραδοσιακές πολιτικές δυναστείες της χώρας και υπό αυτήν την έννοια, ως γιος του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, βίωσε την πολιτική από τα γεννοφάσκια του. Παρ’ όλα αυτά, στις συνεντεύξεις του επαναλαμβάνει ότι πρώτα είναι Κυριάκος και μετά Μητσοτάκης».
Στα μεταρρυθμιστικά «διαπιστευτήρια» του Κυριάκου και την επερχόμενη μονομαχία δύο σαραντάρηδων για το ασφαλιστικό στέκονται και τα περισσότερα βρετανικά δημοσιεύματα. Τόσο το πρακτορείο Reuters όσο και οι Financial Times εστιάζουν την προσοχή τους στη δέσμευση Μητσοτάκη ότι δεν πρόκειται να υποστηρίξει τη μεταρρύθμιση του «υπό κατάρρευση κρατικού ασφαλιστικού συστήματος».
«Ο Μητσοτάκης, 47χρονος μεταρρυθμιστής βουλευτής και γόνος μιας από τις ισχυρότερες πολιτικές οικογένειες, αναμένεται να ασκήσει πίεση επί του 41χρονου Τσίπρα εν όψει μιας κρίσιμης ψηφοφορίας στο κοινοβούλιο για τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, στο πλαίσιο της πρώτης αξιολόγησης του προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας.
»Πρώην τραπεζικό στέλεχος, που υπήρξε επικριτής των πρακτικών των συνδικάτων και της κρατικής σπατάλης, ο Μητσοτάκης αποκάλεσε τον Τσίπρα “ψεύτη”, αλλά επίσης άφησε να εννοηθεί ότι μπορεί να συνεργαστεί μαζί του επί εθνικών θεμάτων υπό ειδικούς όρους», γράφει χαρακτηριστικά το τηλεγράφημα του Reuters.
Η Le Monde πάντως «πέφτει μέσα», όταν γράφει πως ο… «πολύ φιλελεύθερος» (sic) Κυριάκος ξεκίνησε την προεκλογική του καμπάνια με ντεσαβαντάζ, λόγω του ότι ανήκει σε μια οικογενειακή «δυναστεία» πολιτικών, αλλά «γρήγορα αποστασιοποιήθηκε από την οικογένεια και κατόρθωσε να αποφύγει αυτόν τον σκόπελο.
Ως τον Νοέμβριο, ο Κ. Μητσοτάκης ήταν στη θέση του “αουτσάιντερ”, αλλά εκμεταλλεύτηκε το φιάσκο του πρώτου γύρου των προκριματικών (…), έχοντας προειδοποιήσει για τους κινδύνους αποτυχίας και κρατώντας ουδέτερη στάση στη συνέχεια, ενώ οι άλλοι υποψήφιοι εκτόξευαν κατηγορίες.
»Τότε τα μέλη του κόμματος συνειδητοποίησαν ότι [ο Μητσοτάκης] ήταν μια σοβαρή επιλογή», αναφέρει το δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας και καταλήγει πως «οι δύο τελευταίες βουλευτικές ήττες της Ν.Δ. του 2015, καθώς και οι σοβαρές εσωτερικές διαιρέσεις που αποκάλυψαν οι προκριματικές στο κόμμα (…) έθεσαν τέλος στην κυριαρχία της οικογένειας Καραμανλή που ήλεγχε τη Ν.Δ. από την ίδρυσή της το 1974».
Οσον αφορά την επόμενη μέρα, η Monde εκτιμά ότι ο Μητσοτάκης θα είναι «ιδιαίτερα επιθετικός» απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ., αφού εξελέγη με την υπόσχεση ότι «θα τελειώσει με την τελευταία λαϊκίστικη παρένθεση» που κατ’ αυτόν είναι η κυβέρνηση Τσίπρα.
Ο «καθαρόαιμος αστός» (επί λέξει… «μπουρζουά») Κ. Μητσοτάκης «κατάφερε να εδραιωθεί ως μια νέα προσωπικότητα και με νέα ενέργεια ικανή να ανταγωνιστεί τον Αλέξη Τσίπρα (…) Εμφανιζόμενος ως ένας βαθιά φιλοευρωπαϊστής μεταρρυθμιστής, ο νέος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ελπίζει να επαναπατρίσει ψηφοφόρους από τη μεσαία τάξη, που αρχίζουν να αισθάνονται πως τους κακομεταχειρίζεται η κυβέρνηση Τσίπρα.
Η πρώτη, άμεση μάχη θα είναι η υιοθέτηση κατά τις προσεχείς εβδομάδες από το Κοινοβούλιο της επώδυνης μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος, που ξεκίνησε στις 4 Ιανουαρίου», αναφέρει η εφημερίδα.
Η Liberation κάνει από τη μεριά της λόγο για τον «νέο ηγέτη μιας ελληνικής Δεξιάς που ψάχνει την αναγέννησή της» και εκτιμά ότι «απέναντι σε έναν νεαρό πρωθυπουργό, ο οποίος έχει απογοητεύσει κάποιους από τους ψηφοφόρους του, αλλά συνεχίζει να εμφανίζεται συχνά ως το “μικρότερο κακό”, η αξιοπιστία του νέου ηγέτη των Συντηρητικών θα δοκιμαστεί πολύ σύντομα»…
