Πρόκειται για τάση που διαφαινόταν εδώ και αρκετό καιρό, αλλά τώρα έφτασε ακόμη μία σημαντική ένδειξη. Οι εποχές των μεγάλων αμφισβητήσεων κατά της «μητριάς και άπονης Ε.Ε.» φαίνεται πως μπορεί να έχουν παρέλθει οριστικά. Οι ευρωεκλογές του 2024 πλησιάζουν και η βαθιά συντηρητική πλειοψηφία που συνθέτει την ιταλική κυβέρνηση «προνοεί» και σκέφτεται ποια στάση τη συμφέρει να τηρήσει.
Μέσα σε σαράντα οκτώ ώρες δόθηκαν ενδιαφέρουσες απαντήσεις επί του θέματος. H Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, στην ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής που ολοκληρώθηκε την Παρασκευή, από τη μία επιβεβαίωσε τη στήριξή της στο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και από την άλλη προσπάθησε –ανεπιτυχώς– να διαμεσολαβήσει με τον Ορμπαν και τον Μοραβιέτσκι και να κάμψει τις αντιρρήσεις τους.
Η πρόεδρος των Αδελφών της Ιταλίας προς το παρόν δεν έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τους παλιούς συμμάχους της Βουδαπέστης και της Βαρσοβίας, αλλά θέλει να ξεπεράσει και τις όποιες διαφορές με τη Γαλλία του Εμανουέλ Μακρόν. Διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι η στήριξη του Παρισιού είναι απόλυτα αναγκαία για να αποφευχθεί η «έκρηξη» της Τυνησίας, με δεκάδες (αν όχι εκατοντάδες) χιλιάδες μετανάστες που θα κατευθύνονταν προς Ιταλία με την ελπίδα μιας αξιοπρεπούς ζωής.
Ο ιταλικός Τύπος, άλλωστε, εδώ και καιρό γράφει ότι η «στροφή» της Μελόνι είναι σαφώς ουσιαστικότερη: ότι πρόκειται να αλλάξει στάση και να στηρίξει, του χρόνου, την επανεκλογή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η επικεφαλής της κυβέρνησης της Ρώμης, δηλαδή, θέλει να στείλει ένα σαφές μήνυμα. Πως δεν εννοεί να δημιουργήσει προβλήματα στις Βρυξέλλες, υπό τον όρο, βέβαια, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί να επιδείξουν γενικότερο πνεύμα συνεργασίας.
Αρχίζοντας από το αίτημα της Ιταλίας για μερική τροποποίηση του Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, αλλά και με πιο γρήγορη και απρόσκοπτη αποδέσμευση των σχετικών πόρων. Διότι, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ο υπουργός Ευρωπαϊκών Θεμάτων, Ραφαέλε Φίτο, παραπονέθηκε πρόσφατα στην ίδια τη Μελόνι ότι ενώ με τον Μάριο Ντράγκι οι διάφορες δόσεις του Σχεδίου εγκρίνονταν με μεγάλη ευκολία, μετά την αλλαγή κυβέρνησης οι Βρυξέλλες έγιναν πολύ πιο τυπικές και λεπτομερείς σε ό,τι αφορά την όλη διαδικασία.
Ουσιαστική επιβεβαίωση σχετικά με τη «νέα πορεία» της κυβέρνησης της Ρώμης αποτελούν και οι χθεσινές δηλώσεις του υπουργού Υποδομών και γραμματέα της Λέγκας, Ματέο Σαλβίνι, στην εφημερίδα Corriere della Sera για τη μελλοντική διακυβέρνηση των ευρωπαϊκών θεσμών. «Επιθυμώ τη συμμετοχή όλης της Κεντροδεξιάς, ενωμένης, χωρίς τους σοσιαλιστές. Η πρόκληση δεν είναι άλλη από το να αποφύγουμε, πάση θυσία, να παραμείνει η Αριστερά στη διακυβέρνηση της Ευρώπης, ύστερα από όλες τις ζημιές και τα σκάνδαλα», είπε ο Σαλβίνι.
Δήλωσε, επίσης, ότι όλα τα κόμματα της κυβερνητικής πλειοψηφίας στην Ιταλία «έχουν τον ίδιο στόχο, αρχίζοντας από τα Αδέλφια της Ιταλίας και τη Φόρτσα Ιτάλια». Ο αρχηγός της Λέγκας, δηλαδή, έστω κι αν δεν αποκηρύσσει την πολιτική του εγγύτητα με τη Λεπέν, ζητά από το σύνολο των συντηρητικών δυνάμεων να ενωθούν για να κλείσουν τον δρόμο στους σοσιαλιστές και στην Αριστερά γενικότερα.
Μένει να δούμε πώς θα αντιδράσουν οι ψηφοφόροι της ιταλικής συντηρητικής παράταξης, ιδίως της Λέγκας και των Αδελφών της Ιταλίας. Διότι μέχρι τις εκλογές του περασμένου φθινοπώρου, η Μελόνι και ο Σαλβίνι, μεταξύ των άλλων, εναντιώνονταν στις ευρωπαϊκές οδηγίες για τους μικροπωλητές, για τις άδειες που αφορούν την εκμετάλλευση των οργανωμένων πλαζ, ενώ μένει ακόμη «ανοιχτό» το θέμα της επικύρωσης από την Ιταλία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας. Οι κομματικοί ιθύνοντες μπορεί και να αλλάξουν στάση, αλλά η βάση και το σύνολο των υποστηρικτών τους θα τους ακολουθήσουν;
