Το θέμα μιλάει από μόνο του: με πρόσχημα την πανδημία και την κάκιστη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, η Βρετανία υπό τον Μπόρις Τζόνσον –οικοδέσποινα της επικείμενης συνόδου κορυφής των εφτά πλουσιότερων χωρών, της Ομάδας 7– είναι η μοναδική σ’ αυτό το κλαμπ των ισχυρών που επέλεξε να κόψει φέτος τη διεθνή οικονομική βοήθεια που χορηγεί στους αδύναμους αυτού του κόσμου, τα φτωχότερα κράτη, και μάλιστα σ’ αυτή τη συγκυρία – όχι μόνο την επιδημιολογική αλλά και την (γεω)πολιτική.
Οταν δηλαδή ο Βρετανός πρωθυπουργός επιδιώκει να εκμεταλλευτεί τη σύνοδο του G7 για να επανακαθορίσει την ηγετική θέση της χώρας του στη διεθνή σκηνή μετά το Brexit, την ώρα όμως που καταδεικνύει τη διπροσωπία του με το επικοινωνιακό κάλεσμα που ετοιμάζεται να απευθύνει στους ηγέτες ΗΠΑ, Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Καναδά και Ιαπωνίας να δωρίσουν στα φτωχότερα κράτη πλεονάζουσες δόσεις εμβολίων κατά της Covid-19 (τις οποίες εξασφάλισαν σωρευτικά σε βάρος τους) προκειμένου να ανοσοποιηθεί ο παγκόσμιος πληθυσμός μέχρι τα τέλη του 2022. Τώρα τον έπιασε ο πόνος…
«Ηθικά, είναι κάτι ολέθριο», υπογράμμιζε στο BBC ένας από τους βασικούς εσωκομματικούς αντιπάλους της ξεδιάντροπης περικοπής της διεθνούς βοήθειας, ο Συντηρητικός πρώην υπουργός αρμόδιος για το Brexit Ντέιβιντ Ντέιβις, που συμμετέχει στην ανταρσία καμιάς τριανταριάς πρωτοκλασάτων βουλευτών της συμπολίτευσης. «Ιστορικά, είμαι επικριτής των δαπανών για βοήθεια, αλλά κάνοντάς το με αυτόν τον τρόπο είναι στ’ αλήθεια τόσο βλαπτικό», συμπλήρωσε, εξηγώντας γιατί είναι άκυρος ο ισχυρισμός της κυβέρνησης Τζόνσον ότι η μείωση των κονδυλίων αρωγής για το εξωτερικό είναι κάτι αναγκαίο και προσωρινό. «Αν είσαι μικρό παιδί και ξαφνικά σου δώσουν βρόμικο νερό, παθαίνεις μόλυνση απ’ αυτό και πεθαίνεις. Το προσωρινό δεν σημαίνει πολλά» είπε αποστομωτικά ο Ντέιβις. «Αν πρόκειται να σκοτώσεις ανθρώπους με αυτό –πράγμα που νομίζω ότι θα είναι η κατάληξη σε πολλές περιοχές– χρειάζεται να τo αντιστρέψουμε αμέσως».
Ενδεικτικά, «η βρετανική βοήθεια στην Υεμένη και τη Συρία θα πέσει στο μισό, με τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης κοριτσιών να κόβεται κατά 40% μέσο όρο», έγραφε χθες η Guardian. «Οργανώσεις αρωγής έχουν αναφέρει πως οι μειώσεις θα αφήσουν 100.000 ανθρώπους χωρίς νερό στο Κοξ Μπαζάρ του Μπαγκλαντές, τον μεγαλύτερο προσφυγικό καταυλισμό στον κόσμο»…
Αντίστοιχα, όπως δήλωσε η Λι Μάργκαρετ Γουέμπστερ από την Action Aid, η περικοπή των δαπανών για διεθνή βοήθεια έχει οδηγήσει ήδη σε κλείσιμο τουλάχιστον ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης βίας κατά γυναικών και κοριτσιών στη Ρουάντα, συμπεριλαμβανομένων εφτά καταφυγίων για ανήλικες που έχουν διαφύγει από ενδοοικογενειακή βία. Και όλα αυτά, επαναλαμβάνουμε, είναι ενδεικτικά και μόνο των επιπτώσεων της ανάλγητης απόφασης να κοπεί κατά σχεδόν τέσσερα δισεκατομμύρια λίρες (από 0,7% του ΑΕΠ σε 0,5%) η αρωγή για χώρες του εξωτερικού, παραβιάζοντας μάλιστα ακόμα και το εκλογικό μανιφέστο των Συντηρητικών.
«Είναι θέμα ζωής και θανάτου. Αποφασίζουμε πραγματικά ποιος ζει και ποιος πεθαίνει» τόνισε από την πλευρά του και ο Εργατικός πρώην πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν, μιλώντας επίσης στο BBC υπέρ της αντιστροφής του μέτρου, όπως ζητούν άλλωστε ανθρωπιστικές οργανώσεις και ακαδημαϊκοί μεταξύ πλείστων άλλων. Αυτό επιχειρούν να πετύχουν κι οι αντάρτες βουλευτές των Συντηρητικών, ανάμεσά τους η προκάτοχος του Τζόνσον στην πρωθυπουργία Τερέζα Μέι και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Τζέρεμι Χαντ, με μπροστάρη τον πρώην υπουργό Διεθνούς Ανάπτυξης Αντριου Μίτσελ.
Η σχετική τροπολογία που κατέθεσαν στη Βουλή των Κοινοτήτων δεν τέθηκε χθες σε ψηφοφορία, όπως αποφάσισε ο πρόεδρος του σώματος, ευνοώντας την κυβέρνηση. Ακόμα κι αν αποτύχουν όμως και σήμερα στη δεύτερη ενδεχομένως απόπειρά τους, το ηθικό ντρόπιασμα για τον Βρετανό πρωθυπουργό –παραμονές της συνάντησής του με τον Τζο Μπάιντεν την Πέμπτη και της έναρξης της τριήμερης συνόδου του G7 την Παρασκευή– είναι ήδη τσουχτερό.
